ALPHA της Κυριακής

Πριν καν προλάβει να φύγει το μαύρισμα από το από το καλοκαίρι του 2026, η Προεδρολογία για τον Φεβρουάριου του 2028 χτύπησε κόκκινο. Κατακρίβεια χτύπησε μπλε

Στη Γαλλία, μια χώρα με 69 εκατομμύρια κατοίκους, η επίσημη προεκλογική περίοδος για τον πρώτο γύρο των Προεδρικών εκλογών διαρκεί δύο εβδομάδες. Εντάξει, προηγούνται περίπου έξι μήνες πολιτικών συζητήσεων. Δεν είναι ότι ξυπνούν ένα πρωί οι Γάλλοι και ανακαλύπτουν ότι την Κυριακή ψηφίζουν Πρόεδρο.  

Στην Κύπρο όμως;

Δεκαοχτώ.

Δεκαοχτώ μήνες και βάλε σε μια χώρα που, με το συμπάθιο δηλαδή, ξέρουμε μέχρι και πότε πέρδεται ο γείτονας. Και με ποιον έφαγε το προηγούμενο βράδυ. Κι όμως, σε ένα νησί που η πιο διαδεδομένη ερώτηση είναι το «τίνος είσαι μάνα μου εσύ;» χρειαζόμαστε σχεδόν δύο χρόνια προεκλογικής εκστρατείας για να αποφασίσουμε ποιος είναι ο επόμενος που θα πάει στο Προεδρικό.

Σε μια χώρα όπου αν σηκώσεις μια πέτρα, από κάτω θα βρεις ένα ξάδερφο ή ένα κουμπάρο. Εσχάτως κι ένα υποψήφιο. Ενίοτε – άμα είναι μεγάλη η πέτρα – όλους μαζί.

Πριν καν προλάβει να φύγει το μαύρισμα από το από το καλοκαίρι του 2026, η Προεδρολογία για τον Φεβρουάριου του 2028 χτύπησε κόκκινο. Κατακρίβεια χτύπησε μπλε.  

Πρόσχωμεν.

Τον χορό φυσικά, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι τον σέρνει ο πρώτος διδάξας. Ο Πρόεδρος μας. Ο οποίος, από κεκτημένη ταχύτητα, βρίσκεται σε προεκλογικό πυρετό από το 2022. Στο κάτω-κάτω γιατί να διακόψεις κάτι που ξέρεις να κάνεις καλά; Να μπεις στον κόπο να το ξαναρχίσεις; Δεν βαριέσαι…

Και μετά ήρθε ο Συναγερμός. Και σήμανε συναγερμό.

Χρίσμα. Υποψηφιότητες. Εξαγγελίες. Αποσύρσεις. Χρονοδιαγράμματα. Εσωκομματικές κάλπες. Συναντήσεις. Δείπνα. Ψαροταβέρνες. Εκδότες. Απειλές. Εκβιασμοί. Ψίθυροι. Αλλά και ενότητα. Πάνω απ’ όλα η ενότητα.

Κανονικά primaries που λένε και στο Αμέρικα! Θα δούμε άραγε και debates; Να μας ζηλεύει ο Θείος Σαμ. Και η Κίμπερλι μαζί, που την ψάχνει ο Αργυρός απεγνωσμένα στην Αθήνα του.

Ξυπνάς το πρωί και παίζουν δύο μόνο θέματα: Βίσση-Καρβέλας και Συναγερμός-Προεδρικές. Δεν έχει άλλα προβλήματα ο τόπος. Όλα βαίνουν τόσο ομαλά που μας έμειναν μόνο οι χωρισμοί των καλλιτεχνών και τα προξενιά του Συναγερμού.

Είναι Οκτώβριος μήνας κι έχουμε ήδη κουραστεί. Του 2026 Οκτώβριος.

Και σου την βγαίνουν και από την εξωτερική. «Μα καλά, ακόμα να βρείτε υποψήφιο;». Λες και το ζητούμενο είναι να έχεις κάποιον να τρέχει προεκλογικό μαραθώνιο για δύο χρόνια, αντί να συζητάς τι γίνεται σήμερα σε αυτόν τον τόπο.

Πέντε χρόνια είναι η θητεία.

Έξι μήνες θέλεις μέχρι να καταλάβεις τι γίνεται, να ξεχωρίσεις τους υπουργούς από τους συμβούλους, τους συμβούλους από τους επιτρόπους και τους επιτρόπους από τους κουμπάρους. Άλλους δεκαοκτώ για να τρέχεις για την επόμενη πενταετία.

Ε, μένουν και τρία χρονάκια να κυβερνήσεις.

Μια χαρά.

Και κάπως έτσι, η διακυβέρνηση του τόπου έχει μετατραπεί σε ένα μικρό διάλειμμα ανάμεσα σε δύο μακράς διαρκείας προεκλογικές εκστρατείες.

Το ωραίο είναι ότι, την ώρα που συζητούμε ποιος θα κυβερνήσει το 2028 και το 2033, κάποιος πρέπει να κυβερνά και τώρα.

Αλλά πού χρόνος για τέτοια.

Υ.Γ. Το πετρέλαιο στα δύο ευρώ το λίτρο και βάλε. Ένα νεφρό για να βάλεις μπρος το αυτοκίνητο. Το ρεύμα στα ύψη. Είμαστε ένα κλικ πριν τα υπεραγοροδάνεια. Τα ενοίκια τραβούν την ανηφόρα. Οι μισθοί τελειώνουν πριν τελειώσει ο μήνας.

Ο κόσμος δυσκολεύεται. Και δυσκολεύεται πραγματικά.

Ε, ας φάει ψάρι σε ψαροταβέρνα.