ALPHA της Κυριακής
Δεν γνωρίζουν το κυπριακό, δεν ενδιαφέρονται να το μάθουν αλλά παραδόξως ξεπλένουν συντονισμένα την Ρωσία
Μία πρόσφατη συνέντευξη υποψηφίου της Άμεσης Δημοκρατίας στον δημοσιογράφο Μανώλη Καλαντζή, όχι μόνο προκαλούσε αμηχανία για την επικίνδυνη ημιμάθεια που επικρατεί στο νεοσύστατο κίνημα αλλά ήταν αρκετή για να ενισχυθούν οι ανησυχίες γύρω από την ατζέντα που τελικά προωθούν.
Αγνοώντας σε πρώτο στάδιο ότι οι Τ/κ έχουν κυπριακή ταυτότητα και κυρίως ότι είναι Κύπριοι πολίτες, εξηγούσε με περίσσια αυτοπεποίθηση ότι η θέση τους στο κυπριακό θα διαμορφωθεί αφότου υπάρξουν εξελίξεις ή κάποιας μορφής κατάληξη. Καθώς βάσει της εφαρμογής, οι συμμετέχοντες δεν έχουν κατατάξει το κυπριακό ως προτεραιότητα.
Ήταν ακόμα μία προβληματική τοποθέτηση, από στέλεχος της Άμεσης Δημοκρατίας ενώ είχε προηγηθεί η ομολογουμένως αμήχανη παρουσία του Φειδία Παναγιώτου στον ΑΝΤ1. Όπου, αγνοώντας τι είναι η ΟΥΝΦΙΚΥΠ και ποιος είναι ο ρόλος της, έλεγε πως δεν θέλει να έχουν θέσεις για τα πάντα. Και ακολούθησε βεβαίως η αποκάλυψη της προ ετών διαβόητης ανάρτησης της αντιπροέδρου της Άμεσης Δημοκρατίας, Νταϊάνας Κωνσταντινίδου, η οποία χαρακτήριζε το Ψευδοκράτος μερικώς αναγνωρισμένο κράτος. Όταν μάλιστα κλήθηκε να το σχολιάσει από την Κάτια Σάββα στον Alpha, διαπίστωσε, όπως είπε, δύο λάθη στην ανάρτησή της. Λες και το θέμα ήταν η ορθογραφία ή η λανθασμένη διατύπωση. Ενισχύοντας την αίσθηση συνεπώς πως είτε δεν έχει την παραμικρή ιδέα για τις προεκτάσεις της δήλωσής της, είτε ότι δεν την ενοχλεί κιόλας αν αναγνωριστεί το Ψευδοκράτος.
Με αυτές ακριβώς τις δηλώσεις λοιπόν, τα στελέχη της Άμεσης Δημοκρατίας ήθελαν να εφησυχάσουν τους πολίτες πως η θέση τους στο κυπριακό μπορεί να μην είναι ξεκάθαρη τώρα, αλλά θα διαμορφωθεί στη συνέχεια. Ότι δηλαδή θα μπουν στην βουλή, θα συμμετέχουν στο Εθνικό Συμβούλιο και στη συνέχεια, κάποιος που δεν γνωρίζει τι είναι η ΟΥΝΦΙΚΥΠ, κάποιος που δεν αντιλαμβάνεται ότι οι Τ/κ είναι Κύπριοι πολίτες και κάποιος που θεωρεί κανονικό να αναγνωρίζει «μερικώς» το Ψευδοκράτος, θα αποφασίσουν για το αν θα υποστηρίξουν λύση στο πλαίσιο διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, αν θα διεκδικήσουν ενιαίο κράτος ή αν θα θεωρήσουν ότι ιδανική λύση είναι η διχοτόμηση.
Ένας συνδυασμός άγνοιας, θράσους και πλήρους αδιαφορίας για το τι συμβαίνει στον τόπο που κατά τα άλλα θέλουν να σώσουν από τους άλλους.
Όσο όμως κι αν εμπεδωνόταν πως το κυπριακό, δεν είναι κάτι που τους αφορά στο παρόν στάδιο τουλάχιστον, άλλη τόση αίσθηση προκαλούσε το ενδιαφέρον αλλά και η διαμορφωμένη άποψη τους για το Ουκρανικό. Ήταν ομολογουμένως παράδοξο το γεγονός ότι ενώ ο Ιωάννης Δαμιανού δεν είχε άποψη για το Κυπριακό και τον τρόπο που θα πρέπει να λυθεί, είχε ισχυρή και εμπεδωμένη άποψη για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ότι τον πόλεμο, τον προκάλεσε η Δύση. Ενώ στην χώρα που ζει δεν γνωρίζει πως οι Τ/κ είναι Κύπριοι πολίτες, στην Ουκρανία ήταν βέβαιος για τους Ρωσόφιλους Ουκρανούς. Επαναλαμβάνοντας με αυτοπεποίθηση το αφήγημά της Ρωσίας.
Τοποθετήσεις, πλήρως εναρμονισμένες με τον τρόπο που και ο Φειδίας Παναγιώτου ενεργεί όλο αυτό το διάστημα. Από την επίσκεψη του στην Ρωσία μέχρι τον γάμο του στην Ρωσική εκκλησία. Ο Φειδίας Παναγιώτου δεν θέλει να έχουν θέσεις για τα πάντα, δεν γνωρίζει ακόμα τι γίνεται στο ευρωκοινοβούλιο όμως έχει άποψη για το ότι τα παιδιά Ουκρανών ίσως να ήθελαν να απαχθούν. Δεν γνωρίζει το κυπριακό, όμως είναι βέβαιος για το ποιος ξεκίνησε τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ξεπλένοντας με ομολογουμένως μεγάλη ευκολία την Ρωσία.
Το ζήτημα πλέον δεν είναι μόνο η πλήρης άγνοια που επιδεικνύουν για ό,τι αφορά τις πολιτικές που αφορούν την χώρα. Δεν είναι ούτε το θράσος με το οποίο ξεκαθαρίζουν οτι αδιαφορούν να μάθουν. Είναι όλο αυτό, μαζί με το τι τελικά προωθούν και στηρίζουν. Ένα απολιτίκ συνονθύλευμα που καθημερινά επιβεβαιώνει ότι στερείται θέσεων (ακόμα και για τα πιο σημαντικά) αλλά όχι ατζέντας. Επιρρεπές στην παραπληροφόρηση και την χειραγώγηση ξένων και άλλων συμφερόντων. Και αυτό είναι που το καθιστά και απόλυτα επικίνδυνο.