– Τελικά Αννίτα, ήσουν ή δεν ήσουν;
– Ο Διονυσίου «έκαψε» τον Κρις
– Ήθελε τριμερή, επέστρεψε άπραγος
– Ο Φειδίας μετρούσε σαν Αβέρωφ
Καλή μας μέρα. Βαρυφορτωμένη η εβδομάδα που μάς πέρασε και, ομολογώ, ότι ο Αβέρωφ Νεοφύτου διέψευσε πανηγυρικά τις εκτιμήσεις μου ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει μόνος με την υποψηφιότητά του. Φυσικά έχουμε δρόμο πολύ ακόμα αλλά δείχνει τόσο αποφασισμένος που στην Πινδάρου παράγγειλαν έξτρα ποσότητα ηρεμιστικών για να βγάλουν αυτή την περίοδο.
• Το πιο ενδιαφέρον της εβδομάδας πάντως ήταν αυτό το δείπνο σε ψαροταβέρνα που αποκάλυψε ο Αβέρωφ. Κι ενώ έγινε τόσος ντόρος, με επιβεβαίωση του δείπνου από τον εκδότη και τον διευθυντή του Πολίτη Κρις Παναγιώτου και Διονύση Διονυσίου, η Αννίτα το παίζει «αθώα μαριδούλα» που θα μιλήσει -λέει- όταν έρθει η ώρα. Η ερώτηση ήταν σαφής: «Ήσασταν στο δείπνο;». Η απάντηση «όλα στην ώρα τους» δεν είναι απάντηση μίας πολιτικού που θέλει να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
• Ειδικά όταν την προηγούμενη μέρα ο «στενότατος» -κατά τον Αβέρωφ- συνεργάτης της επιβεβαίωσε την παρουσία της: «Εδώ και σχεδόν δύο χρόνια ως εκδότης του Πολίτη συναντώ πολιτικούς αρχηγούς. Μιλάμε για το Κυπριακό, την οικονομία, την πολιτική και όσα απασχολούν τον τόπο. Αυτό κάναμε με το διευθυντή της εφημερίδας Δ. Διονυσίου στη συνάντηση που είχαμε μαζί σου (Αβέρωφ) και την Αννίτα Δημητρίου». Μετά από αυτό, η Αννίτα αναγκάστηκε μετά το Πολιτικό Γραφείο να διαφοροποιηθεί και να πει πως τελικά ήταν παρούσα στη συνάντηση.
• Πάντως ο διευθυντής του Πολίτη, Διονύσης Διονυσίου, «έκαψε» το αφεντικό του. Ενώ ο Κρις δήλωνε ότι στο δείπνο συζήτησαν περί ανέμων και υδάτων, ο Διονυσίου, σε εκπομπή του ραδιοφώνου του Πολίτη (όχι αυτήν της Κατερίνας Ηλιάδη) τον έδωσε κανονικά: «Ο Αβέρωφ λέει μου ζητήθηκε να βοηθήσω την Αννίτα. Μα είναι αλήθεια. Το παραδέχθηκε και ο ίδιος». Ώστε είναι αλήθεια; ΖΗΤΗΘΗΚΕ από τον Αβέρωφ να βοηθήσει την Αννίτα! Από που κι ως που ένας επιχειρηματίας (και εκδότης) ΖΗΤΑ από έναν πολιτικό να βοηθήσει μιαν άλλη πολιτικό μέσα στο ίδιο κόμμα; Αυτό θα μπορούσε να το κάνει και μόνη, φαντάζομαι, η κ. Αννίτα Δημητρίου χωρίς μεσολαβητές. Εδώ όμως δείχνει να επιβεβαιώνεται ο Αβέρωφ και για το δεύτερο σκέλος της συζήτησης. Διότι, όταν ΖΗΤΑΣ κάτι, πρέπει να προσφέρεις και κάποιο αντάλλαγμα. Έτσι γίνονται οι δουλειές στο παζάρι.
Την γκάφα πάντως την αντιλήφθηκαν μετά. Κι ενώ στο πρώτο δημοσίευμα του Πολίτη αναφερόταν το «ΖΗΤΗΘΗΚΕ», σε ένα δεύτερο το «ΖΗΤΗΘΗΚΕ» αντικαταστάθηκε με το «ΡΩΤΗΘΗΚΕ». Άστε παιδιά, δεν σώζεται.
• Μια υστερία την προκάλεσε ο Αβέρωφ στην Πινδάρου. Με το που έριξε τη βόμβα, έτρεξαν όλοι να επισπεύσουν διαδικασίες και να βάλουν ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα για τις υποψηφιότητες. Μαθαίνω μάλιστα ότι συνεργάτες της Αννίτας άρχισαν να στέλνουν φόρμες για υπογραφές ΠΡΙΝ ανακοινωθούν οι ημερομηνίες. Όταν κατάλαβαν πόσο φάουλ ήταν όλο αυτό, έτρεχαν να τις μαζέψουν.
• Τελικά, από τη συνεδρία του Πολιτικού Γραφείου και τις απόψεις που εκφράστηκαν σε αυτό, ακόμα και από την Αννίτα Δημητρίου, αποδείχθηκε ότι η ανακοίνωση των αρχικών ημερομηνιών δεν ήταν τίποτε άλλο από μια κίνηση πανικού. Οι κινήσεις πανικού όμως δεν είναι ίδιον ηγεσίας που εμπνέει εμπιστοσύνη στον κόσμο. Ας το αντιληφθούν αυτό όλοι γιατί η Κύπρος δεν έχει την πολυτέλεια πειραματισμών με έντονο χρώμα προσωπικών φιλοδοξιών.
• Παλαιότερα για να δώσει συνέντευξη ο Αβέρωφ έπρεπε να του ανάψουν κερί οι δημοσιογράφοι. Τώρα, όποιαν τηλεόραση ανοίξεις τον βλέπεις να αναπτύσσει, και ολίγον τι μελοδραματικά, τις θέσεις του. Όχι τίποτε άλλο, αλλά να καταλάβουν οι πολιτικοί ότι έχουν οι καιροί γυρίσματα και στις μέρες της εξουσίας τους θα πρέπει να είναι πιο καταδεκτικοί.
• Εγώ έλεγα πάντα πως εκείνη η «στήριξη στον Πρόεδρο εάν και εφόσον…» του Αβέρωφ, ήταν μέρος της τακτικής που ακολουθούσε. Ενδεχομένως να το έκανε πράξη εάν προέκυπτε κάτι πραγματικά σοβαρό στο Κυπριακό, πράγμα όμως που δεν φαινόταν στον ορίζοντα. Το κόζι της απ’ εδώ και μπρος κριτικής, το μολόησε ο Φειδίας. «Έχει 111 μήνες από το Κραν Μοντανά που ήταν οι τελευταίες συνομιλίες που δεν είδαμε καμία ουσιαστική εξέλιξη στο Κυπριακό ώστε να ξαναξεκινήσουν οι συνομιλίες και αυτό λέει αρκετά πράγματα». Σιγά μην έκατσε ο Φειδίας, που δήλωνε άσχετος με το Κυπριακό γι’ αυτό κι έστειλε τον Σπανό στο Εθνικό Συμβούλιο, να μετρήσει πόσοι μήνες πέρασαν από το Κραν Μοντανά. Άσε που μπορεί να μην ήξερε τι έγινε στο Κραν Μοντανά.
• Αλλά και ο Πρόεδρός μας επέστρεψε από τη Νέα Υόρκη και ήταν η πρώτη φορά που δυσκολεύτηκε πολύ να εξηγήσει τα πράγματα. Αυτό συμβαίνει όταν μονίμως δημιουργείς μια προσδοκία για σκοπούς εντυπώσεων. Σταχυολογώ μερικές μόνο δηλώσεις του το τελευταίο διάστημα, μπας και καταλάβει ότι πρέπει να αλλάξει ρότα και ως προς την επικοινωνία και ως προς την ουσία:
– «Υπάρχουν αρκετές εξελίξεις για το Κυπριακό και σύντομα θα υπάρξουν ειδήσεις. Τις επόμενες ημέρες θα ακούσουμε και άλλες ειδήσεις που θα αποδεικνύουν την κινητικότητα που υπάρχει για το Κυπριακό.» (15 Ιουλίου 2026)
– «Ξεκίνησε, μαζί με τα Ηνωμένα Έθνη (ΗΕ), η προεργασία σε τεχνοκρατικό επίπεδο […] για μια διευρυμένη διάσκεψη που να είναι επιτυχής.» (1 Αυγούστου 2026)
– «Συνεχίζεται η πυρετώδης προετοιμασία, έτσι ώστε την εβδομάδα της Γενικής Συνέλευσης, να προκύψουν κάποια αποτελέσματα που θα οδηγήσουν στον επιθυμητό στόχο που είναι η ανακοίνωση για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.» (14 Σεπτεμβρίου 2026)
– «Δεν αποκλείονται θετικές εξελίξεις στο Κυπριακό… Θετική εξέλιξη δεν μπορεί να είναι άλλη από την ανακοίνωση για επανέναρξη των συνομιλιών από το σημείο στο οποίο διακόπηκαν στο Κραν Μοντανά, μέσα από μια διευρυμένη διάσκεψη.» (21 Σεπτεμβρίου 2026)
Δεν ξέρω αν σε όλο αυτό το διάστημα δεν υφίστατο η «τουρκική αδιαλλαξία» που μονίμως επικαλούμαστε για να δικαιολογήσουμε τη διάψευση των κατά καιρούς αφηγημάτων μας.
• Η κυρία Ολγκίν πάντως δεν μας χαρίστηκε. Ξεκαθάρισε ότι τα Ηνωμένα Έθνη δεν είχαν προγραμματίσει τριμερή και ότι αυτή «την πρότεινε ο Ε/Κ ηγέτης», ότι «ο Γ.Γ. υπογράμμισε ότι είναι επείγον οι ηγέτες να προχωρήσουν στην εφαρμογή ΜΟΕ ως ένδειξη για τη βούλησή τους να προχωρήσουν σε μια διαδικασία προς τη λύση» και ότι «η καταγραφή των συγκλίσεων θα τεθεί στη διάθεση των μερών ΟΤΑΝ αρχίσουν διαπραγματεύσεις». Αυτή είναι μια ξεκάθαρη εικόνα χωρίς επικοινωνιακό μακιγιάζ.
• Τα παιδία παίζει. Πήρε ο Χριστοδουλίδης δύο αντιπροέδρους του ΔΗΚΟ και τους έκανε υπουργούς, πήρε και ο Νικόλας Παπαδόπουλος τρεις πρώην υπουργούς του Χριστοδουλίδη και τους έκανε συμβούλους. Μου πήρες, σου πήρα ένα πράμα. Η σοβαρότητα χάνεται οριστικά. Και καλά, ο Νικόλας πήρε αυτούς που «αποστράτευσε» ο Χριστοδουλίδης διότι -κατά την κρίση του- δεν έκαναν, και αισθάνεται ότι ενισχύθηκε ο ίδιος; Διότι, ειδικά για τον Γιάννη Παναγιώτου (πρώην υπουργός Εργασίας) και τον Γιώργο Παπαναστασίου (πρώην υπουργός Ενέργειας) ήταν πολλές οι αρνητικές απόψεις που εκφράζονταν από διάφορους κύκλους της κοινωνίας.
• Έχουμε και τη Σάβια που δακρύζει στην πιθανότητα το ΑΚΕΛ να επιστρέψει στην εξουσία. Μα, αγαπημένη μας, αν το ΑΚΕΛ επιστρέψει στην εξουσία δεν θα το κάνει με πραξικόπημα αλλά με την ψήφο του λαού. Κι εσύ ως φιλελεύθερη δημοκράτισσα δεν πρέπει να πληγώνεσαι από τις επιλογές του λαού. Άσε που, όπως κινούνται στο ΑΚΕΛ, μπορεί να τα καταφέρουν και μόνοι τους να μην σου προφέρουν το πικρό ποτήριο.
Καλή Κυριακή να έχουμε. Ενισχυμένοι και από την παρέλαση της 1ης Οκτωβρίου, συνεχίζουμε ακάθεκτοι για τις νέες νίκες. Πάντως αν φέτος στήθηκε όλο αυτό το σκηνικό, φανταστείτε τι έχει να γίνει του χρόνου που θα είμαστε τρεις μήνες πριν τις προεδρικές. Κρατήστε θέση από τώρα…