Ο βαθμός της κρίσης που δημιούργησε το διαβόητο βίντεο στην προεδρία Νίκου Χριστοδουλίδη μετριέται από το μέγεθος των απωλειών που προκάλεσε. Έπληξε το στενό (στενότερο δεν υπάρχει) περιβάλλον του. Τη σύζυγο του και τον Διευθυντή του γραφείου του (και σύγαμπρο του). Οι επιπτώσεις της κρίσης σίγουρα είναι μεγάλες, αλλά πόσο μεγάλες και αμετάκλητες, είναι πολύ νωρίς για να εκτιμηθεί. Σήμερα είναι ορατές τέσσερις βαριές πληγές που άνοιξαν λόγω του βίντεο, στις οποίες ο Πρόεδρος πρέπει να κατευθύνει την προσοχή του και να βρει τρόπο να επουλώσει, ώστε να ξαναμπεί η διακυβέρνηση του στις ράγες. Διαφορετικά κινδυνεύει να καταλήξει, στο μέσο της πρώτης του θητείας, ένας lame duck Πρόεδρος. Ένας Πρόεδρος με ημερομηνία λήξης τον Μάρτιο 2028.
Ποιες είναι οι πληγές αυτές:
- Η μεγαλύτερη αφορά τη φήμη της χώρας. Δυστυχώς είμαστε υπότροποι, που σημαίνει ότι δεν μας απομένουν ιδιαίτερα αποθέματα αξιοπιστίας στο εξωτερικό. Η δουλειά που έγινε την τελευταία πενταετία, για να διορθωθεί η εικόνα της Κύπρου μετά το Al Jazera και τα χρυσά διαβατήρια, έχει πάει στράφι. Ο πιο γρήγορος και ασφαλής τρόπος να γυρίσουμε το παιχνίδι είναι να αξιοποιήσει ο Πρόεδρος τις στενότατες πλέον σχέσεις μας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ ώστε να ενθαρρύνουν επιχειρήσεις των χωρών τους, που μελετούν το ενδεχόμενο να επενδύσουν ή να δραστηριοποιηθούν στην Κύπρο, να το πράξουν το συντομότερο. Πάνω απ’ όλα όμως πρέπει να τελειώνουμε, με τις πρακτικές της λαμογιάς και των εξυπηρετήσεων.
- Εξίσου βαριά είναι και η δεύτερη πληγή που αφορά τις σχέσεις μας με την Ελλάδα. Τα ελληνικά ΜΜΕ επέδειξαν πρωτοφανές ενδιαφέρον για το βίντεο, αλλά και επιθετικότητα προς τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας. Δεν διαθέτουν τόση ευαισθησία σε θέματα διαφθοράς, ώστε να ενοχλήθηκαν σε τέτοιο βαθμό. Αλλού τους τρώει. Οι γνωρίζοντες υποδεικνύουν το Μαξίμου ως τον μαέστρο της συγχορδίας κατά Χριστοδουλίδη και Λευκωσία. Ότι οι σχέσεις Χριστοδουλίδη – Μητσοτάκη δεν είναι καλές είναι γνωστό. Λίγοι όμως αντιλαμβάνονταν πόσο κακές είναι. Η ζημιά που προκάλεσαν τα ύποπτα παιχνίδια του ΑΔΜΗΕ και οι παλινδρομήσεις της Λευκωσίας σε σχέση το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης, έχουν φέρει τις διμερείς μας σχέσεις στο χειρότερο τους σημείο από το 1974. Παρά να υπακούσουμε στη φυσιολογική έλξη της ανταπόδοσης, που θα επιδεινώσει επικίνδυνα την κατάσταση, καλύτερα να αναζητηθεί ο δρόμος της συνεννόησης.
- Η τρίτη πληγή αφορά τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη και το απολεσθέν ηθικό πλεονέκτημα. Αυτό το πλεονέκτημα ήταν που τον κράτησε στην επιφάνεια όταν, στα αρχικά στάδια της προεδρίας του, διάπραττε λόγω απειρίας, συχνά και αβίαστα λάθη. Ατυχώς το βίντεο προβλήθηκε τη στιγμή που είχε αρχίσει να βρίσκει τον βηματισμό του και η εικόνα του έπαιρνε την ανιούσα. Το ηθικό πλεονέκτημα σίγουρα δεν θα το ανακτήσει με παλιομοδίτικες συνταγές του τύπου, «σε κανέναν δεν θα δώσω το δικαίωμα να κατηγορηθώ για θέματα διαφθοράς». Συνάμα πρέπει να είναι ρεαλιστής: δεν θα το ανακτήσει πλήρως. Εδώ ισχύει απόλυτα η ρήση του Δημήτρη Καμπούρογλου, το «καθαρόν πράγμα δεν είναι ό,τι επλύθη, αλλ’ ό,τι δεν ελερώθη».
- Και η τέταρτη πληγή αφορά τον Πρόεδρο. Οι πολιτικοί, όπως οι καρχαρίες, έχουν απίστευτη όσφρηση και μπορούν να μυρίσουν το αίμα σε τεράστιες αποστάσεις. Αυτή τη στιγμή ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης αιμορραγεί κι αυτό επιτρέπει στους αντιπάλους του, στον χώρο της κεντροδεξιάς, να πιστεύουν ότι αποτελεί εύκολη λεία στην κούρσα για το 2028. Δεν ξέρω αν υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι να σταματήσει η αιμορραγία. Ξέρω όμως ότι τρόπος με τον οποίο το Προεδρικό διαχειρίζεται την κρίση με το βίντεο, όχι απλά δεν βελτιώνει την κατάσταση, αλλά την κάνει καθημερινά και χειρότερη.
