Το μικρότερο σχολείο του νησιού βρίσκεται στον Κορμακίτη και φιλοδοξεί να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα για το μέλλον της μαρωνίτικης κοινότητας
Στον κατεχόμενο Κορμακίτη, ένα μικρό σχολείο, το μικρότερο της Κύπρου, κρατά ζωντανή την ελπίδα για το μέλλον της μαρωνίτικης κοινότητας. Με μόλις έναν μαθητή στο Δημοτικό και δύο μαθήτριες στο νηπιαγωγείο, το σχολείο συνεχίζει την πορεία του, με μοναδικό δάσκαλο τον Ηλία Ζωνιά, ο οποίος επέστρεψε στον τόπο όπου γεννήθηκε και φοίτησε ο ίδιος, για να διδάξει τα παιδιά του χωριού του. Το Δημοτικό, βουβό για 26 χρόνια, επαναλειτούργησε τον Απρίλιο του 2024. Ένα σχολείο που κρατά ζωντανές τις ρίζες και την ταυτότητα του Κορμακίτη, αλλά χρειάζεται ενισχύσεις. Πρώτα απ’ όλα, μια νηπιαγωγό.
Τρεις μόνο παιδικές φωνές καταφέρνουν να γεμίζουν την αυλή του σχολείου με ζωή και ελπίδα για το αύριο του Μαρωνίτικου χωριού. Ο Πέτρος, η Χαρίκλεια και η Μαριάννα, μαζί με τον δάσκαλό τους Ηλία Ζωνιά συνεχίζουν την ιστορία του δημοτικού σχολείου και του Νηπιαγωγείου του Κορμακίτη.
Οι προκλήσεις της σχολικής χρονιάς
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Οι αίθουσες του σχολείου συστεγάζονται στο Κέντρο συνεργασίας Κορμακίτη, σε ένα σύγχρονο κτήριο ευρωπαϊκών προδιαγραφών, με τον απαιτούμενο εξοπλισμό και τις αναγκαίες υποδομές.
O Πέτρος είναι ο μοναδικός μαθητής του δημοτικού σχολείου Κορμακίτη και φοιτά στη δευτέρα τάξη. Γεννήθηκε στον Κορμακίτη και η ζωή στο χωριό, όπως μας περιγράφει, του αρέσει πολύ. Θα ήθελε ωστόσο να έρθουν κι άλλα παιδιά για να μην είναι μόνος του συνεχώς.
Η Χαρίκλεια, είναι μαθήτρια νηπιαγωγείου και δηλώνει ευχαριστημένη ζώντας στον Κορμακίτη. Μοναδικός προς το παρόν δάσκαλος του σχολείου ο Ηλίας Ζωνιάς. Τα τελευταία χρόνια είναι μόνιμος κάτοικος του Κορμακίτη, και παλιός απόφοιτος του δημοτικού σχολείου τη δεκαετία του 1980.
«Νιώθω πολύ περηφάνια», δηλώνει στον «alpha της Κυριακής» ο κ. Ζωνιάς εξηγώντας ότι είναι το σχολείο που αποφοίτησε και μετά από 25 χρόνια ήρθε πίσω στον τόπο όπου γεννήθηκε. «Ξέρετε» δηλώνει, «είναι ανάμεικτα τα συναισθήματα μου, διότι ήρθα στον τόπο μου» .
Ένας δάσκαλος για όλα
Κληθείς να σχολιάσει πως θέλει να δει το σχολείο στο μέλλον, απαντά χωρίς δισταγμό, με γεμάτη την αυλή και τις τάξεις παιδιά. Η αγάπη του για το χωριό και τα παιδιά είναι τεράστια και αυτό φαίνεται στη διάθεση και στους τρόπους που βρίσκει για να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις και να επιλύει τα όποια προβλήματα προκύπτουν στο σχολείο.
«Εντάξει, δυσκολίες όπου και αν δουλέψεις υπάρχουν» αναφέρει. «Οι πιο βασικές δυσκολίες» όπως εξηγεί είναι ότι είμαι μόνος με τα παιδιά. «Είμαι και γραμματέας και δάσκαλος, κάνω τα πάντα. Αυτή είναι η δυσκολία, αλλά ως προς υλικοτεχνική υποδομή έχουμε τα πάντα διότι το Υπουργείο έχει φροντίσει να εξοπλίσει το σχολείο με όλη την υλικοτεχνική υποδομή που έχουν και τα σχολεία στην υπόλοιπη Κύπρο» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο Ηλίας Ζωνιάς αναλαμβάνει να διδάξει τόσο τα δυο παιδιά του νηπιαγωγείου όσο και τον μαθητή του Δημοτικού, μοιράζοντας τον χρόνο του παραδίδοντας μάθημα εναλλάξ. Η αίθουσα του νηπιαγωγείου παραμένει κλειστή μέχρι τον διορισμό της νηπιαγωγού από την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας.
Το σχολείο του Κορμακίτη συνεργάζεται στενά και πολυεπίπεδα με το Δημοτικό του Αστρομερίτη, με τα παιδιά να έχουν αναπτύξει όμορφες φιλίες με συνομηλίκους τους. «Πηγαίνουμε σε τακτά χρονικά διαστήματα, μπαίνουν τα παιδιά στο νηπιαγωγείο και στο Δημοτικό. Και έτσι έχει δημιουργήσει και ο Πέτρος αρκετούς φίλους, αλλά και η Μαριάννα και η Χαρίκλεια. Και εγώ προσωπικά συνεργάζομαι και με δασκάλους, εκτός από τον Αστρομερίτη και από το Δημοτικό και το Νηπιαγωγείο του Αγίου Μάρωνα, για τη διδασκαλία της ύλης, τόσο στον νηπιαγωγείο όσο και στον Δημοτικό» δηλώνει ο κ. Ζωνιάς.
Η πλήρης συνεργασία μεταξύ σχολείου, Υπουργείου Παιδείας και Σχολικής Εφορείας Μαρωνιτών τονίζει, φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα, καθώς επιλύονται άμεσα όλα τα προβλήματα που προκύπτουν για την απρόσκοπτη λειτουργία του σχολείου.
Η Σάννα, η κυπριακή μαρωνίτικη αραβική, συνεχίζει να χρησιμοποιείται από την πλειονότητα των κατοίκων του χωριού. Στο σχολείο, η Σάννα δε διδάσκεται ως μάθημα αλλά λέξεις και εκφράσεις της γλώσσας χρησιμοποιούνται και σε διάφορα μαθήματα.
«Για παράδειγμα στα μαθηματικά λέγοντας τους αριθμούς ή στα ελληνικά κάποιες λέξεις, ή στα θρησκευτικά, ή στη γυμναστική, περισσότερο στη γυμναστική, λέμε κάποιες λέξεις στη γλώσσα έτσι ώστε να τις εμπεδώσουν τα παιδιά, αν και τα ίδια τα παιδιά ξέρουν διότι μιλούν και στο σπίτι» εξηγεί ο κ. Ζωνιάς.
Μετά την αποφοίτηση τους από το δημοτικό σχολείο τα παιδιά φοιτούν σε σχολείο της Μέσης Εκπαίδευση στις ελεύθερες περιοχές, όπως έγινε και με τον Ιωάννη, ο οποίος αποφοίτησε το καλοκαίρι του 2025. Το σχολείο άνοιξε τις πόρτες του τον Απρίλιο του 2024 όταν ο Ιωάννης φοιτούσε στην Πέμπτη τάξη. Αυτή ήταν η πρώτη τελετή αποφοίτησης που πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μετά από 26 ολόκληρα χρόνια, αφού το 1999 το σχολείο έκλεισε με την αποφοίτηση του τελευταίου τότε μαθητή.
Η ζωή στον Κορμακίτη
Η αγάπη τους για το χωριό και τον τόπο τους είναι τεράστια, οι ρίζες τους με τον Κορμακίτη και τις παραδόσεις τους είναι βαθιές. Αρκετοί είναι αυτοί που τα τελευταία χρόνια επέλεξαν να επανεγκατασταθούν στον τόπο που γεννήθηκαν.
Σήμερα το χωριό αριθμεί περίπου 350 άτομα, 30 εξ αυτών είναι από τους εγκλωβισμένους που δεν εγκατέλειψαν ποτέ το χωριό τους μετά την τουρκική εισβολή.
«Σίγουρα είμαστε πολύ ευχαριστημένοι που τόσος κόσμος επέλεξε να επανεγκατασταθεί» αναφέρει σε δηλώσεις του ο αντιπρόσωπος της θρησκευτικής ομάδας Μαρωνιτών στην Βουλή Πέτρος Νακουζη. «Φυσικά, ο Κορμακίτης ήταν ένα χωριό των 2.000 κατοίκων και οι οποίοι το 1974 είχαμε γύρω στους 1.200, οι οποίοι παρέμειναν εγκλωβισμένοι για να κρατήσουν τον τόπο, να κρατήσουν την Ελληνικότητα και την Μαρωνιτικότητα του χωριού εδώ πέρα. Χαιρόμαστε που ακόμα και τώρα έχουμε αυτή την αναγέννηση και κόσμο να έρχεται και να διαμένει στο χωριό» όπως εξηγεί.
Η πλειονότητα των κατοίκων είναι συνταξιούχοι και ηλικιωμένοι. Παρά τα κίνητρα που δίνονται οι νέες οικογένειες δεν είναι πολλές και αυτό οφείλεται κυρίως στην έλλειψη βασικών υπηρεσιών.
Όπως εξηγεί ο κ. Νακουζη, σε αρκετές περιοχές υπάρχει πρόβλημα με τον ηλεκτρισμό, με το νερό, παρότι υπάρχει ελπίδα να επιλυθεί με την ένωση με το φράγμα των Πανάγρων. Στόχος των Μαρωνιτών είναι η επανεγκατάσταση και η διατήρηση της ζωής και στα άλλα τρία χωριά τους, την Καρπάσια, την Αγία Μαρίνα, και τον Ασώματο.
«Χρειαζόμαστε περισσότερα κίνητρα και από την κυβέρνηση και από ιδιωτική πρωτοβουλία. Προσπαθούμε, είμαστε ευχαριστημένοι με τη βοήθεια που λαμβάνουμε και ευελπιστούμε σε καλύτερες μέρες» αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Νακουζη.
Αξίζει να σημειωθεί πως οι πρώτοι Μαρωνίτες έφτασαν στην Κύπρο από τη Συρία, στα τέλη του 7ου αιώνα ενώ ακολούθησαν και άλλα τρία κύματα προσφύγων τον 8ο, 12ο και 13ο αιώνα εξαιτίας θρησκευτικών διώξεων.
Η ιστορία τους στην Κύπρο είναι μακραίωνη και παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν εν μέσω κατοχής, οι σύγχρονοι Μαρωνίτες κατάφεραν να κρατήσουν αναλλοίωτη την ταυτότητα, τη θρησκεία και τη γλώσσα τους.
