Αυτή που εμείς αποδεχθήκαμε με τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς μας
Η διχοτόμηση δεν θα έρθει τελικά μέσα από κάποιο «σατανικό» σχέδιο λύσης που θα μας φέρουν οι μονίμως αντιπαθούντες την μικρή μας πατρίδα. Ούτε καν από τις συστηματικές προσπάθειες της Τουρκίας να πείσει ότι εδώ υπάρχουν δύο κράτη. Η διχοτόμηση κτίζεται μέσα στα μυαλά όλων ‘μας. Και όπως φαίνεται, αυτή η διαδικασία έχει προχωρήσει πάρα πολύ.
Προέκυψε ένα σοβαρότατο υγειονομικό πρόβλημα στα κατεχόμενα. Ο αφθώδης πυρετός στα ζώα είναι ίσως η νόσος με τους πιο αυστηρούς κανόνες διαχείρισης σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο. Κι εμείς τι κάναμε; Πολιτευτήκαμε ως εάν να αφορούσε μια άλλη χώρα. Ανταποκριθήκαμε στο αίτημα των Τουρκοκυπρίων να εξασφαλίσουν εμβόλια από την ΕΕ και ως εκεί. Τίποτα άλλο! Πήραμε και κάποια υποτυπώδη μέτρα απολύμανσης στα οδοφράγματα. Ούτε να σημάνει συναγερμός, ούτε να επιχειρηθεί μια στενή επαφή με την άλλη πλευρά για από κοινού διαχείριση του προβλήματος. Η δε δικοινοτική επιτροπή εξάντλησε την αποστολή της στο να διαπιστώσει τις διαφωνίες και τους διαφορετικούς τρόπους χειρισμού του προβλήματος. Εδώ οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν και δεν κατάφεραν να ανακοινώσουν κάτι από κοινού για τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει το σύνολο της Κύπρου.
Όλα έμοιαζαν να αφορούν κάποιους άλλους, κάποιους ξένους. Οι λαθρέμποροι συνέχισαν το πήγαινε-έλα, οι κτηνιατρικές υπηρεσίες έβαλαν δυο-τρία ψεκαστικά στα οδοφράγματα και ξόφλησαν και το κράτος σφύριζε αδιάφορα και το έπαιζε αφ υψηλού προσφέροντας -δήθεν- την ευρωπαϊκή βοήθεια με τα εμβόλια και τους ειδικούς, στους ανήμπορους να διαχειριστούν τέτοια θέματα Τουρκοκύπριους.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Μέχρι που έσκασε η βόμβα και σε χρόνο ρεκόρ γέμισαν οι ελεύθερες περιοχές με κρούσματα αφθώδους πυρετού. Κι ήρθαν εδώ αυτή τη φορά οι Ευρωπαίοι επίσημοι και ειδικοί για να μας πουν αυτό που στο δικό μας μυαλό έχει ήδη ριζώσει. Ότι «κοιτάξτε, οι απέναντι είναι κάποιοι άλλοι. Εσείς απ’ εδώ, οφείλεται να ακολουθήσετε τους κανόνες που ισχύουν αυστηρά για όλα τα κράτη-μέλη». Κι έτσι καταλάβαμε πως η διχοτόμηση δεν βρίσκεται μόνο στα δικά μας μυαλά αλλά και στα μυαλά των Ευρωπαίων και ολόκληρου του κόσμου.
Ας αφήσουμε λοιπόν τις άνευ περιεχομένου και ανέξοδες διακηρύξεις του τύπου «στόχος μας είναι η επανέναρξη των συνομιλιών» και ας ασχοληθούμε με την από μέρους μας σιωπηρή αποδοχή της διχοτόμησης. «Δεύτερη καλύτερη λύση» την είχε χαρακτηρίσει κάποτε ένας πρώην Πρόεδρος μας. Εδώ βρισκόμαστε. Στη, για κάποιους, «δεύτερη καλύτερη λύση του Κυπριακού».
Όταν σε ένα τόπο που μοιάζει με γειτονιά κάποιας μεγάλης χώρας δεν αντιλαμβανόμαστε την εγγύτητα των όποιων εξελίξεων και λειτουργούμε ως εάν να μας χωρίζει ωκεανός, μην κατηγορούμε μονίμως τους άλλους (όποιοι κι αν είναι αυτοί) που δεν βοηθούν στην επίλυση του προβλήματός μας την οποία -υποτίθεται- επιθυμούμε διακαώς. Όταν σε μια χώρα όπου οι κτηνοτροφικές μονάδες της μιας πλευράς σχεδόν αγγίζουν στις κτηνοτροφικές μονάδες της άλλης επικρατεί τόσος εφησυχασμός, μην ψάχνουμε πολιτικές ηγεσίες που μπορούν να διαχειριστούν ακόμα πιο σοβαρά προβλήματα. Κι όταν ο Πρόεδρος συναντάται εν μέσω της κρίσης αυτής με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη και δεν ασχολούνται καν με το θέμα, λες κι έρχονται από δύο διαφορετικούς κόσμους, μην αναζητούμε τις ευθύνες του αδιεξόδου σε κάποιο άρθρο της κυρίας Ολγίν.
Ζήτω λοιπόν η διχοτόμηση! Αυτή που δεν μας την επέβαλαν κάποιοι άλλοι. Αυτή που εμείς αποδεχθήκαμε με τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς μας. Διότι, σε τελική ανάλυση, στο μόνο στο οποίο κατάφεραν να συντονιστούν οι δύο πλευρές είναι στο πως θα κατηγορήσει η μια την άλλη για το ποιος έφερε τον αφθώδη πυρετό στην Κύπρο. Εύγε!
