Όταν οι μεγάλοι αστέρες προσφέρουν στον συνάνθρωπο
Τα εκατομμύρια, τα τρόπαια και η δόξα έχουν τη δική τους αξία. Υπάρχει, όμως, κάτι πολύ μεγαλύτερο: να θυμάσαι εκείνους που έχουν ανάγκη και να χρησιμοποιείς τη δύναμή σου για να τους βοηθήσεις. Υπάρχουν αθλητές που έχουν κατακτήσει τα πάντα. Έχουν σηκώσει τρόπαια, έχουν υπογράψει συμβόλαια εκατοντάδων εκατομμυρίων, έχουν γνωρίσει την αποθέωση σε γεμάτα γήπεδα. Υπάρχει, όμως, και μια διαφορετική πλευρά της επιτυχίας τους. Εκείνη που δεν καταγράφεται σε στατιστικές, δεν προσμετράτε σε τίτλους και δε χρειάζεται απαραίτητα χειροκρότημα. Είναι η στιγμή που ένας άνθρωπος με οικονομική δύναμη αποφασίζει να σταθεί δίπλα σε κάποιον που δεν έχει ούτε τα απαραίτητα. Γιατί το πραγματικό μεγαλείο ενός αθλητή δεν βρίσκεται μόνο σε όσα πετυχαίνει μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, αλλά και σε όσα προσφέρει έξω από αυτές.
Τα παραδείγματα σε ολόκληρο τον κόσμο είναι πολλά και συγκινητικά.
Ο Μοχάμεντ Σαλάχ δεν ξέχασε ποτέ την Αίγυπτο και το χωριό του, το Ναγκρίγκ, από όπου ξεκίνησε. Ο σούπερ σταρ του ποδοσφαίρου έχει διαθέσει σημαντικά ποσά για την ενίσχυση νοσοκομείων, την αγορά ιατρικού εξοπλισμού, έργα ύδρευσης και την αντιμετώπιση της πανδημίας. Έχει στηρίξει ανθρώπους που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, αποδεικνύοντας ότι η επιτυχία δε σημαίνει απαραίτητα απομάκρυνση από τις ρίζες σου.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Μικρή χώρα, μεγάλα όνειρα επί 5
Ο Σαντιό Μανέ αποτελεί ίσως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Ο Σενεγαλέζος ποδοσφαιριστής χρηματοδότησε την κατασκευή σχολείου και νοσοκομείου στο χωριό του, το Μπαμπαλί. Στήριξε επίσης έργα υποδομής, ενώ έχει προσφέρει οικονομική βοήθεια σε οικογένειες της περιοχής. Κάποτε είχε εξηγήσει ότι δε χρειάζεται να διαθέτει πολυτελή αυτοκίνητα και πανάκριβα ρολόγια όταν οι συμπατριώτες του στερούνται βασικά αγαθά. Είχε γνωρίσει τη φτώχεια και δεν ήθελε να ξεχάσει όσους εξακολουθούσαν να τη βιώνουν.
Ο Ντιντιέ Ντρογκμπά, ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία της Ακτής Ελεφαντοστού, δημιούργησε το δικό του ίδρυμα, στηρίζοντας την κατασκευή σχολείων, ιατρικών κέντρων, την παροχή φαρμάκων και την περίθαλψη μητέρων και παιδιών. Ο στόχος του ήταν να προσφέρει στους συμπατριώτες του κάτι πολύ σημαντικότερο από μια πρόσκαιρη οικονομική ενίσχυση: πρόσβαση στην υγεία και στην εκπαίδευση.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο ΛεΜπρόν Τζέιμς επέλεξε να επενδύσει στο μέλλον των παιδιών της πόλης όπου μεγάλωσε, του Άκρον. Μέσα από το πρόγραμμα I PROMISE δημιούργησε ένα σχολείο και ένα ευρύτερο δίκτυο υποστήριξης που προσφέρει εκπαιδευτικές ευκαιρίες, υποτροφίες, ψυχολογική και οικογενειακή στήριξη, ακόμη και λύσεις στέγασης σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Περισσότεροι από 1.500 μαθητές και οι οικογένειές τους έχουν ενταχθεί στις δράσεις του ιδρύματός του.
Ο Μάρκους Ράσφορντ, από την πλευρά του, πρωτοστάτησε στη Βρετανία σε μια μεγάλη εκστρατεία κατά της παιδικής πείνας την περίοδο της πανδημίας. Αγωνίστηκε ώστε τα παιδιά από φτωχές οικογένειες να συνεχίσουν να λαμβάνουν δωρεάν γεύματα ακόμη και όταν τα σχολεία ήταν κλειστά. Η παρέμβασή του συνέβαλε στην αλλαγή κυβερνητικής πολιτικής και στην επέκταση της στήριξης προς χιλιάδες οικογένειες.
Ο Ρότζερ Φέντερερ δημιούργησε ένα ίδρυμα που επικεντρώνεται στην εκπαίδευση παιδιών, κυρίως στη Νότια Αφρική και στην Ελβετία. Σύμφωνα με τα στοιχεία του, περισσότερα από 3,8 εκατομμύρια παιδιά έχουν ωφεληθεί από τις δράσεις του. Ο Μάικλ Τζόρνταν έχει διαθέσει εκατομμύρια δολάρια για την υγεία, την εκπαίδευση, την κοινωνική στήριξη και το Make-A-Wish, πραγματοποιώντας εκατοντάδες ευχές παιδιών που αντιμετωπίζουν σοβαρές ασθένειες.
Η Σερίνα Γουίλιαμς έχει στηρίξει εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες στην Κένυα, δίνοντας έμφαση στη δυνατότητα των παιδιών να αποκτήσουν πρόσβαση στη σχολική εκπαίδευση. Ο Ντέιβιντ Μπέκαμ, μέσω του 7 Fund σε συνεργασία με τη UNICEF, έχει συμβάλει σε διεθνείς δράσεις για την προστασία των παιδιών από τη βία, την πείνα, την παιδική εργασία και τον κοινωνικό αποκλεισμό.Ο Νόβακ Τζόκοβιτς δημιούργησε το δικό του ίδρυμα με βασικό στόχο να προσφέρει εκπαιδευτικές ευκαιρίες σε παιδιά από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες στη Σερβία. Ο Λιονέλ Μέσι, μέσω του ιδρύματός του και της συνεργασίας του με τη UNICEF, έχει στηρίξει προγράμματα υγείας και εκπαίδευσης για παιδιά σε διάφορες χώρες. Ο Κιλιάν Εμπαπέ συμμετέχει ενεργά στη στήριξη της οργάνωσης Premiers de Cordée, η οποία προσφέρει αθλητικές δραστηριότητες σε παιδιά που νοσηλεύονται ή αντιμετωπίζουν αναπηρίες.
Ακόμη και αθλητές από διαφορετικά αθλήματα έχουν μετατρέψει την προσωπική τους επιτυχία σε κοινωνική προσφορά. Ο Ινδός παίκτης του κρίκετ Γιουβράζ Σινγκ, έχοντας δώσει ο ίδιος τη μάχη με τον καρκίνο, δημιούργησε το YouWeCan, ένα ίδρυμα που στηρίζει ασθενείς, χρηματοδοτεί θεραπείες και προωθεί την πρόληψη. Έχει βοηθήσει εκατοντάδες παιδιά με καρκίνο. Ο συμπατριώτης του Σαχίν Τεντούλκαρ έχει δημιουργήσει μαζί με τη σύζυγό του ίδρυμα που στηρίζει παιδιά στους τομείς της υγείας, της εκπαίδευσης και του αθλητισμού. Τα προγράμματά του αναφέρουν περισσότερες από 110.000 ζωές που έχουν υποστηριχθεί.Ο Μάνι Πακιάο, ο θρυλικός πυγμάχος από τις Φιλιππίνες, προσέφερε έκταση 3,5 εκταρίων στη χώρα του, σε συνεργασία με τη Habitat for Humanity, ώστε να κατασκευαστούν 200 έως 250 κατοικίες για οικογένειες που χρειάζονταν στέγη.
Επίσης ο Γιάννης Αντετοκούνμπο αποτελεί ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα. Δεν ξέχασε τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η οικογένειά του. Μέσω του Charles Antetokounmpo Family Foundation συμμετείχε το 2024 σε πρωτοβουλία ενός εκατομμυρίου δολαρίων για τη στήριξη δέκα μη κερδοσκοπικών οργανισμών στο Μιλγουόκι. Η βοήθεια αφορούσε βασικές ανάγκες, όπως η στέγαση, η διατροφή, η υγεία και η εκπαίδευση.
Στην Κύπρο, μια αξιόλογη προσπάθεια που συνδέει τον αθλητισμό με την κοινωνική προσφορά είναι το Charity Idols Cyprus. Από το 2022, το φιλανθρωπικό σωματείο αξιοποιεί τη δύναμη των αθλητικών αναμνηστικών, διοργανώνοντας διαδικτυακές δημοπρασίες με υπογεγραμμένες ή φορεμένες φανέλες και άλλα συλλεκτικά αντικείμενα αθλητών. Τα έσοδα διατίθενται για την ενίσχυση φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, παιδιών, ενηλίκων και οικογενειών που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες. Μάλιστα, το 2024 συγκεντρώθηκαν περίπου 25.000 ευρώ, τα οποία διατέθηκαν σε 30 φιλανθρωπικούς σκοπούς. Με τη στήριξη του Παγκύπριου Συνδέσμου Ποδοσφαιριστών και τη συμμετοχή αθλητών, αποδεικνύεται ότι ακόμη και μια φανέλα μπορεί να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη αξία από τη συλλεκτική της διάσταση: να μετατραπεί σε βοήθεια, ελπίδα και χαμόγελο για έναν συνάνθρωπό μας.
Όλα αυτά δεν είναι απλώς δωρεές διάσημων ανθρώπων. Είναι σχολεία που ανοίγουν τις πόρτες τους, νοσοκομεία που αποκτούν εξοπλισμό, παιδιά που βρίσκουν πρόσβαση στη γνώση, οικογένειες που εξασφαλίζουν ένα γεύμα ή μια στέγη. Και πολλές φορές η μεγαλύτερη προσφορά δεν είναι εκείνη που προκαλεί τον περισσότερο θόρυβο, αλλά εκείνη που γίνεται αθόρυβα, χωρίς να ζητά ανταλλάγματα. Σε αυτό ακριβώς το σημείο αποκτά ξεχωριστή σημασία η περίπτωση του Τάσου Χατζηγιοβάνη.
Ο ποδοσφαιριστής του ΟΦΗ τιμήθηκε από τον ΠΣΑΠΠ με το Βραβείο Ανθρωπιάς, καθώς είχε προσφέρει 12.500 ευρώ για να βοηθήσει τον μικρό Δημήτρη-Όθωνα, ένα παιδί που έδινε τη δική του δύσκολη μάχη με τον καρκίνο. Δυστυχώς, το παιδί δεν κατάφερε να κερδίσει τη μάχη για τη ζωή. Ο Χατζηγιοβάνης, κατά την παραλαβή του βραβείου, ήταν εμφανώς συγκινημένος. Ξεκαθάρισε ότι δεν έκανε τη δωρεά για να προβληθεί ή για να βραβευτεί. Η μοναδική του σκέψη, όπως είπε, ήταν να βοηθήσει ένα παιδί να ζήσει. Και στη συνέχεια έστειλε ένα μήνυμα που αξίζει να κρατήσουμε όλοι: «Μην κλείσουμε την καρδιά μας». Παράλληλα, επισήμανε την ανάγκη να είμαστε προσεκτικοί και να βεβαιωνόμαστε ότι η βοήθεια φτάνει εκεί που πρέπει. Μια επισήμανση που αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα μετά τις αποκαλύψεις για την υπόθεση της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά». Αντί να αξιοποιούνται για τις ανάγκες των παιδιών και των οικογενειών τους, σημαντικά ποσά φέρεται να κατέληγαν σε προσωπικές δαπάνες και πολυτελή ζωή των εμπλεκομένων. Ανάμεσα σε εκείνους που πίστεψαν ότι βοηθούν παιδιά που είχαν ανάγκη ήταν και άνθρωποι του αθλητισμού, όπως ο διεθνής Ελλαδίτης ποδοσφαιριστής και η Μαρία Σάκκαρη.
Εδώ βρίσκεται η πραγματική τραγωδία. Δεν πρόκειται μόνο για την οικονομική εξαπάτηση ανθρώπων που ήθελαν να προσφέρουν. Πρόκειται για την εκμετάλλευση του πόνου παιδιών και γονιών που βρίσκονται σε μια από τις δυσκολότερες στιγμές της ζωής τους. Για ανθρώπους που περιμένουν μια οικονομική ανάσα και ανακαλύπτουν ότι κάποιος χρησιμοποίησε την αγωνία τους για προσωπικό όφελος. Αυτό, όμως, δεν πρέπει να μας οδηγήσει στο αντίθετο άκρο. Να φοβόμαστε να βοηθήσουμε. Να αμφισβητούμε κάθε έκκληση για στήριξη. Να γυρίζουμε την πλάτη σε ανθρώπους που πραγματικά έχουν ανάγκη. Αυτό θα ήταν μια δεύτερη νίκη για όσους εκμεταλλεύονται την ανθρώπινη ευαισθησία. Χρειάζονται διαφάνεια, έλεγχος, λογοδοσία και σωστή ενημέρωση. Να γνωρίζουμε ποιος συγκεντρώνει τα χρήματα, πού πηγαίνουν και ποιος τελικά ωφελείται. Η φιλανθρωπία δεν μπορεί να λειτουργεί στο σκοτάδι.
Αλλά πάνω απ` όλα δεν πρέπει να χάσουμε την ανθρωπιά μας. Δε χρειάζεται να είσαι εκατομμυριούχος για να κάνεις τη διαφορά. Δε χρειάζεται να έχεις το όνομα του Μέσι, του Σαλάχ ή του Αντετοκούνμπο. Μπορείς να βοηθήσεις με όσα διαθέτεις, με τον χρόνο σου, με μια μικρή οικονομική συνεισφορά, με μια πράξη ενδιαφέροντος, με το να σταθείς δίπλα σε κάποιον που αισθάνεται μόνος. Γιατί κανείς δεν είναι εξασφαλισμένος απέναντι στις δυσκολίες. Σήμερα μπορεί να είμαστε εμείς εκείνοι που προσφέρουν και αύριο εκείνοι που θα χρειαστούν ένα χέρι βοήθειας.
