Αν μια κυβέρνηση δεν μπορεί να αναλάβει το βάρος της ευθύνης, τότε απλά δεν μπορεί να κυβερνήσει
Λίγες μέρες προτού να επισκεφθεί την Κύπρο ο Ευρωπαίος Επίτροπος Όλιβερ Βαρχέλι, ο βουλευτής του ΕΛΑΜ Λίνος Παπαγιάννης χαρακτήριζε αδιανόητη την θανάτωση ζώων και προειδοποιούσε με δυναμικά μέτρα. Εκφράζοντας την ετοιμότητά του να εμποδίσει ακόμη και σωματικά την διαδικασία στις μονάδες, αν οι Βρυξέλλες αρνιούνταν εναλλακτικές λύσεις.
Ήταν μία απειλή που καταδείκνυε το μέγεθος του λαϊκισμού και τους κινδύνους που μπορεί να επιφέρει αυτός, όταν θεριεύει σε μεγάλες κρίσεις. Γιατί για να χαϊδέψει τα αυτιά του ακροατηρίου του, απαξίωνε επιστημονικές μελέτες, το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο και βάφτιζε τον εαυτό του ειδικό. Σε τέτοιο σημείο ειδικός, που να καλεί εμμέσως τους επηρεαζόμενους κτηνοτρόφους να προχωρήσουν σε ακρότητες.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Δεν ήταν βεβαίως ο μόνος. Βουλευτές κομμάτων, σιγόνταραν αυτή την κατάσταση και περιφέρονταν όλο αυτό το διάστημα στις φάρμες για να κερδίσουν τις εντυπώσεις. Αγνοώντας τους κινδύνους διασποράς και χωρίς να έχουν επιστημονική κατάρτιση έδιναν συνεντεύξεις και δηλώσεις σε μολυσμένους χώρους.
Ένας αδιανόητος λαϊκισμός που έπαιζε με τον πόνο των κτηνοτρόφων. Και που θα μπορούσε να χαλιναγωγηθεί αν η ηγεσία του τόπου είχε αναλάβει εγκαίρως αυστηρά μέτρα. Αν αντιλαμβανόταν το μέγεθος της κρίσης. Και κυρίως αν δεν διακατεχόταν από τον ίδιο λαϊκισμό. Αρνούμενη να αναλάβει την ευθύνη για το χάος που η ίδια προκάλεσε.
Γιατί την στιγμή που η κατάσταση είχε βγει εκτός ελέγχου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε διαρρεύσει στα ΜΜΕ πως θα χειριστεί ο ίδιος προσωπικά το θέμα. Και καλώντας τους κτηνοτρόφους στο Προεδρικό τους διαβεβαίωνε πως θα τηλεφωνήσει στην Πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και θα της ζητήσει να υπάρξει παρέκκλιση του κανόνα για την Κύπρο.
Δεν ξέρω αν όντως ο Πρόεδρος διακατέχεται από την ψευδαίσθηση ότι θα ζητά παρεκκλίσεις, εξαιρέσεις από τους κανονισμούς και οι ξένοι αξιωματούχοι θα τρέχουν να ικανοποιήσουν τα αιτήματά του. Αν δημιουργώντας ψεύτικες προσδοκίες στους κτηνοτρόφους εκτιμούσε πως θα κέρδιζε χρόνο ή αν απλώς ήθελε να μετακυλήσει σε άλλον την ευθύνη των δύσκολων αποφάσεων. Το σίγουρο είναι πως μετά από μια βδομάδα υποσχέσεων ότι η Κύπρος θα γλύτωνε με κάποιο πρόστιμο για την μη συμμόρφωσή της, ο Ευρωπαίος Επίτροπος ήταν εκείνος που ηγήθηκε της κρίσης. Που εξήγησε στους κτηνοτρόφους και στα πολιτικά κόμματα πως τα ζώα θα πρέπει να θανατωθούν. Που απέτρεψε όλους αυτούς να παρελαύνουν στους μολυσμένους χώρους για λίγα like. Και που έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου πως η μη συμμόρφωση στους κανόνες αυτούς, θα επιφέρει σοβαρά οικονομικά πλήγματα στην χώρα. Ακόμη και τον αποκλεισμό της από την ενιαία αγορά.
Η κυβέρνηση φέρει το βάρος της ευθύνης για το πως η κατάσταση με τον αφθώδη πυρετό βγήκε εκτός ελέγχου. Για το πως δεν λήφθηκαν αυστηρά μέτρα, για το πως οι έλεγχοι του τελωνείου και των κτηνιατρικών υπηρεσιών ήταν πρόχειροι οδηγώντας στην ραγδαία εξάπλωσή του. Όμως οι κρίσεις σε κυβερνήσεις είναι αναμενόμενες και αναπόφευκτες. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι για μία ακόμη φορά διαπιστώθηκε πως η διαχείριση της κρίσης, είναι πιο προβληματική από την ίδια κρίση. Όχι μόνο γιατί οι κτηνοτρόφοι νιώθουν εξαπατημένοι από τις προσδοκίες, ούτε γιατί καλλιεργήθηκε το έδαφος σε λαϊκιστές να παίξουν με την οργή τους. Αλλά γιατί για ακόμη μία φορά κανείς σε αυτή την κυβέρνηση δεν φάνηκε έτοιμος να λογοδοτήσει. Και μία κυβέρνηση που δεν είναι έτοιμη να πει τις σκληρές αλήθειες, που δεν είναι έτοιμη να αναλάβει την ευθύνη των πράξεων της, είναι μια κυβέρνηση που όχι μόνο δεν σέβεται τους πολίτες της, αλλά που απλά δεν μπορεί να κυβερνήσει.
