ALPHA της Κυριακής

•  Η πιο άκυρη απάντηση του Αναστασιάδη

•   Ένα ΑΛΜΑ που μοιάζει να εξαφανίστηκε

•  Το ρύζι, η παραίτηση και το δικό μας επίπεδο

•  Ο Άντρος και ο Τάσσος, 22 χρόνια μετά

•  Φειδίας: Το «μεγάλο πείραμα» που θα τον σώσει

Καλή μας μέρα και καλή υπομονή με τις θερμοκρασίες που άρχισαν να μας δείχνουν τα δόντια τους. Εδώ που τα λέμε, καλά τη γλυτώσαμε μέχρι τώρα αν σκεφτούμε τι περνούν στην Ευρώπη. Μας λυπήθηκε μάλλον ο Θεός βλέποντας το πολιτικό μας θερμόμετρο που άγγιξε κόκκινο.

•  Μίλησε λοιπόν και ο Νίκος Αναστασιάδης. Κι έτσι όπως τα έκανε, δεν κατάλαβε σχεδόν κανείς τίποτα. Διότι, κ. τέως μου, δεν είναι αγόρευση μίας ώρας σε δικαστήριο που περίμενε να ακούσει ο κόσμος. Η εξίσωση ήταν απλή: Με κατηγόρησε για 50 πράγματα ο Μακάριος Δρουσιώτης, το πόρισμα βρήκε επτά (που δεν περιλαμβάνονται στο βιβλίο Δρουσιώτη), πάμε να σας τα απαντήσω ένα προς ένα. Σύντομα, περιεκτικά και χωρίς το ύφος του αδικημένου. Απ’ ότι μαθαίνω πάντως, ο Νίκος Αναστασιάδης ανέλαβε μόνος του να ετοιμάσει την «υπεράσπισή» του και δεν άκουσε κανένα από τους συνεργάτες του.

•  Εκεί που πραγματικά τα έχασε όμως ο τέως ήταν το πόσα και ποια ταξίδια έκανε με ιδιωτικά τζετ ξένων ολιγαρχών. Ριμπολόβλεφ, Λεμπέντεφ, Σαουδάραβας… Κάτι προσπάθησε να ψελλίσει ο κ. Αναστασιάδης για να καταλήξει στο ευφάνταστο επιχείρημα «ε, γλύτωσα λεφτά του κράτους». Όχι, κύριε Πρόεδρε, αυτή είναι και πολιτικά και νομικά η πιο άκυρη απάντηση που θα μπορούσες να δώσεις. Διότι η ουσία είναι μία: Γιατί ένας ξένος λεφτάς παραχωρεί με τόση ευκολία το αεροπλάνο του για τα ταξίδια του Προέδρου ενός κράτους; Διότι, είπαμε φίλος σου είναι ο Σαββίδης, όχι όμως και ο κάθε δισεκατομμυριούχος που βρήκε στην Κύπρο καταφύγιο για τις δικές του αποκλειστικά υποθέσεις.

•  Σε κάποια σημεία της δήλωσής του, ο κ. Αναστασιάδης απάντησε επαρκώς. Ένα ζήτημα όμως θα τον κατατρέχει πάντα: το δικηγορικό γραφείο που φέρει το όνομά του και στο οποίο βασικοί μέτοχοι είναι και οι κόρες του. Δεν μπορεί το γραφείο αυτό να «κατηγορείται» για ενδεχόμενα φοροδιαφυγής και ξεπλύματος χρήματος (σοβαρότατες κατηγορίες) και ο κ. Αναστασιάδης να επιμένει ότι «δεν είχε σχέση με το γραφείο». Δηλαδή αν αύριο αποδειχθεί κάτι ενώπιον δικαστηρίου, θα αισθάνεται καλά που στο εδώλιο δεν θα βρεθεί ο ίδιος αλλά οι συνεργάτες του και ίσως οι θυγατέρες του;

•  Αλήθεια, σε αυτό τον τόπο έχουμε Νομική Υπηρεσία; Ο Γενικός Εισαγγελέας και ο Βοηθός του αυτοεξαιρέθηκαν από την υπόθεση αυτή. Έριξαν το μπαλάκι στο Εισαγγελικό Συμβούλιο και αυτό με τη σειρά του το κλώτσησε στο Υπουργικό Συμβούλιο και την Αστυνομία. Έμεινε κανείς σε εκείνο το κτήριο που να μπορεί να ανταποκριθεί σε τόσο σοβαρές υποθέσεις; Αυτή κι αν είναι κατάρρευση θεσμών. Και, μάλιστα, εκ των έσω. Πάντως η κατάσταση βάζει δύσκολα και στον Νίκο Χριστοδουλίδη. Προόριζε για τη θέση του Γενικού Εισαγγελέα τον Κωνσταντίνο Κόμπο (που θα ήταν και καλή επιλογή) αλλά με όλο αυτό το σκηνικό θα έκανε μέγα φάουλ αν ακολουθούσε το παράδειγμα του προκάτοχού του να διορίσει ξανά δικό του υπουργό.

•  Ρε παιδιά, εκείνο το ΑΛΜΑ κατά της διαφθοράς και υπέρ της διαφάνειας, που εξαφανίστηκε; Ακόμα και από την εκδήλωση διαμαρτυρίας στη Γενική Εισαγγελία, που διοργάνωσαν ΑΚΕΛ και Volt, απείχε. Φαίνεται ότι τους έπεσε πολύ βαριά η ανώμαλη προσγείωση των εκλογών και θα χρειαστούν χρόνο για να συνέλθουν.

•  Ας αλλάξουμε θέμα και να πάμε λίγο στο Κυπριακό για το οποίο φαίνεται ότι στο παρασκήνιο τρέχουν πολλά πράγματα. Κι ελπίζουμε αυτή τη φορά η ηγεσία μας να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Μήν μάθουμε μετά από 22 χρόνια, όπως καλή ώρα τώρα που μίλησε ο Άντρος Κυπριανού, όσα πήγαν λάθος το 2004. Με αφορμή το βιβλίο του, ο πρώην ΓΓ του ΑΚΕΛ μας είπε ότι «ο Τάσσος Παπαδόπουλος δεν διαπραγματεύτηκε επαρκώς το σχέδιο Ανάν, στη Λουκέρνη δεν διαπραγματεύτηκε καθόλου ενώ θα μπορούσαμε να είχαμε καλύτερο σχέδιο, έπεσε έξω στους υπολογισμούς του για τον Ντενκτάς και δαιμονοποίησε την αντίθετη άποψη στο δημοψήφισμα». Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

•  Η πιο ενδιαφέρουσα πάντως αναφορά του Άντρου Κυπριανού ήταν αυτή που παρέπεμπε στο βιβλίο του Κωστή Χατζηκωστή «6 πορτρέτα». Δήλωσε ο Άντρος: «Για μένα ήταν πολύ αξιοσημείωτη η αναφορά του Κωστή Χατζηκωστή. Μου το είχε πει από το 2007 όταν τον συναντούσα τότε για τις προεδρικές του 2008. Ότι, δηλαδή, του είχε φωνάξει ο Τάσσος Παπαδόπουλος προτού μεταβεί στη Νέα Υόρκη, τον Γενάρη του 2004 και του ζήτησε να πάρει σε μιαν επόμενη συνάντηση και τον Λουκή Παπαφιλίππου του ΑΝΤΕΝΝΑ. Στη δεύτερη συνάντηση τους ζήτησε να καλλιεργήσουν το ΟΧΙ στο λαό. Δηλαδή ο Τάσσος Παπαδόπουλος είχε πάρει τις αποφάσεις του. Δυστυχώς δεν μας έλεγε την αλήθεια. Τα δύο αυτά συγκροτήματα ξεκίνησαν να καλλιεργούν το ΟΧΙ προτού καν έχουμε το τελικό αποτέλεσμα». Ξανά, κάλλιο αργά… Αν και όπως ορθά ελέχθη, «το πουλί επέτασε».

•  Οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι για την ώρα ο Νίκος Χριστοδουλίδης χειρίζεται καλά τα πράγματα. Δείχνει να αξιοποιεί πλήρως τη διεθνή συγκυρία, τις ανάγκες της Τουρκίας και τις διασυνδέσεις προσώπων που μπορούν να παίξουν καταλυτικό ρόλο. Και, την ίδια στιγμή, καταφέρνει να εξασφαλίζει στήριξη αλλά και ήπιες αντιδράσεις από αυτούς που διαφωνούν με το πλαίσιο λύσης. Το καλύτερο είναι που κάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς να μην κλείσουν διακοπές και να περιμένουν στο ακουστικό για την άτυπη συνάντηση τέλος Ιουλίου-αρχές Αυγούστου.

•  Μην μου πείτε όμως ότι σε αυτό το ταξίδι θα πάει και ο Φειδίας Παναγιώτου να κάνει βιντεάκια! Ο άνθρωπος πήγε στο Εθνικό Συμβούλιο και δήλωσε δημοσίως ότι «η Άμεση Δημοκρατία δεν έχει θέσεις (ακόμα) για το Κυπριακό». Χαλαρά Φειδία. Δεν υπάρχει λόγος βιασύνης. Αφού να φανταστείς το πρόβλημα για το οποίο δεν έχεις θέσεις, έχει διπλάσια ηλικία από σένα.

•  Πάντως το φαινόμενο Φειδία παίρνει κωμικοτραγικές διαστάσεις. Μαζί με τη Στυλιάνα του διαφημίζουν κάθε βήμα στο χλιδάτο μήνα του μέλιτος, τα φουστάνια, τα γυαλιά ηλίου και ό,τι ψώνια κάνουν και το κερασάκι στην τούρτα ήρθε με το βιντεάκι του ίδιου του Φειδία που καλεί όσους αστυνομικούς ενδιαφέρονται να του στείλουν βιογραφικά για την πολιτική φρουρά που ως αρχηγός κόμματος δικαιούται. Τόση αντισυστημικότητα παιδκιά (που λέει και ο ίδιος) δεν την περίμενε κανείς. Αν ο Φειδίας δεν βγει στο τέλος να πει ότι όλο αυτό που έκανε και ακόμα κάνει δεν ήταν τίποτε άλλο από ένα μεγάλο πείραμα για να αποδείξει πόσο εύκολα ο κόσμος μπορεί να παρασυρθεί από ένα κλόουν (ο ίδιος τον παρίστανε), τότε θα μιλάμε για πολύ σοβαρό πρόβλημα. Του ιδίου.

•   Κλείνω σήμερα με μερικά παραδείγματα πολιτικής ευθιξίας που καταγράφηκαν σε άλλες χώρες και τα οποία αποδεικνύουν πόσο συλλογικά απέχουμε από τον αναγκαίο πολιτικό πολιτισμό.

•   Ηνωμένο Βασίλειο: Ο Chris Huhne, Υπουργός Ενέργειας, παραιτήθηκε το 2012 όταν αποκαλύφθηκε ότι προσπάθησε να μεταβιβάσει τους βαθμούς ποινής από κλήση για υπερβολική ταχύτητα στη σύζυγό του, ένα πταίσμα για το οποίο τελικά καταδικάστηκε.

•   Σουηδία: Η Mona Sahlin, μετέπειτα αρχηγός των Σοσιαλδημοκρατών, παραιτήθηκε από τη θέση της Αναπληρώτριας Πρωθυπουργού το 1995 όταν αποκαλύφθηκε ότι χρησιμοποίησε την κρατική πιστωτική κάρτα για προσωπικά της ψώνια (συμπεριλαμβανομένων σοκολάτας και ειδών παντοπωλείου) αξίας περίπου $450, τα οποία ωστόσο αποπλήρωσε αμέσως.

•  Ιαπωνία: Ο υπουργός Γεωργίας Taku Eto παραιτήθηκε το 2019 επειδή παραδέχθηκε σε συγκέντρωση πως «δεν χρειάστηκε ποτέ να αγοράσει ρύζι», καθώς του το παρείχαν δωρεάν υποστηρικτές του, γεγονός που ερμηνεύτηκε ως ηθικό ασυμβίβαστο.

•  Αυστρία: Ο υπουργός Οικονομικών της χώρας παραιτήθηκε άμεσα τη δεκαετία του ’90 όταν έγινε γνωστό ότι είχε αφαιρέσει ένα μικρό αντικείμενο (ένα πακέτο καραμέλες) από κατάστημα αεροδρομίου χωρίς να το πληρώσει.

Καλή Κυριακή να έχουμε. Άντε, να χωνέψουμε σιγά-σιγά το «Κράτος Μαφία» γιατί έρχεται και τρίτο πόρισμα. Αυτό που αφορά το γνωστό Videogate. Να δούμε τι θα λέει κι αυτό και ποιοι και πόσοι θα το αποδεχτούν. Διότι σ’ αυτό τον τόπο, ο καθένας παίρνει ό,τι του συμφέρει.