Η πολιτική ζωή του τόπου δεν χρειάζεται κόμματα που να φαίνονται σοβαρά. Χρειάζεται κόμματα που να αποδεικνύουν ότι είναι στην πράξη
Την βδομάδα που πέρασε, ο ΔΗΣΥ έθετε το διακύβευμα των εκλογών και καλούσε τους πολίτες να πάρουν θέση με την ψήφο τους καθώς το δίλημμα των εκλογών όπως έλεγε η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, ήταν η σοβαρότητα ή ο λαϊκισμός. Οι τεκμηριωμένες θέσεις ή τα συνθήματα και η τοξικότητα. Η σταθερότητα ή η αποσταθεροποίηση. Κατατάσσοντας κατ’ επέκταση τον ΔΗΣΥ ως το κόμμα της σοβαρότητας, των τεκμηριωμένων θέσεων και επιχειρημάτων. Και προφανώς το κόμμα της σταθερότητας.
Λίγες μέρες όμως νωρίτερα, όταν ξεσπούσαν οι καταγγελίες του Μακάριου Δρουσιώτη για ένα φερόμενο παραδικαστικό κύκλωμα με στημένες δίκες και χρηματισμό δικαστών, το κόμμα που αυτοχαρακτηριζόταν, ως σοβαρό, το κόμμα που θα στεκόταν ανάχωμα στον λαϊκισμό, έχανε με σοκαριστικό τρόπο την ψυχραιμία του. Γιατί ενώ θα μπορούσε να ζητήσει με νηφαλιότητα πλήρη διερεύνηση των καταγγελιών, δείχνοντας έτσι την εμπιστοσύνη του στους θεσμούς και να επισφραγίσει την σταθερότητα του κράτους προχώρησε σε αυτό που κατάγγελλε άλλους. Ένα άνευ προηγουμένου κρεσέντο λαϊκισμού και τοξικότητας. Τσουβαλιάζοντας αψυχολόγητα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα χαρακτήριζε ως αδελφότητα που στόχο έχουν την αποσταθεροποίηση της χώρας. Και τα οποία επενδύουν στο χάος για να εξυπηρετήσουν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες και να επωφεληθούν εκλογικά.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Μία εμφανής απώλεια ψυχραιμίας φάνηκε να περιβάλλει τον ΔΗΣΥ, που δυστυχώς θύμιζε την ίδια θλιβερή αντιμετώπιση της Νέας Δημοκρατίας το ίδιο διάστημα απέναντι στις δηλώσεις της Κοβέσι. Και ενώ μιλούσε για την ανάγκη επικράτησης τεκμηριωμένων επιχειρημάτων κατέφευγε σε χαρακτηρισμούς αντιπάλων του. Παρουσιάζοντάς τους ως μάγειρες της λάσπης και αρρωστημένα μυαλά. Και ενώ την ίδια στιγμή κατάγγελλε έλλειψη σοβαρότητας κατέφευγε στη μέθοδο του εκφοβισμού. Με την αντιπρόεδρό του Σάββια Ορφανίδου να κατηγορεί στο ΣΙΓΜΑ πολίτες για μνήμη χρυσόψαρου, να μιλά για ισοπέδωση και να προειδοποιεί πως το ΑΚΕΛ με τις πολιτικές που «μας χρεωκόπησαν», θα πάρει την πρωτιά στην εκλογική μάχη.
Ένα κόμμα που επικαλείτο την σοβαρότητα, έρεπε με ευκολία στον εκφοβισμό και τον λαϊκισμό. Το πιο ανησυχητικό όμως, ήταν ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούσε το χαρτί της σταθερότητας της χώρας. Προτάσσοντας ως προϋπόθεση την αποσιώπηση οποιασδήποτε κριτικής για το πως λειτουργεί το κράτος ή οι εκπρόσωποι των θεσμών. Το είδαμε να συμβαίνει όταν το Al Jazeera αποκάλυπτε το σκάνδαλο των χρυσών διαβατηρίων. Το είδαμε να επαναλαμβάνεται με ζέση στο videogate. Βλέποντας πίσω από αυτό ρωσικό δάκτυλο, που στόχο είχε να πλήξει την χώρα και θέτοντας ως δευτερεύον την διερεύνηση των καταγγελιών. Σήμερα όμως, το φόβητρο της αποσταθεροποίησης τείνει να γίνει το χαρτί που θα οδηγήσει στην πλήρη συγκάλυψη και ασυδοσία με την συμβολή του ΔΗΣΥ.
Με κίνδυνο να επικρατήσει η άποψη ότι όποιος ασκεί κριτική στα όσα εκτυλίσσονται, όποιος ζητά εξηγήσεις και λογοδοσία, εξυπηρετεί αυτούς που βάλλουν κατά της χώρας. Η φιλοπατρία, η ανάγκη των πολιτών να ζουν σε κατάσταση σταθερότητας, τείνει να χρησιμοποιηθεί με τέτοιο τρόπο που να οδηγήσει τελικά στην αποσιώπηση, την έλλειψη λογοδοσίας, την κατάργηση του πολιτικού ελέγχου και σταδιακά στην διάβρωση της Δημοκρατίας.
Η σταθερότητα της χώρας όμως, δεν διασφαλίζεται με τον εκφοβισμό ή με την προσπάθεια συγκάλυψης. Διασφαλίζεται με θεσμούς που λογοδοτούν και πολιτικά πρόσωπα που είναι υπόλογοι στους πολίτες και με πλήρη διαφάνεια. Κυρίως όμως με κόμματα που επιδιώκουν τον έλεγχο και τη λογοδοσία. Λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη ότι όταν δεν υπάρχει έλεγχος, το πολιτικό σύστημα γίνεται ασύδοτο. Και δεν υπάρχει τίποτα πιο αποσταθεροποιητικό σε μια δημοκρατία από ένα πολιτικό σύστημα που φαντάζει και είναι ασύδοτο.
