ALPHA της Κυριακής

Ας μη γίνουμε σύγχρονοι Ιαβέρηδες, ούτε κοράκια, στην προσπάθειά μας, να βγούμε πρώτοι «πάνω στα τραπέζια». 

Λίγο προτού να παρουσιάσει ο Δημήτρης Παπαδάκης το πόρισμα του δικανικού ελέγχου στις συσκευές του, ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης είχε ήδη ανακοινώσει την απόφαση του κόμματος να τον θέσει εκτός ψηφοδελτίου. Στέλνοντας το μήνυμα πως για τον ίδιο, ο Δημήτρης Παπαδάκης είχε ήδη κριθεί ένοχος.

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που επικρότησαν την κίνηση του εκτιμώντας πως ένα κόμμα που θέτει ως σημαία του την πάταξη της διαφθοράς δεν μπορεί και δεν πρέπει να ανέχεται σκιές σε υποψηφίους του.  Ένα είναι όμως η πάταξη της διαφθοράς κι άλλο να χάνεται με τόσο άγαρμπο τρόπο το μέτρο. Ένα είναι να στέκεται ένα κόμμα σε θέσεις αρχών, άλλο να αδειάζει τόσο απροκάλυπτα τους συναγωνιστές του. Και επειδή πολλοί συνέκριναν την υπόθεση αυτή, με αυτήν του Νίκου Σύκα, ο Δημήτρης Παπαδάκης, βάσει και των μηνυμάτων που είδαν το φως της δημοσιότητας, δεν κατηγορείτο για κάτι ποινικά επιλήψιμο. Δεν ζητούσε να τον πιστέψουν χωρίς στοιχεία. Αντιθέτως δήλωσε έτοιμος να δώσει τις συσκευές του για έλεγχο σε οποιοδήποτε εμπειρογνώμονα του ζητηθεί για να αποδείξει πως δεν γνωρίζει τον εν λόγω δικαστή. Όμως το Κίνημα με το οποίο κατερχόταν στις επικείμενες εκλογές δεν περίμενε ούτε για λόγους αβρότητας τα αποτελέσματα αυτού του ελέγχου. Δεν του έδωσε την ελάχιστη πίστωση ότι μπορεί κάτι να πήγε όντως λάθος.

Μία κίνηση, που στην ουσία ενίσχυσε την αίσθηση, πως οι συμμαχίες προσώπων και κινημάτων πλέον γίνονται καθαρά τυχοδιωκτικά. Πως λειτουργούν ως όχημα προσωπικών φιλοδοξιών αντί κοινών οραμάτων και στόχων. Χωρίς καμία συλλογική συνείδηση και αλληλοϋποστήριξη. Γιατί αν δεν υπάρχει έστω και ένα ψήγμα εμπιστοσύνης απέναντι σε ένα πρόσωπο που βρίσκεται στο ψηφοδέλτιο σου, αν δεν δίνεις την παραμικρή πίστωση σε κάποιον συναγωνιστή σου, τότε τι έλεγχο έκανες προτού συμμαχήσεις μαζί του; Τι κοινό σας συνδέει στο ίδιο ψηφοδέλτιο πέραν της ανάγκης για εκλογή;

Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο ήταν ομολογουμένως αποκαλυπτική η εξήγηση που έδωσε ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης καθώς ανέφερε πως το Κίνημα οφείλει να βγει «πάνω στα τραπέζια». Και να απαιτήσει πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης που συγκλονίζει την επικαιρότητα, χωρίς να βρίσκεται σε κατάσταση σύγκρουσης συμφέροντος. Στέλνοντας το μήνυμα πως στόχος δεν ήταν να διερευνηθεί η αλήθεια και να υπάρξει δικαιοσύνη είτε για τους καταγγέλλοντες είτε για τους καταγγελλόμενους. Αλλά το πώς μέσω αυτής της ιστορίας θα κόψει πρώτος το νήμα της καταγγελτικής πολιτικής. Μόνο που οι πολίτες δεν αναμένουν από ένα σοβαρό κόμμα, από κάποιο πολιτικό πρόσωπο που φιλοδοξεί να διεκδικήσει την Προεδρία της χώρας «να βγει στα τραπέζια», όταν καταγγελίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας μπορούν να τρίξουν τα θεμέλια του κράτους. Οι πολίτες ζητούν πλήρη διερεύνηση των πολύ σοβαρών καταγγελιών του Μακάριου Δρουσιώτη. Αν αυτές ευσταθούν, αναμένουν απονομή δικαιοσύνης, σωστούς χειρισμούς από τις αρχές και σοβαρότητα. Και σε αυτό το περιβάλλον θέλουν πολιτικά πρόσωπα που να αναλάβουν το βάρος να επανακτήσει η κοινωνία την εμπιστοσύνη στους θεσμούς.

Δυστυχώς ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης στον ζήλο του «να βγει στα τραπέζια» πρώτος, δεν είχε κανένα πρόβλημα αν υπάρξουν παράπλευρες απώλειες. Όμως ένα πρόσωπο που θέλει να κυβερνήσει τον τόπο δεν μπορεί να στήνει τόσο εύκολα λαϊκά δικαστήρια, δεν μπορεί με τέτοια ευκολία να αποτινάσσει ως βαρίδι συνεργάτες του που στέκονται εμπόδιο στο να ακουστεί πιο δυνατά η καταγγελία του.

Τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας είναι πολύ σοβαρά, ενώ οι χειρισμοί των αρχών είναι πολύ προβληματικοί. Και επειδή κάποιοι έσπευσαν να τα υποβαθμίσουν, να τα αποδομήσουν και να τα χλευάσουν ας το σκεφτούν ξανά. Ως σοβαρές καταγγελίες θα πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε όλοι, απαιτώντας πλήρη διερεύνηση. Να ζητήσουμε εξηγήσεις από όσους έχουν πλήξει με την συμπεριφορά τους, τους θεσμούς που εκπροσωπούν. Και να απαιτήσουμε απονομή δικαιοσύνης μέχρι τέλους. Όμως αυτό δεν είναι μια κούρσα εντυπωσιασμού. Στην πορεία αυτή, δεν μπορούμε να τους καταστήσουμε όλους ένοχους μέχρι να αποδείξουν ότι είναι αθώοι. Ας μη γίνουμε σύγχρονοι Ιαβέρηδες, ούτε κοράκια, στην προσπάθειά μας, να βγούμε πρώτοι «πάνω στα τραπέζια».