Όσα ξεχώρισαν στην εναρκτήρια συνάντηση του Συμβουλίου Ειρήνης για τη Γάζα αλλά και όσα έπονται αναλύει μιλώντας στην εκπομπή Alpha Ενημέρωση ο πολιτικός επιστήμονας Θεόδωρος Τσίκας.
«Ο τρόπος με τον οποίο ο Τράμπ διαμορφώνει το Συμβούλιο Ειρήνης βάζει πολύ σοβαρά διλήμματα, έχει σημασία το γεγονός ότι η Γαλλία και η Γερμανία, που είναι οι βασικές χώρες, ατμομηχανές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν εκπροσωπήθηκαν καθόλου σε αυτή τη διαδικασία και το οποίο είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να συζητηθεί. Και ουσιαστικά η Κομισιόν έστειλε έναν εκπρόσωπο ως παρατηρητή αλλά χωρίς να έχει προηγηθεί διαβούλευση με τα υπόλοιπα κράτη-μέλη.»
Σημειώνει ότι κάποια κράτη απείχαν, άλλα πήγαν ως παρατηρητές και ουσιαστικά συμμετείχαν πολύ λίγα, με τον Τραμπ να κάνει σόου με πμουσικές και να επαινεί ηγέτες κρατών. «Ήταν πολύ λίγοι ηγέτες των κρατών τελικά που παρευρέθηκαν», αναφέρει. Σχολιάζει ότι κάλεσε μόνο αυτούς που ήθελε καθώς δεν ήθελε «μπελάδες», όπως είπε.
Αυτό που κρατά ο κ. Τσίκας από την εναρκτήρια συνάντηση του Συμβουλίου της Ειρήνης, είναι οι αρμοδιότητες που ανέλαβε κάθε χώρα.
«Έγινε ένας καταμερισμός ουσιαστικά ευθυνών ανάμεσα στις χώρες που θέλουν να συμβάλουν με τον Α ή τον Β τρόπο στη μεταβατική περίοδο της Γάζας. Δηλαδή, κάποιοι συνεισφέρουν χρήματα. Κάποιες χώρες διατέθηκαν να συνεισφέρουν στρατιωτικές δυνάμεις για την πολυεθνική στρατιωτική δύναμη η οποία θα αναλάβει την ασφάλεια στη Γάζα για μια μεταβατική περίοδο. Η δύναμη αυτή ορίστηκε ότι θα φτάσει στις 20.000 στρατιώτες.»
Αναφέρει επίσης ότι η Ινδονησία, η οποία είναι η πολυπληθέστερη μουσουλμανική χώρα του κόσμου, θα αναλάβει την υποδιοίκηση της πολυεθνικής δύναμης. Τη διοίκηση την έχει ο Αμερικανός υποστράτηγος.
Σημειώνει ότι η δύναμη θα αναλάβει να εκπαιδεύσει Παλαιστίνιους αστυνομικούς, την οποία αναλαμβάνουν η Αίγυπτος και η Ιορδανία, ενώ ενδιαφέρθηκε και το Μαρόκο.
«Μπαίνουμε σε αυτό που έχει ήδη αργήσει, την δεύτερη φάση της υλοποίησης μετά την επίτευξη εκεχειρίας.»
«Μεγάλο αγκάθι» όπως εξηγεί ο κ. Τσίκας είναι ο αφοπλισμός της Χαμάς, τον οποίον θα πρέπει να αναλάβει η πολυεθνική δύναμη.
«Η Χαμάς θα αρνείται να παραδώσει τον αφοπλισμό της. Επομένως, εδώ θα υπάρξουν κάποια ζητήματα.»
Κληθείς να σχολιάσει τις αναφορές του Ντόναλντ Τραμπ για τον ΟΗΕ, εκφράζει την πεποίθηση ότι επιδιώκει να μειώσει την κριτική που γίνεται προς το Συμβούλιο Ειρήνης ότι προσπαθεί να υποκαταστήσει και να ανταγωνιστεί τον ΟΗΕ. Σημειώνει ωστόσο ότι ήδη χρωστούν πάρα πολλά στον τακτικό προϋπολογισμό του ΟΗΕ και στη χρηματοδότηση των ειρηνευτικών αποστολών σε διάφορες χώρες, ενώ αποσύρθηκαν από ένα σωρό θυγατρικούς οργανισμούς του ΟΗΕ.
«Νομίζω ότι ήθελε λίγο να λειάνει αυτές τις φοβίες ίσως και να διευκολύνει κάποιες χώρες που δεν θέλουν να πάνε στο Συμβούλιο Ειρήνης, να πάνε, λέγοντας ότι εμείς δεν σαμποτάρουμε τον ΟΗΕ.»
Σχετικά με το δεκαήμερο που έδωσε ο Τραμπ στο Ιράν, ο κ. Τσίκας δηλώνει ότι έδωσε στον εαυτό του προθεσμία να αποφασίσει τι θα κάνει με το Ιράν.
«Την προηγούμενη φορά όταν είχε γίνει σε συνδυασμό με το Ισραήλ επιθέσεις στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, είχε πει ότι εμείς θέλουμε μια εβδομάδα ακόμα καιρό και μόλις το είπε την επόμενη μέρα έγινε επίθεση στο Ιράν. Επομένως πράγματι δεν πρέπει να λαμβάνουμε πολύ στα σοβαρά τα χρονοδιαγράμματά του. Φαίνεται ότι αυτό που του λένε είναι ότι σάββατο τη Κυριακή θα έχει πλήρως ετοιμαστεί η στρατιωτική, ναυτική και αεροπορική δύναμη που έχει συσσωρευτεί σε περιοχές γύρω από το Ιράν και επομένως από τη στιγμή που θα είναι πλήρως επικοινωνιακά έτοιμη θα μπορεί ο Πρόεδρος Τραμπ να λάβει πολιτική απόφαση εάν θα γίνει το χτύπημα ή αν θα περιμένει επιπλέον διαπραγματεύσεις και κυρίως τι είδους θα είναι το χτύπημα αυτό.»
Εξηγεί ότι άλλους στρατιωτικούς στόχους χτυπάς εάν θέλεις να χτυπήσεις το πυρηνικό πρόγραμμα ή το οπλοστάσιο των βαλλιστικών πυραύλων μεγάλων βελινικούς που έχει το Ιράν και εντελώς άλλους στόχους χτυπάς αν θέλεις ανατροπή του καθεστώτος.
«Εάν πάμε για ανατροπή του καθεστώτος, δεν αρκούν μόνο βομβαρδισμοί, δεν πέφτουν τα καθεστώτα έτσι. Και από τη στιγμή που οι Αμερικανοί δεν θέλουν να βάλουν το πόδι τους στη στεριά, σημαίνει ότι είναι πιθανό να υπάρξουν άλλες επιχειρήσεις στην στεριά, δηλαδή ίσως από πράκτορες, από ανθρώπους που συνδέονται με τη CIA ή με τις Ισραηλινές Μυστικές Υπηρεσίες, πιθανός συντονισμός με ένοπλες ομάδες της εσωτερικής αντιπολίτευσης στο Ιράν.»



