ALPHA της Κυριακής

Η μάχη για τον ποδοσφαιρικό θρόνο του πλανήτη

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 είναι το μεγαλύτερο Μουντιάλ στην ιστορία, με 48 εθνικές ομάδες, περισσότερους αγώνες, μεγαλύτερες αποστάσεις και ακόμη περισσότερες πιθανότητες για εκπλήξεις. Στα γήπεδα των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά και του Μεξικού από τις 11 Ιουνίου μέχρι τις 19 Ιουλίου, θα συγκεντρωθεί όλος ο πλανήτης, σε μια διοργάνωση όπου τα φαβορί μοιάζουν ισχυρά όσο ποτέ, αλλά ταυτόχρονα τα αουτσάιντερ έχουν περισσότερους δρόμους για να γράψουν ιστορία.

Στην κορυφή των προβλέψεων βρίσκεται η Ισπανία. Οι πρωταθλητές Ευρώπης παρουσιάζουν ίσως το πιο ολοκληρωμένο ποδοσφαιρικό σύνολο της εποχής. Η ομάδα του Λουίς ντε λα Φουέντε συνδυάζει τεχνική υπεροχή, ταχύτητα, νεανικό ενθουσιασμό και αγωνιστική ωριμότητα. Παίκτες όπως ο Γιαμάλ, ο Πέδρι και ο Ρόδρι προσφέρουν μια σπάνια ισορροπία ανάμεσα στο ταλέντο και την τακτική συνέπεια, ενώ η λα ρόχα δείχνει να διαθέτει βάθος σε όλες τις γραμμές. Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετά μοντέλα προβλέψεων και αναλυτές τη θεωρούν το πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου.

Δίπλα της βρίσκεται η Γαλλία, μια ομάδα που εδώ και σχεδόν μία δεκαετία αποτελεί σταθερή δύναμη κορυφής. Οι Γάλλοι έχουν ίσως το μεγαλύτερο βάθος στο ρόστερ στον κόσμο. Ακόμη και οι αναπληρωματικοί τους θα μπορούσαν να συναγωνιστούν πολλές εθνικές ομάδες πρώτης γραμμής. Με ηγέτη τον Εμπαπέ και πλαισιωμένο από παίκτες όπως οι Ντεμπελέ και Ολίσε, το σύνολο του Ντιντιέ Ντεσάν διαθέτει ποιότητα, εμπειρία και τη νοοτροπία που απαιτείται για να αντέξει τις πιέσεις ενός Μουντιάλ. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημά των τρικολόρ είναι ότι μπορούν να προσαρμοστούν σε κάθε αντίπαλο και σε κάθε είδος αγώνα.

Η παγκόσμια πρωταθλήτρια Αργεντινή παραμένει φυσικά ανάμεσα στα μεγάλα φαβορί. Παρά το γεγονός ότι η γενιά του θριάμβου στο Κατάρ πλησιάζει στο τέλος της διαδρομής της, η ομάδα του Λιονέλ Σκαλόνι συνεχίζει να διακρίνεται για τη συνοχή και τον χαρακτήρα της. Ο Mέσι εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς, όμως η μπιανκοσελέστε δεν εξαρτάται πλέον αποκλειστικά από εκείνον. Διαθέτει αυτοματισμούς, αγωνιστική ταυτότητα και μια νοοτροπία νικητή που δε διδάσκεται εύκολα. Οι πρωταθλητές γνωρίζουν πώς να κερδίζουν ακόμη και όταν δε βρίσκονται στην καλύτερη μέρα τους, χαρακτηριστικό που συχνά ξεχωρίζει τους πραγματικούς διεκδικητές από τους απλούς διεκδικητές στα χαρτιά.

Από τα παραδοσιακά μεγαθήρια, η Bραζιλία εξακολουθεί να προκαλεί δέος. Ωστόσο, αυτή τη φορά συνοδεύεται από αρκετά ερωτηματικά. Ο νέος τεχνικός, Κάρλο Αντσελότι, καλείται να επαναφέρει τη σελεσάο στην κορυφή, σε μια περίοδο όπου η ομάδα αναζητά νέα ισορροπία ανάμεσα στην εμπειρία και την ανανέωση. Η παρουσία του Βινίσιους αλλά και του Nειμάρ προσφέρει ποιότητα στην επίθεση, αλλά οι τραυματισμοί και οι αμυντικές αδυναμίες δημιουργούν αμφιβολίες. Παρ` όλα αυτά, καμία ποδοσφαιρική συζήτηση για Μουντιάλ δεν μπορεί να αγνοήσει τη χώρα με τα πέντε τρόπαια.

Λίγο πιο πίσω, αλλά πάντα επικίνδυνες, βρίσκονται η Αγγλία που πάντα τη συνοδεύει το φάντασμα και η κατάρα της αποτυχίας, η Πορτογαλία και η Γερμανία. Τα λιοντάρια, συνεχίζουν να διαθέτουν μια από τις καλύτερες φουρνιές των τελευταίων δεκαετιών, η Πορτογαλία συνδυάζει εμπειρία και ποιότητα με ηγέτη τον Κριστιάνο Ρονάλντο, ενώ τα πάντσερ παραμένουν πάντα μια δύναμη που ουδείς θέλει να συναντήσει στα νοκ άουτ.

Πέρα από τα μεγάλα φαβορί, υπάρχουν και ομάδες που διαθέτουν όλα τα στοιχεία για να εξελιχθούν σε πρωταγωνιστές της διοργάνωσης. Η Ουρουγουάη παραμένει διαχρονικά μία από τις πιο σκληροτράχηλες ομάδες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Με συνδυασμό εμπειρίας και νεανικού ταλέντου, αλλά και με τη γνωστή μαχητικότητα που τη χαρακτηρίζει, η σελέστε έχει αποδείξει πολλές φορές ότι μπορεί να κοιτάξει στα μάτια οποιονδήποτε αντίπαλο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η Ολλανδία. Οι οράνιε μπορεί να μην έχουν κατακτήσει ποτέ το Παγκόσμιο Κύπελλο, ωστόσο παραμένουν μία από τις πιο σταθερές παρουσίες στις κορυφαίες διοργανώσεις. Με ποδοσφαιριστές υψηλού επιπέδου και μια γενιά που συνδυάζει ποιότητα και εμπειρία, διαθέτουν όλα τα εφόδια για να φτάσουν μέχρι τα τελευταία στάδια του τουρνουά.

Η Κροατία, παρά το μικρό μέγεθος της χώρας, συνεχίζει να παράγει ποδοσφαιριστές παγκόσμιας κλάσης. Με τελικό το 2018 και τρίτη θέση το 2022, κανείς δεν μπορεί να την υποτιμήσει. Η εμπειρία της σε αγώνες υψηλής πίεσης αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα όπλα της.

Στην κατηγορία των ομάδων που μπορούν να ανατρέψουν τις ισορροπίες ανήκει και το Βέλγιο. Παρότι η περίφημη χρυσή γενιά, βαδίζει προς το τέλος της, οι Βέλγοι εξακολουθούν να διαθέτουν ποιοτικούς ποδοσφαιριστές και σημαντικές παραστάσεις από μεγάλα τουρνουά.

Παράλληλα, το Μαρόκο απέδειξε στο Κατάρ ότι το χάσμα ανάμεσα στις παραδοσιακές υπερδυνάμεις και τις ανερχόμενες δυνάμεις του ποδοσφαίρου έχει μειωθεί αισθητά. Η ιστορική παρουσία του στα ημιτελικά του 2022 δεν ήταν τυχαία και οι Αφρικανοί φιλοδοξούν να αποδείξουν ότι δεν επρόκειτο για μια φωτοβολίδα.

Το βέβαιο είναι πως το Μουντιάλ του 2026 μοιάζει πιο ανοιχτό από πολλές προηγούμενες διοργανώσεις. Η Ισπανία και η Γαλλία δείχνουν σήμερα ένα βήμα μπροστά από τους υπόλοιπους, η Αργεντινή και η Βραζιλία κουβαλούν το ειδικό βάρος της ιστορίας τους, ενώ πίσω τους καραδοκεί μια σειρά από ομάδες έτοιμες να εκμεταλλευτούν κάθε αδυναμία. Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη ομορφιά του Παγκοσμίου Κυπέλλου: ότι όσο ισχυρά και αν είναι τα φαβορί, πάντα υπάρχει χώρος για ένα νέο ποδοσφαιρικό παραμύθι. Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν ποιοι θα επιβεβαιώσουν τις προβλέψεις και ποιοι θα ανατρέψουν κάθε λογική.