ALPHA της Κυριακής

Έφτασε η ώρα να γκρεμίσουμε το σύστημα που μάς ανέδειξε και στη θέση του να βάλουμε κάτι άλλο που θα μας πάρει ακόμα πιο ψηλά…

Είναι πια της μόδας να δηλώνει κανείς «αντισυστημικός». Πουλάει πολύ αυτός ο, αδιευκρίνιστος στην πραγματικότητα, χαρακτηρισμός. Διότι, τι σημαίνει αλήθεια αντισυστημικός; Αν κρίνουμε από τους δικούς μας «αντισυστημικούς», το σύστημα συγκροτείται από τις προβληματικές κυβερνήσεις, τα διεφθαρμένα κόμματα, την διαπλεκόμενη Δικαιοσύνη, τη βουτηγμένη στην παρανομία Αστυνομία, τα πουλημένα ΜΜΕ… Όλοι, λοιπόν, συγκροτούν ένα σύστημα το οποίο οι άσπιλοι και αμόλυντοι έρχονται να ανατρέψουν.

Πάμε να δούμε πόσο αντισυστημικοί είναι οι δικοί μας «αντισυστημικοί».

Την σημαία της μάχης κατά του συστήματος κρατά ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης του ΑΛΜΑ. Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης ο οποίος υπήρξε από την πρώτη στιγμή της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας, υπάλληλος του κράτους. Δημόσιος υπάλληλος, δηλαδή. Ανελίχθηκε σε αρκετές βαθμίδες του συστήματος, μέχρι που ο «διεφθαρμένος» Νίκος Αναστασιάδης τον διόρισε Γενικό Ελεγκτή με την παρότρυνση -όπως λέγεται- του επίσης «διεφθαρμένου» Αβέρωφ Νεοφύτου. Στα δέκα χρόνια της θητείας του, εισέπραττε έναν καθαρό μισθό πέριξ των 7.500 ευρώ το μήνα. Συχνά-πυκνά κατηγορούσε τη Νομική Υπηρεσία ότι δεν οδηγεί στη Δικαιοσύνη υποθέσεις που ο ίδιος διερευνούσε. Αυτή τη Δικαιοσύνη την οποία ευθέως αμφισβήτησε όταν ασχολήθηκε με την περίπτωσή του, αποδίδοντας την απόφαση του Ανωτάτου Συμβουλίου «σε μια συντονισμένη προσπάθεια φαγώματος μου από τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους επικεφαλής της Νομικής Υπηρεσίας με τους οποίους συνετάχθη και ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας». «Διεφθαρμένοι» λοιπόν οι δικαστές που συμμετείχαν στην επιχείρηση «φαγώματός» του. Οι επιλεκτικές προσεγγίσεις και οι νοοτροπίες του τύπου «εγώ μπορώ να κρίνω τους πάντες αλλά αν κάποιος κρίνει εμένα είναι μέρος του συστήματος», δεν ονομάζονται αντισυστημικός αγώνας αλλά κάτι άλλο.

Πάμε στη δεύτερη περίπτωση μεγάλου «αντισυστημικού». Ο Φειδίας Παναγιώτου ο οποίος, κατά τα λεχθέντα του στα γνωστά βιντεάκια, «βάλλει στην πούγκα κάθε μήνα 8.000 ευρώ και επιπλέον 350 ευρώ κάθε μέρα που πάει στο Κοινοβούλιο». Έκπληκτος και σε επαναστατική έξαρση, το χαρακτήρισε περίεργο όλο αυτό, όπως και τις 30.000 το μήνα που παίρνει για τους μισθούς της ομάδας του, 5.000 ευρώ για το γραφείο στην Κύπρο, καλυμμένα αεροπορικά εισιτήρια για το πήγαινε-έλα στις Βρυξέλλες και οδηγό για τις μετακινήσεις του. Ο «αντισυστημικός» Φειδίας, ο οποίος εξεγείρεται για όλη αυτή τη σπατάλη των Βρυξελλών -η κορωνίδα προφανώς του συστήματος- όχι μόνο βάζει κανονικά στην «πούγκα» όλα όσα του προσφέρονται, αλλά, σε ένα διάλειμμα προφανώς της αντισυστημικής του πάλης, έκρινε καλό να ενοικιάσει μία «πολυτελή έπαυλη» (όπως περιγράφεται στο διαφημιστικό της ενοικίασης), με τέσσερα δωμάτια και πισίνα.

Αυτό θα πει αντισυστημικός αγώνας. Διότι αν οι συστημικοί ενοικιάζουν -ας πούμε- ένα όροφο και τον κάνουν γραφεία, εμείς θα τους την σπάσουμε με μια έπαυλη. Μην είμαστε όλοι οι ίδιοι.

Ανάλογες αναφορές μπορούν να γίνουν και για τα στελέχη του ΕΛΑΜ, αν και το κόμμα δεν εμφανίζεται πλέον τόσο αντισυστημικό. Κι εδώ οι βουλευτές παίρνουν κανονικά τους μισθούς τους από το σύστημα, ο ευρωβουλευτής τους το ίδιο, ο δε εκπρόσωπος Τύπου διετέλεσε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της «διεφθαρμένης» κυβέρνησης Αναστασιάδη.

Με απλά λόγια, η κυπριακή εκδοχή της «αντισυστημικής πάλης», εμπεριέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που μας χαρακτηρίζουν -δυστυχώς- ως λαό. Υπηρετούμε και εισπράττουμε όσα μας προσφέρει το σύστημα και κηρύσσουμε τον ανένδοτο μέχρις ότου μπούμε κι εμείς για τα καλά στο σύστημα.

«Αντισυστημικοί» όλου του κόσμου, λοιπόν, ενωθείτε. Έφτασε η ώρα να γκρεμίσουμε το σύστημα που μάς ανέδειξε και στη θέση του να βάλουμε κάτι άλλο που θα μας πάρει ακόμα πιο ψηλά…