weather widget icon
28.9 °C
ΚΥΡΙΑΚΗ
22.11.2026 7:16
Powered by:
Μέλος του ομίλου
Alpha Cyprus
alpha-letter
ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ

ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ

Οι αρχές, δοκιμάζονται όταν έχουν κόστος. Όταν μπορεί να σου στερήσουν ψήφους. Συμμάχους. Θέσεις. Όταν χρειάζεται να πεις μέχρι εδώ, γνωρίζοντας ότι θα σου στοιχίσει. 

Την Τρίτη που μας πέρασε τιμήσαμε το Πολυτεχνείο. Ανακοινώσεις. Διακηρύξεις. Δημοκρατία. Ελευθερία. Αγώνες. Θυσίες. Ωραίες λέξεις. Μεγάλες. Βαριές. 

Αμαρτία εξομολογημένη, στάθηκα για λίγο στην ανακοίνωση του ΔΗΚΟ που καταδίκασε «απερίφραστα κάθε μορφή φασισμού». Μίλησε για την κορυφαία στιγμή του αντιχουντικού αγώνα, την ιστορική μνήμη και την ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές. 

Ολόσωστη. Δεν θα άλλαζα ούτε ιώτα. Να τα λέμε αυτά. 

Από την άλλη, το ΕΛΑΜ ήταν το μοναδικό κόμμα που δεν είπε (ούτε και φέτος) λέξη για την επέτειο. 

Το ΕΛΑΜ. Που είχε άποψη για την Eurovision και για το El Diablo. Που εξέδωσε ανακοίνωση για να ζητήσει αλλαγή τραγουδιού γιατί κινδύνευε η πίστη μας. Από την Eurovision. Που για τους πίνακες του Γαβριήλ μόνο που δεν ζήτησε παρέμβαση της Interpol. Που εκδίδει ανακοινώσεις για το Pride κι έχει άποψη για τα ρούχα των συμμετεχόντων. 

Τραγούδια. Πίνακες. Ρούχα. Εθνικός συναγερμός. 

Για τον αγώνα απέναντι στη χούντα, σιγή ασυρμάτου. Ή ιχθύος. Για όσους δεν υπηρέτησαν.  

Καμιά έκπληξη, βεβαίως. Το 2017, όταν ο Χρίστος Χρίστου ρωτήθηκε για την απουσία ανακοίνωσης, χαρακτήρισε το Πολυτεχνείο «μία κατάσταση που δημιουργήθηκε από ξένες δυνάμεις». Έτσι για να θυμόμαστε. Αφού μιλάμε για μνήμη. 

Και κάπου εδώ συναντώνται οι διακηρύξεις με τις Προεδρικές. 

Με δηλώσεις από το Δημοκρατικό Κόμμα που αφήνουν ανοιχτή τη συζήτηση με όλους. Και το ενδεχόμενο κοινής στήριξης υποψηφίου με το ΕΛΑΜ. Με κάτι τσουκαχάρα του τύπου «είχαμε μια άποψη στο παρελθόν που μπορεί να ήταν και λάθος». Κι αν είπαμε και καμιά κουβέντα παραπάνω, νερό κι αλάτι. Με διευκρινίσεις ότι άλλο η στήριξη του ίδιου Προέδρου και άλλο η συνεργασία μεταξύ των κομμάτων. Θα στηρίζουμε δηλαδή τον ίδιο, θα προσπαθούμε να εκλέξουμε τον ίδιο, απλώς μεταξύ μας θα κάνουμε πως δεν γνωριζόμαστε. 

Να το θέσω αλλιώς. 

Σαν να μπαίνουμε στο ίδιο αυτοκίνητο. Να πηγαίνουμε στον ίδιο προορισμό. Να συμφωνούμε στον οδηγό. Και να επιμένουμε ότι εμείς ταξιδεύουμε μόνο με τον οδηγό. Οι υπόλοιποι στο πίσω κάθισμα είναι άσχετοι. Είδαν φως και μπήκαν.

Βολικό. Κυρίως αν ο προορισμός είναι ο Λόφος του Προεδρικού. 

Πάντως στο ΕΛΑΜ είναι λίγο πιο ξεκάθαροι. Σε αυτό τουλάχιστον. Δηλώνουν ότι ενδεχόμενη συμμετοχή τους σε σχήμα ανάδειξης κυβέρνησης προϋποθέτει πολιτική συμφωνία που θα περιλαμβάνει θέσεις τους. Άρα λόγο. Επιρροή. Εξουσία. 

Πού είναι λοιπόν τα όρια; Μέχρι πού φτάνουν εκείνες οι αρχές που τόσο ωραία χωρούν στις ανακοινώσεις για το Πολυτεχνείο; Υπάρχουν φυσικά και κάποιες άλλες φωνές. Που αντιδρούν. Που βλέπουν το πρόβλημα πίσω από τις διατυπώσεις και τους ακροβατισμούς. 

Οι ανακοινώσεις λοιπόν είναι το εύκολο μέρος. Τιμάς. Καταδικάζεις. Διαβεβαιώνεις. Στέλνεις το δελτίο Τύπου. Και τέλος.  

Οι αρχές, όμως, δοκιμάζονται όταν έχουν κόστος. Όταν μπορεί να σου στερήσουν ψήφους. Συμμάχους. Θέσεις. Όταν χρειάζεται να πεις μέχρι εδώ, γνωρίζοντας ότι θα σου στοιχίσει. 

Γι’ αυτό η μνήμη χρειάζεται συνέπεια. Και την Τρίτη της επετείου. Και την Κυριακή των εκλογών. 

Αλλιώς οι μεγάλες λέξεις μικραίνουν. Γίνονται άλλο ένα κείμενο που βγήκε απλά από το συρτάρι για την περίσταση. Μέχρι του χρόνου. Μέχρι να χρειαστούν ξανά. 

Υ.Γ. Άκουσα τις προάλλες τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ να υπερασπίζεται τον χαρακτήρα και την ιστορία του κόμματος, θυμίζοντας ότι είναι το κόμμα των αντιστασιακών. Σεβαστό. Δεν είναι λίγο οξύμωρο, όμως, να μην αποκλείεις πιθανή συμπόρευση με τους πολιτικούς απογόνους εκείνων που δημιούργησαν την ανάγκη για αντίσταση;