Μακάρι να μας διαψεύσει με την εδώ παρουσία του ο Αντόνιο Γκουτέρες. Και μακάρι η ολοκλήρωση της επίσκεψής του να μην συνοδευτεί με το γνωστό «καλή τύχη στους βόρειους και τους νότιους»…
Μας χωρίζουν λίγες μόνο ώρες από την άφιξη του ΓΓ των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο. Κι είναι γεγονός ότι η άμεση εμπλοκή Γκουτέρες δημιουργεί μια αίσθηση αισιοδοξίας ως προς την πιθανότητα -αν μη τι άλλο- να κινηθούν λίγο τα λιμνάζοντα νερά. Υπάρχει φυσικά και η φιλόδοξη προσδοκία ενός σχεδίου λύσης μέχρι το τέλος του χρόνου.
Ποια είναι όμως η πραγματικότητα; Οι συνθήκες δεν μοιάζουν ώριμες για κάτι θεαματικό. Ο συσχετισμός Κυπριακού-Ευρωτουρκικών, αν και δημιουργεί μια δυναμική, δεν έχει ακόμα κωδικοποιηθεί ως προς το πάρε-δώσε που πρέπει να γίνει. Βρισκόμαστε ακόμα στο στάδιο του ποιος θα δώσει και τί πρώτος. Η ασάφεια που υπάρχει σε αυτό το επίπεδο, δεν δείχνει ικανή να οδηγήσει σε ένα «μεγάλο deal» στο οποίο θα περιληφθεί και το Κυπριακό.
Την ίδια στιγμή υπάρχει ένας σημαντικότατος παράγοντας που δεν αφήνει περιθώρια ιδιαίτερης αισιοδοξίας. Και αυτό έχει να κάνει με την εσωτερική κατάσταση των βασικών πρωταγωνιστών.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Τα πράγματα είναι απλά:
Η Κύπρος έχει εισέλθει πλέον στην παρασκηνιακή -για την ώρα- προεκλογική περίοδο. Οι χειρισμοί του Προέδρου Χριστοδουλίδη τόσο στα θέματα του ανασχηματισμού όσο και στην προσπάθειά του να κρατήσει δίπλα του δυνάμεις που θα αποτελέσουν τη μαγιά της νέας υποψηφιότητάς του, δείχνουν ότι η επικέντρωση πλέον είναι στην αναμέτρηση του 2028. Ανάλογα κινούνται και τα πολιτικά κόμματα με πρώτο τον ΔΗΣΥ όπου η κούρσα του χρίσματος έχει από καιρό αρχίσει.
Δεν είναι όμως μόνο η Κύπρος που βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο. Ακόμα πιο έντονα είναι τα πράγματα στην Ελλάδα όπου οι εκλογές θα διεξαχθούν κανονικά την Άνοιξη του 2027, με ισχυρό ωστόσο το σενάριο πρόωρης προσφυγής στην κάλπη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ο οποίος έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο την «αριστερή αντιπολίτευση» αλλά και τον «εθνικόφρων» Αντώνη Σαμαρά, δεν θα έχει και πολλά περιθώρια ευελιξίας σε συμβιβασμούς που θα απαιτηθούν στην περίπτωση σοβαρών εξελίξεων.
Πάμε όμως και στην Τουρκία η οποία έχει επίσης εκλογές το 2028. Ο Ταγίπ Ερντογάν ο οποίος επιθυμεί μια τρίτη θητεία στην Προεδρία, μπορεί να το επιτύχει μόνο εάν περάσει απόφαση από την Εθνοσυνέλευση για πρόωρες εκλογές. Σε αντίθετη περίπτωση δεν δικαιούται να επαναδιεκδικήσει. Με αυτά τα δεδομένα και με την πίεση που δέχεται από τους συμμάχους του τους Γκρίζους Λύκους αλλά και την έντονη κριτική στα εθνικά θέματα από την αντιπολίτευση, ο Τούρκος Πρόεδρος δύσκολα θα εμφανιστεί διαθέσιμος για τις υποχωρήσεις που απαιτούνται.
Εκλογές, τέλος, θα έχουν μέσα στο Φθινόπωρο και στα κατεχόμενα.
Ο Αντόνιο Γκουτέρες μπορεί να έχει όλη την καλή διάθεση να αφήσει κάτι πριν από την αποχώρησή του από τη θέση του Γενικού Γραμματέα. Το πρόβλημα όμως είναι ότι οι άμεσα εμπλεκόμενοι δείχνουν να έχουν αυτή τη στιγμή άλλες προτεραιότητες. Και, κάπως έτσι, το ενδεχόμενο ενός «μεγάλου deal» δίνει τη θέση του σε ένα «θέατρο σκιών» στο οποίο δημιουργείται η εντύπωση μιας δήθεν κινητικότητας, ο καθένας διατηρεί τις θέσεις του και όλοι μαζί ασχολούνται με εκείνα που πραγματικά τους ενδιαφέρουν και που δεν είναι αυτή τη στιγμή η λύση του Κυπριακού.
Μακάρι να μας διαψεύσει με την εδώ παρουσία του ο Αντόνιο Γκουτέρες. Και μακάρι η ολοκλήρωση της επίσκεψής του να μην συνοδευτεί με το γνωστό «καλή τύχη στους βόρειους και τους νότιους»…
