•Δαγκωτό Αβέρωφ, ψηφίζει ο Πρόεδρος
•Έρχονται κρίσιμες δημοσκοπήσεις
•Δύο πρόσωπα σε μια μέρα ο Χριστοδουλίδης
•Βουλευτές που πήραν ψηλά τον αμανέ
Καλή μας μέρα. Στο επίκεντρο και αυτή την εβδομάδα τα παρατράγουδα της -ούτως ή άλλως- προβληματικής διαδικασίας στον Δημοκρατικό Συναγερμό. Και λέω προβληματική γιατί εκεί που πάνε να κλείσουν μία τρύπα, ανοίγουν άλλες τρεις. Και παρά τις αυστηρές οδηγίες της Προέδρου, είναι και αυτοί που δεν τους κάνουν τη… Χάρη να σιωπήσουν.
• Σήμερα θα σας πω μια ιστορία που μου την είχαν διηγηθεί πολύ παλιά και η οποία εξηγεί πολλά από αυτά που συμβαίνουν σήμερα στον ΔΗΣΥ. Πέντε με έξι δεκαετίες πριν, μια οικογένεια τρώει το ψαράκι της σε παραθαλάσσια ψαροταβέρνα. Την σερβίρει ένα παιδάκι γύρω στα 10. Κάποια στιγμή ο πατέρας της οικογένειας πιάνει κουβέντα με το παιδί και το ρωτά τι θα ήθελε να γίνει όταν μεγαλώσει. Κι αυτό απαντά, χωρίς δεύτερη σκέψη, «Πρόεδρος της Κύπρου»! Έκπληκτοι όλοι, με τον πατέρα -όταν πια αποχώρησε το παιδί- να γυρίζει στην κόρη του και να της λέει «είδες υψηλούς στόχους που βάζει αυτό το παιδί;». Και, όντως, εκείνο το παιδί δεν έπαψε ποτέ να θέλει να γίνει Πρόεδρος. Ο Νταλάρας «στον ύπνο του έβλεπε φωτιές», ο μικρός της ιστορίας μας την Προεδρία.
• Η αλήθεια είναι ότι όλοι ‘μας θέλαμε να γίνουμε κάτι όταν ήμασταν μικροί. Ποδοσφαιριστές, γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί… Προσωπικά δεν θυμάμαι κάποιο συνομήλικο τότε να ήθελε να γίνει Πρόεδρος. Είναι αυτό που λένε οι ψυχολόγοι ότι η παιδική ηλικία μάς σημαδεύει για πάντα.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ο φαύλος κύκλος της πρόωρης προεκλογικής περιόδου
Πού το πάει ο Χάρης Γεωργιάδης;
• Στα της εβδομάδας που μας πέρασε τώρα. Τα όσα είδατε με τα κιβώτια του Αβέρωφ και τους οπαδούς που μάζεψε στην υποβολή της υποψηφιότητά τους, είναι πολύ λίγα μπροστά σε αυτά που ο ίδιος σχεδίαζε. Στενός του συνεργάτης μου έλεγε ότι τον συγκράτησαν τελικά σε αυτά που είδαμε και που δεν ήταν και λίγα.
• Από την άλλη, ο Παμπορίδης το έπαιξε σεμνός και μετρημένος, μέχρι που βγήκε όμως να δηλώσει πως «αν εγώ είμαι ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ, δεν υπάρχει περίπτωση να μην είμαι στον δεύτερο γύρο και να μην κερδίσω τις εκλογές». Το οποίο μεθερμηνευόμενον εστί ότι αν πάρει το χρίσμα ο Αβέρωφ, ούτε στο δεύτερο γύρο περνά, ούτε φυσικά και κερδίζει εκλογές. Γιώργο, λίγο πιο σεμνά γιατί μαθαίνω ότι έρχονται δημοσκοπήσεις που θα ανατρέπουν αυτά που λες. Κατά τ’ άλλα, το κόμμα παραμένει ενωμένο και θα δώσει τη μάχη για να κερδίσει τις εκλογές.
• Αυτή η αναμέτρηση Αβέρωφ-Παμπορίδη πάντως, δεν αφήνει αδιάφορο το προεδρικό. Κάθε άλλο μάλιστα αφού και στο Λόφο έχουν στήσει περίπου κάλπη. Έγκυρη πηγή μου μεταφέρει ότι ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης ψηφίζει δαγκωτό Αβέρωφ και μάλιστα κάνει παρατηρήσεις σε κάποιους συνεργάτες του που λόγω προσωπικών σχέσεων με τον Παμπορίδη εκφράζουν την προτίμησή τους σε αυτόν. Τα άκουσε πρώτος ένας υπουργός και δεν αποκλείεται να πιάσει κι άλλους το κολάνι αν ο Πρόεδρος διαπιστώσει ότι ξεφεύγουν της δικής του γραμμής.
• Μιας και αναφερθήκαμε στον Πρόεδρο, τι φάση παίζει με την ξαφνική αλλαγή στη συμπεριφορά του; Την Τρίτη, ημέρα συνάντησής του με τον Έρχιουρμαν, αναχώρησε από το προεδρικό κάνοντας ένα κάρο δηλώσεις για τα όσα ο ίδιος πρότεινε στη διαδικασία και το τι δεν αποδέχθηκε ο Τουρκοκύπριος ηγέτης. Δύο ώρες μετά, επιστρέφοντας στο προεδρικό, φόρεσε άλλο πρόσωπο και ζήτησε από τους δημοσιογράφους να σεβαστούν την επιθυμία του να μην πει τίποτε άλλο από το «ήταν μια καλή και εποικοδομητική συνάντηση». Πρόεδρε, σταθεροποιήσου λίγο για να ξέρουν και αυτοί οι έρμοι οι δημοσιογράφοι αν θα σε ακολουθούν στις δεκάδες σου εξόδους από το προεδρικό.
• Μιαν απορία την έχω: Ποια ανάγκη επέβαλε στην κυβέρνηση να βγει ανοικτά (διά του υπουργού Εξωτερικών) να υποστηρίξει τη νέα υποψήφια από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για τη θέση του ΓΓ του ΟΗΕ; Διότι, αν έχουμε πληροφορίες ή ενδείξεις ότι αυτή θα κερδίσει, καλώς. Αν όμως όχι, η βεβιασμένη τοποθέτησή μας ίσως μας στοιχίσει μελλοντικά στο Κυπριακό. Και, ελπίζω, όλο αυτό να μην έγινε για να «πικκάρουμε» την Ολγίν που τελευταίως μάς κάθεται στο στομάχι και το όνομα της οποίας έπαιζε ως πιθανή υποψήφια. Πολιτική με «πικκαρίσματα» δεν είναι σώφρων να κάνουμε.
• Εκεί στη Βουλή, όλα καλά; Δεν τους φτάνουν τα ρεζιλίκια με τα Πόθεν Έσχες, θέλουν λέει να διευρύνουν το θεσμό για να περιλάβει ιδιοκτήτες και διευθυντές των ΜΜΕ. Πρώτα συμπαρασταθείτε στους συναδέλφους σας που τη βγάζουν δύσκολα με 700 ευρώ στην τράπεζα και μετά ασχολείστε και με άλλους. Και, ακόμα, πρώτα πείτε μας ποιοι από εσάς συμπεριφέρεστε άσχημα στους υπαλλήλους της Βουλής σε βαθμό που αυτοί να διαμαρτυρηθούν επίσημα στην Πρόεδρο του Σώματος και μετά βάζετε τάξη και εκτός του οίκου σας. Άντε, γιατί κάποιοι τον πήρατε πολύ ψηλά τον αμανέ.
• Δεν μας φτάνουν τα δικά μας, είχαμε και το άγχος αυτές τις μέρες αν θα κερδίσει ο «δικός μας» Μπίμπι τις εκλογές στο Ισραήλ. Κάποιοι στα ανώτατα δώματα υποστήριζαν τον Μπίμπι «που τον ξέρουμε» ενώ κάποιοι πιο μετριοπαθείς έβλεπαν τη νίκη της αντιπολίτευσης ως μια διέξοδο αποχρωματισμού μας από την ταύτιση με τις τακτικές αφανισμού που εφάρμοσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός. Για την ώρα ο Μπίμπι δείχνει να επιβιώνει, έστω και προσωρινά. Εμένα πάντως άλλο με απασχολεί: Εκείνος ο… «πολύ δικός μας» που γέμισε την Κύπρο με γιγαντοαφίσες του, τελικά βγήκε ή θα μας μείνει εδώ αμανάτι;
• Κι αφού βγήκαμε εκτός συνόρων, πέστε μου σε τι έχουμε να ελπίζουμε ως ανθρωπότητα όταν ο πλανητάρχης Τραμπ χαρακτηρίζει τη Νορβηγία «χώρα-απόπατο». Κι όλα αυτά γιατί δεν του δίνουν το Νόμπελ Ειρήνης. Ωραίοι όμως οι Νορβηγοί, του απάντησαν με μια ανάρτηση που παρουσιάζει αρκετές δημόσιες τουαλέτες στη χώρα. Τις οποίες, εδώ που τα λέμε, τις βλέπεις και ντρέπεσαι αν τις συγκρίνεις με κάποιες δικές μας ή ακόμα και της «υπέροχης» χώρας του κ. Τραμπ.
Καλή Κυριακή να έχουμε. Η εβδομάδα που ακολουθεί υποψιάζομαι ότι θα έχει περισσότερο Κυπριακό και λιγότερο ΔΗΣΥ. Η Ολγκίν θα αλλάξει την ατζέντα ή, καλύτερα, αναλόγως του τι θα καταφέρει τις επόμενες μέρες, θα γράψει νέα κεφάλαια στην ατζέντα των προεδρικών εκλογών
