Πώς η αγάπη της για τα αυτοκίνητα την οδήγησε στο επάγγελμα και τα επόμενα βήματά της
Είναι τελικά η εργασία σε συνεργείο αυτοκινήτων, ανάμεσα σε λάδια εργαλεία και μηχανές αποκλειστικά αντρική υπόθεση; Η 27χρονη Δήμητρα Παπακωνσταντίνου , εδώ και τρία χρόνια εργάζεται ως μηχανικός αυτοκινήτων και δεν καταρρίπτει μόνο τα στερεότυπα. Έχει επιλέξει το επάγγελμα συνειδητά εξαιτίας της αγάπης για τα αμάξια. Μίας αγάπης που ξεκίνησε από μικρή ηλικία. Την συναντήσαμε στα Λατσιά και στο συνεργείο που εργοδοτείται.
«Δεν είχα κάποιον επαγγελματία στην οικογένεια» όπως υποστηρίζει και εξηγεί πως ξεκίνησε την δουλειά κάνοντας ερασιτεχνικά κάποια πράγματα στο δικό της αυτοκίνητο. «Τότε κατάλαβα ότι όντως μου αρέσει το επάγγελμα και έτσι αποφάσισα να το ακολουθήσω, να πάω να σπουδάσω, να μπω στο επάγγελμα και να ασχοληθώ δυναμικά.
Η Δήμητρα, σπούδασε στα ΜΙEΕΚ στην A Τεχνική Λευκωσίας, στα μεταλυκειακά προγράμματα και πήρε εκεί το δίπλωμα μηχανικής. Κληθείσα ωστόσο να σχολιάσει το πώς αντέδρασε ο περίγυρός της γι’ αυτή την απόφαση, δηλώνει ότι ενθουσιάστηκαν. «Επειδή έχω γενικά, φίλους και παρέα που ασχολούνται με τα αυτοκίνητα, μπήκα και εγώ μέσα στο κλίμα, αλλά ναι οι πλείστοι ενθουσιάστηκαν.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πάνω από 43.000 νέα οχήματα στους κυπριακούς δρόμους σε εννέα μήνες
Πόσο δύσκολο όμως είναι να ανοίξει τα φτερά της και να ανελιχθεί σε ένα τέτοιο κλάδο μία γυναίκα; Η ίδια απαντά πως δεν ήταν μία δύσκολη υπόθεση, αλλά μάλλον εύκολη. «Έτσι και αλλιώς στον τομέα αυτό στο επάγγελμα έχουν ανάγκη από μηχανικούς, οπότε ήταν εύκολη σχετικά η διαδικασία.
Η εικοσιεπτάχρονη ωστόσο Δήμητρα δεν κερδίζει μόνο το προς το ζην αλλά και τον σεβασμό των πελατών και συναδέλφων. Η στήριξη τους είναι καθοριστική για την εξέλιξη της. «Νομίζω πως χωρίς αυτή τη στήριξη δεν θα προχωρούσα τόσο γιατί κάθε φορά που ακούω ένα θετικό σχόλιο, μια ενθάρρυνση έστω ένα μπράβο, ας πούμε, προχωρώ» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι παρά την δύσκολη χειρωνακτική εργασία, όπου καλούνται πολλές φορές να σηκώσουν βάρη, για την ίδια αυτό δεν αποτελεί ιδιαίτερη δυσκολία.
«Υπάρχουν κάποιες δουλειές πάνω στα αυτοκίνητα που μπορεί να χρειαστώ κάποια βοήθεια, αλλά τις περισσότερες φορές βρίσκω τον τρόπο μου που να μπορώ να κάνω εκείνη τη δουλειά. Τώρα όταν βλέπω ότι δεν μπορώ να την κάνω με κανέναν τρόπο τότε ζητώ βοήθεια» αναφέρει χαρακτηριστικά. Αποσυναρμολογεί και συναρμολογεί τα τμήματα της μηχανής, ελέγχει, αντικαθιστά και επιδιορθώνει ό, τι χρειάζεται το όχημα για κινηθεί ξανά με ασφάλεια στο δρόμο.
Όπως αναφέρει υπάρχουν άτομα εκτός συνεργείου που εκπλήσσονται όταν αντιλαμβάνονται ότι είναι μηχανικός αυτοκινήτων. «Συνήθως, όταν βρισκόμαστε σε παρέες μπορεί να έχουν κάποια κουβέντα για τα αυτοκίνητα και εγώ να απαντώ ασυναίσθητα» σημειώνει. «Και μετά όταν αναρωτιούνται πώς τα ξέρω αναφέρω ότι είμαι μηχανικός.
Μιλώντας για το μέλλον αναφέρει ότι θα ήθελε να ανοίξει ένα δικό της μηχανουργείο, όταν αποκτήσει την κατάλληλη εμπειρία. Η Δήμητρα πάντως, δεν είναι μόνο μηχανικός αυτοκινήτων, είναι ταυτόχρονα μαμά και σύζυγος. Ενθαρρύνει τα κορίτσια που θέλουν να ακολουθήσουν το επάγγελμα αυτό να το τολμήσουν. «Όταν οι γυναίκες θέλουν να πάνε σε ένα τέτοιο επάγγελμα, σημαίνει πως το αγαπούν πολύ και πρέπει να το ακολουθήσουν» αναφέρει καλώντας τις γυναίκες που ενδιαφέρονται για «ανδροκρατούμενα» επαγγέλματα, να το ακολουθήσουν.
Σήμερα η ιστορία της Δήμητρας, αποτελεί είδηση ως μια από τις ελάχιστες γυναίκες στο νησί μας που επέλεξε συνειδητά και χωρίς ενδοιασμούς να σπουδάσει και να ασχοληθεί με τη μηχανική αυτοκινήτων. Μαζί με άλλα κορίτσια αλλάζουν την εικόνα που επικρατεί στα συνεργεία αυτοκινήτων, όχι για να αποδείξουν ότι μπορούν, ούτε από αντίδραση, αλλά γιατί αυτό τις γεμίζει και τις κάνει να αισθάνονται όμορφα. Ένα φωτεινό παράδειγμα που αποδεικνύει ότι δεν υπάρχουν αντρικές και γυναικείες δουλειές.
