Τι θα γινόταν αν ένας επικεφαλής ομάδας της Formula 1 έμπλεκε σε καβγά στο paddock; Η απάντηση κρύβεται σε μια απίστευτη ιστορία
Ο Fred Vasseur, ο 58χρονος διευθυντής της Scuderia Ferrari, εισέρχεται βιαστικός στο paddock της πίστας της Zandvoort χωρίς να δείξει το πάσο εισόδου του στον φρουρό και, αγνοώντας τον παντελώς, συνεχίζει με αδιαφορία το δρόμο του. Ο τελευταίος επιχειρεί να τον σταματήσει, όμως ο Γάλλος τον αγνοεί επιδεικτικά και συνεχίζει ατάραχος τον δρόμο του. Όταν ο φρουρός επιμένει και ζητά εξηγήσεις, η απάντηση που παίρνει από τον επικεφαλής της ιταλικής ομάδας είναι μια γροθιά στο πρόσωπο.
Ο Vasseur δεν είναι τέτοιος τύπος και δεν θα έκανε ποτέ κάτι τέτοιο, θα μου πείτε. Και φυσικά θα έχετε δίκιο, αφού το παραπάνω περιστατικό είναι προϊόν της φαντασίας μου, εμπνευσμένο όμως από μια άλλη εποχή της Formula 1, όταν τα πράγματα ήταν λίγο πιο χειροδύναμα.
Και δεν το λέω τυχαία, αφού αυτό ακριβώς ήταν που έκανε στο Ολλανδικό Grand Prix του 1965 ο μεγάλος Colin Chapman, ηγέτης της θρυλικής Team Lotus, την εποχή που διοικούσαν το paddock της Formula 1 οι playboys και οι ατίθασοι χαρακτήρες.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Το «έγκλημα» του Chapman ήταν πως είχε δέσει το πάσο του γύρω από το ζωνάρι του παντελονιού του, αντί να το έχει στο μπράτσο. Ο αστυνομικός που απομάκρυνε τον κόσμο από το grid για να ξεκινήσει ο αγώνας (ναι, αυτή ήταν δουλειά της αστυνομίας τότε!) άρπαξε τον Βρετανό από το μπράτσο και επιχείρησε να τον τραβήξει με το ζόρι πάνω από την μπαριέρα. Κάπου εκεί ο ηγέτης της Lotus έφερε στον νου του τον Muhammad Ali και… έγινε το κακό.
Ο Chapman συνελήφθη αμέσως μετά το τέλος του αγώνα, αυτή τη φορά όχι από έναν αστυνομικό αλλά από ένα ολόκληρο μπουλούκι αστυνομικών, με τους τελευταίους να τον τραβούν από τα πόδια, την ίδια ώρα που οι μηχανικοί της Lotus, κρατώντας σφιχτά τον ηγέτη τους από τα χέρια και τον λαιμό, τραβούσαν προς την αντίθετη κατεύθυνση για να τον γλιτώσουν. «Πάρτε τα βρομερά χέρια τους από πάνω μου!» πρόσταξε ο Chapman και οι άντρες του -που θα έπεφταν στη φωτιά για χάρη του- εκτέλεσαν αμέσως τη διαταγή.
Ψηλότερος κατά μερικά εκατοστά -από το πολύ τράβηγμα, προφανώς- ο Chapman αναγκάστηκε να περάσει το βράδυ του στο κελί, έχοντας ακόμη στα χείλη του τη γεύση της σαμπάνιας της νίκης, αφού τον αγώνα στη Zandvoort είχε κερδίσει ο πιστός του -ο τεράστιος- Jim Clark.
Άλλες εποχές, άλλοι άνθρωποι, μια Formula 1 πιο ανέμελη, πιο ατίθαση και ίσως λίγο πιο όμορφα ακατάλληλη για τα μέτρα του σήμερα…
Περισσότερα στο βιβλίο μου «Ύμνος στην Ταχύτητα» – Δημήτρης Γιόκκας
Λεζάντα για ασπρόμαυρη φωτογραφία στην μέση του κειμένου: Ο μεγάλος Colin Chapman με τον θρυλικό Jim Clark, το αχτύπητο δίδυμο της Formula 1.
