Η ευθύνη των κομμάτων και η ανάγκη για έναν ενδελεχή έλεγχο στο ποιους προωθούν
Ζούμε σε εποχή που οι θεσμοί είναι σε συνεχή απαξίωση και αμφισβήτηση προκαλώντας απανωτές σεισμικές δονήσεις βαθιά μέσα στην κοινωνία εδώ και χρόνια. Η εμπιστοσύνη έχει χαθεί και ανάμεσα στους πολίτες επικρατεί η αίσθηση πως τίποτα δεν λειτουργεί σωστά. Πως η ηθική είναι πια μια άγνωστη λέξη.
Δεν είναι άμοιρο ευθυνών το πολιτικό σύστημα σε αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων που θεμελιώνεται μέρα με τη μέρα. Χωρίς καμία διάθεση ισοπέδωσης των πάντων, πολιτικά κόμματα δείχνουν να έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους και η ηθική και κοινωνική υποχρέωση που πρέπει να διέπει κάθε πολιτική οντότητα, κάπου στην πορεία αργοσβήνει.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Είναι τόσο ζόρικες και επικίνδυνες οι εποχές που ζούμε και τόσο σοκαριστικά τα όσα σαν κομήτες πέφτουν καθημερινά πάνω από τα κεφάλια μας και καλούμαστε να διαχειριστούμε που το χρέος των κομμάτων για την εικόνα που πλασάρουν οφείλει να είναι ακόμη μεγαλύτερο. Οι επιλογές που κάνει μια πολιτική δύναμη, έχουν σημασία! Το ποιόν του καθενός, έχει σημασία!
Οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν να τοποθετήσουν σε νέο σημείο – ψηλότερα – τον πήχη για τα πρόσωπα που επιλέγουν να έχουν στην πρώτη γραμμή και τα οποία ενώ ουκ ολίγες φορές προβάλλονται και ως πρότυπα, τους έχουν εκθέσει. Να επαναξιολογήσουν τα κριτήρια με βάση τα οποία επιλέγονται οι άνθρωποι που εκπροσωπούν τις θέσεις και ιδεολογίες τους. Να έχουν μεγαλύτερες απαιτήσεις για το ποιους φιλοξενούν στους κόλπους τους. Να κάνουν φύλλο και φτερό ποιοι είναι κι από που κρατάει η σκούφια τους.
Από τις βασικές προϋποθέσεις συμμετοχής στο πολιτικό γίγνεσθαι δεν είναι μόνο το λέγειν και η ικανότητα της πειθούς αλλά μια δημόσια στάση έντιμη και διάφανη…και σε πολιτικό επίπεδο αλλά και σε ανθρώπινο.
Σε αντίθετη περίπτωση, δημιουργείται μια εντύπωση πως αυτό το οποίο ενδιαφέρει περισσότερο είναι η δυναμική που συνοδεύει ένα πολιτικό πρόσωπο. Η προοπτική μιας σίγουρης έδρας στη βουλή ή η ανάληψη ενός αξιώματος – που θα καρπωθεί το κόμμα και θα του δώσει μπόνους – περιθωριοποιεί την ανάγκη για ποιοτικούς και καθαρούς ανθρώπους στην πολιτική.
Σαφώς και θα ήταν αφελές να υιοθετούνται αβίαστα φήμες και ισχυρισμοί και ό,τι κυκλοφορεί σε πηγαδάκια και διαδρόμους. Αλλά μήπως όταν όλα αυτά επανέρχονται δεν θα έπρεπε να αξιολογούνται και να φιλτράρονται με έναν πιο ενδελεχή τρόπο; Στην τελική, όποια λάθος επιλογή κάνει ένα κόμμα, στο ίδιο θα γυρίσει μπούμερανγκ ανοίγοντας του πληγές που δύσκολα επουλώνονται. Και φυσικά το αποτέλεσμα δεν θα παύει να είναι μια τραγική αντανάκλαση της κοινωνίας.
Κι ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Στην μικρή Κύπρο ζούμε…
