Η αδυναμία της Ε.Ε να δείξει αντανακλαστικά και να αντιδράσει μπροστά στην κρίση
Αν ήταν να συμφωνήσω σε κάτι με τον Αμερικανό Πρόεδρο είναι πως η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται αδύναμη σε πολλές των περιστάσεων. Βυθισμένη στην υπερβολική γραφειοκρατία, σε κανονισμούς, ακόμη και στην αδράνεια, που δεν της επιτρέπουν να δράσει έγκαιρα και αποφασιστικά όταν πρέπει.
Αυτό αποκαλύφθηκε ακόμη μια φορά με αφορμή τα της Μέσης Ανατολής με πολλές χώρες να βυθίζονται στη δίνη του πολέμου. Η Κύπρος βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα – δίχως να το θέλει – με τις επιθέσεις και τις απειλές στις βρετανικές βάσεις Ακρωτηρίου. Η Πρόεδρος της Κομισιόν έσπευσε άμεσα να βγάλει ανακοίνωση μέσα στην οποία έγραφε επί λέξη: «Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ήταν ο στόχος, επιτρέψτε μου να είμαι σαφής: στεκόμαστε συλλογικά, σταθερά και κατηγορηματικά στο πλευρό των κρατών μελών μας απέναντι σε οποιαδήποτε απειλή».
Δεν μας είπε όμως με ποιο τρόπο στέκεται η ΕΕ κατηγορηματικά στο πλευρό ενός κράτους μέλους που βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Πέρα από τις πολύ ωραίες δηλώσεις και ανακοινώσεις δεν είδαμε να συνέρχεται κάποια έκτακτη σύσκεψη των οργάνων της ευρωπαϊκής οικογένειας. Μια σύσκεψη επιβαλλόταν όχι μόνο για την Κύπρο – η οποία είναι και η χώρα που κατέχει την προεδρία του συμβουλίου της Ευρώπης – αλλά για να εξεταστούν λεπτομερώς τα νέα δεδομένα που φέρνει ο πόλεμος ο οποίος ανά πάσα ώρα και στιγμή μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τη γηραιά ήπειρο.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα διέπεται από διάφορες ρήτρες και ανάμεσα σε αυτές και η της αμοιβαίας συνδρομής σύμφωνα με την οποία όταν ένα κράτος – μέλος δεχτεί επίθεση, τα άλλα κράτη μέλη οφείλουν να του παράσχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που διαθέτουν.
Συνδρομή από ευρωπαϊκά κράτη, μέλη και της Ένωσης, είδαμε. Εδώ και μέρες γύρω από την Κύπρο επικρατεί συνωστισμός από φρεγάτες που ύψωσαν δίχτυ προστασίας στο νησί. Αυτή η στήριξη ωστόσο δεν ήρθε μέσα από την οδό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήρθε μέσα από μεμονωμένες κινήσεις δυνάμεων της Ευρώπης προς την Κύπρο. Αντιθέτως η Εκπρόσωπος της Κομισιόν Πάουλα Πίνιο στις 2 Μαρτίου δήλωνε πως «στην παρούσα φάση δεν έχει συζητηθεί η ενεργοποίηση της εν λόγω ρήτρας για την Κύπρο». Και ακόμα, μέχρι και την ώρα που γράφεται το εν λόγω κείμενο, δεν έχει ανοίξει καμία τέτοια συζήτηση.
Εάν δεν προσφέρονταν συγκεκριμένες χώρες να στηρίξουν την Κύπρο, άραγε η ευρωπαϊκή οικογένεια θα ενεργοποιούσε μηχανισμούς ή θα συνέχιζε με τα μειωμένα έως και ανύπαρκτα αντανακλαστικά της; Θα περίμενε κανείς πως για ένα κράτος μέλος 22 χρόνια τώρα όπως είναι η Κύπρος, ο πρώτος φορέας που θα έπρεπε να δράσει άμεσα και αποφασιστικά είναι η ίδια ΕΕ.
Και μιας και μιλάμε για την αδυναμία της Ευρώπης για αποτελεσματική δράση, μου έρχεται στο μυαλό και ο περιβόητος ειδικός απεσταλμένος για το κυπριακό Γιοχάνες Χαν. Ο διορισμός του υπογράμμιζε τη δέσμευση της ΕΕ για την επίλυση του εθνικού μας ζητήματος. Μήνες μετά διαφαίνεται πως ο διορισμός αυτός είναι κενός περιεχομένου και μάλλον διακοσμητικός χωρίς κανένα αποτέλεσμα που να μπορεί να συμβάλει στην μπρος τα εμπρός διαδικασία για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.
