weather widget icon
28.9 °C
ΚΥΡΙΑΚΗ
22.11.2026 7:08
Powered by:
Μέλος του ομίλου
Alpha Cyprus
alpha-letter

ALPHA της Κυριακής

ΑΠΟ  ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΣΚΑΝΗΣ

ΑΠΟ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΣΚΑΝΗΣ

Πρόκειται για ένα άτυπο έγγραφο στο οποίο διάφορες παλιές ιδέες εμφανίζονταν και μάλιστα ατάκτως ερριμένες

«Πηγαίνω στη συνάντηση με 19 πολύ συγκεκριμένα σημεία που αφορούν ουσία, μεθοδολογία, Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης».

Με αυτή τη δήλωση, στις 17 Σεπτεμβρίου, ανακοίνωνε την πρωτοβουλία των 19 σημείων ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης. Και έδινε την εντύπωση ότι πρόκειται για μιαν αποφασιστική από μέρους του κίνηση η οποία, όχι μόνο θα απέτρεπε το διαφαινόμενο τότε αδιέξοδο για το οποίο προϊδεάζε η Μαρία Άνχελα Ολγκίν, αλλά θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις υποχρέωσης του Τουρκοκύπριου ηγέτη να μπει σε πιο ουσιαστικές συζητήσεις.

Την εντύπωση ότι πρόκειται για ένα πακέτο προτάσεων το οποίο περιλάμβανε «τολμηρές ιδέες», ήρθε να ενισχύσει ο ίδιος ένα μήνα περίπου μετά (13 Οκτωβρίου) όταν κλήθηκε από τους δημοσιογράφους να αποκαλύψει κάποιες τουλάχιστον από τις προτάσεις αυτές.

«Όταν κρίνω ότι θα πρέπει να ενημερώσω τον κυπριακό λαό, να είστε σίγουροι ότι θα το πράξω». Το μυστήριο που συντηρούσε γύρω από το θέμα, οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι ο Πρόεδρος επεξεργάστηκε ένα νέο πλαίσιο ιδεών το οποίο θα αποδείκνυε την αποφασιστικότητά του να σπρώξει τα πράγματα μπροστά.

Έπρεπε να περάσει ένας ακόμα μήνας, μέσα από αντιφάσεις για το αν αυτές οι προτάσεις υποβλήθηκαν προφορικά ή γραπτώς, για το εάν τις έλαβαν ή όχι οι Ολγκίν και Έρχιουρμαν, για να φθάσουμε στην Κυριακή 15 Νοεμβρίου να τις δούμε δημοσιευμένες στον «Φιλελεύθερο». Δεδομένου ότι δεν υπήρξε καμία διάψευση ή έστω αμφισβήτηση του δημοσιεύματος, θεωρούμε δεδομένο ότι αυτά ήταν τελικά τα 19 σημεία του Νίκου Χριστοδουλίδη.

Τι ήταν λοιπόν τα περιβόητα 19 σημεία του Προέδρου; Λυπούμαι να παρατηρήσω ότι επρόκειτο για ένα άτυπο έγγραφο στο οποίο διάφορες παλιές ιδέες εμφανίζονταν και μάλιστα ατάκτως ερριμένες. Τίποτα καινούργιο, τίποτα ευφάνταστο που να αποκαλύπτει ότι υπήρξε μια συστηματική εργασία στο πλαίσιο της αγωνιώδους, υποτίθεται, προσπάθειας επανέναρξης των συνομιλιών. Οδοφράγματα, Βαρώσι (στη βάση της Φιλανδικής πρότασης του 2006), εκκλησίες και τζαμιά, αποναρκοθέτηση…

Θα ανέμενε κάποιος ότι ένα πακέτο προτάσεων αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή θα είχε μια πιο σοβαρή και συγκροτημένη δομή:

–             Με συγκεκριμένους στόχους

–             Ιεράρχηση προτάσεων

–             Διαχωρισμό των μέτρων άμεσης εφαρμογής από εκείνα που απαιτούν διαπραγμάτευση

–             Συγκεκριμένες εισηγήσεις αμοιβαιότητας

–             Χρονοδιάγραμμα υλοποίησης

Είναι ενδιαφέρον να μετρήσει κανείς την ισορροπία της «αμοιβαιότητας» την οποία ακόμα και ο Πρόεδρος επικαλείται στις συνομιλίες. Δηλαδή, «τι ζητώ και τι δίνω». Δεν υποβάλλω απλώς έναν κατάλογο απαιτήσεων.

Σε αυτό το θέμα τα 19 σημεία του Προέδρου έδειχναν να απευθύνονται κυρίως στην εσωτερική κοινή γνώμη αντί στον κ. Έρχιουρμαν. Και εξηγούμαι:

–             Ζητήσαμε «αποκατάσταση ελληνικών τοπωνυμιών στις οδικές πινακίδες». Τη στιγμή που με την ανοχή της κυβέρνησης αλλάζουν οι απ’ εδώ τουρκοκυπριακές πινακίδες

–             Ζητήσαμε αποκατάσταση του σχολείου του Ριζοκαρπάσου και παραχώρηση του κτηρίου της πρώην Συνεργατικής για να γίνει πολιτιστικό κέντρο. Σωστά, αλλά χωρίς κάποιαν ιδέα που να δείχνει ότι ανάλογες κινήσεις θα γίνουν και από τη δική μας πλευρά. Όποιες κι αν είναι αυτές.

–             Ζητήσαμε ικανοποίηση αιτημάτων των Μαρωνιτών και των Αρμενίων γιατί προφανώς μας ενδιαφέρουν οι δύο κοινότητες και για άλλους λόγους πέραν του Κυπριακού.

–             Ζητήσαμε τερματισμό των παραβιάσεων στη νεκρή ζώνη κατηγορώντας προφανώς την άλλη πλευρά ότι αυτή τις προκαλεί. Δεν ζητήσαμε, για παράδειγμα, ένα μηχανισμό επίλυσης διαφορών που προκύπτουν στη νεκρή ζώνη.

–             Ζητήσαμε στρατιωτικό διάλογο της Εθνικής Φρουράς και των «τουρκικών κατοχικών δυνάμεων». Δεν ξέρω αν το γράψαμε έτσι και εάν περιμέναμε από τον Έρχιουρμαν να αναγνωρίσει τον κατοχικό χαρακτήρα του τουρκικού στρατού.

Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται καλά στα αυτιά των Ελληνοκυπρίων. Μόνο που δεν είναι με τους Ελληνοκύπριους που συνομιλεί ο κ. Χριστοδουλίδης. Και εάν θα σπάσει το αδιέξοδο, δεν θα το κάνει με τα χειροκροτήματα (και τις ψήφους) των Ελληνοκυπρίων. Ούτε και πείθει τα Ηνωμένα Έθνη, με τέτοιου είδους προτάσεις, ότι είναι ο μόνος που παλεύει για τη λύση του Κυπριακού.

Ίσως γι’ αυτό και το μόνο από τα 19 σημεία που έδειξε να «παίζει» είναι αυτό των φιλικών ποδοσφαιρικών αγώνων. Το οποίο και πάλι θα μείνει στα χαρτιά όταν αρχίσουν τα διαδικαστικά με την ΚΟΠ και υπό την αιγίδα ποιου θα γίνουν αυτοί οι αγώνες.