Το άρθρο 113 του περί Δήμων Νόμου 52(Ι)/2022 επανέρχεται στο προσκήνιο, με αφορμή ανοικτές ποινικές υποθέσεις των δύο Δημάρχων και ερωτήματα για το πότε και πώς ενεργοποιείται η διαδικασία της αργίας. Ο νομικός Σίμος Αγγελίδης εξηγεί τι προβλέπει ο νόμος, ποιος έχει την ευθύνη ενεργοποίησής του και πού εντοπίζονται τα προβλήματα εφαρμογής.
Το άρθρο 113 δεν αφορά μόνο Δημάρχους, αλλά όλα τα αιρετά μέλη δημοτικών συμβουλίων. Ενεργοποιείται όταν αιρετός διερευνάται για αδίκημα που επισύρει ποινή φυλάκισης άνω των τριών ετών ή όταν υπάρχει προηγούμενη καταδίκη εντός δεκαετίας πριν την υποβολή υποψηφιότητας, για αδίκημα που σχετίζεται με έλλειψη τιμιότητας ή ηθική ανεπάρκεια. Στις περιπτώσεις τρεχουσών ερευνών, το κρίσιμο στοιχείο είναι η ίδια η διερεύνηση και όχι η καταδίκη.
Από τη στιγμή που ο Υπουργός Εσωτερικών ενημερωθεί επίσημα ότι διερευνάται τέτοιο αδίκημα, ο αιρετός τίθεται αυτοδικαίως σε αργία, χωρίς να απαιτείται άλλη διαδικασία ή απόφαση. Κατά τη διάρκεια της αργίας λαμβάνει το ένα τρίτο της αντιμισθίας του. Η αργία τερματίζεται είτε με την ολοκλήρωση της έρευνα χωρίς περαιτέρω ενέργειες είτε με την έκβαση της ποινικής διαδικασίας.
Σε περίπτωση αθώωσης, ο αιρετός επιστρέφει στα καθήκοντά του και λαμβάνει αναδρομικά το υπόλοιπο της αντιμισθίας. Αν καταδικαστεί, εκπίπτει αυτοδικαίως από το αξίωμα και η θέση θεωρείται κενή. Μέχρι τότε, η θέση δεν κενώνεται τυπικά, με τα καθήκοντα να ασκούνται από τον Αντιδήμαρχο, γεγονός που δημιουργεί λειτουργικά και θεσμικά κενά, ιδιαίτερα όταν οι δίκες καθυστερούν για χρόνια.
Ο κ. Αγγελίδης επισημαίνει σοβαρό πρόβλημα συνεννόησης μεταξύ διωκτικών αρχών και Υπουργείου Εσωτερικών, καθώς –όπως ανέφερε– υπάρχουν περιπτώσεις όπου ενώ πληρούνται οι προϋποθέσεις, η αργία δεν ενεργοποιήθηκε εγκαίρως. Τονίζει ότι ο σκοπός της αργίας δεν είναι τιμωρητικός αλλά προληπτικός: η προστασία της διαδικασίας από πιθανές παρεμβάσεις, επηρεασμούς ή αλλοίωση στοιχείων, με σεβασμό πάντα στο τεκμήριο αθωότητας.



