Τι θα θέσει ο Χριστοδουλίδης στην συνάντησή του με τον Γκουτέρες και τι λύση επιδιώκουν οι νέοι παίκτες της περιοχής
Όταν το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, καθόταν στην καρέκλα του φιλοξενούμενου στο τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι NTV, μάλλον ανέμενε την καταιγίδα ερωτήσεων για την Κύπρο.
« ’Έχετε κάποιο μήνυμα για την Άγκυρα; Υπάρχουν σημαντικές ανησυχίες εδώ. Θα δυσκολέψει αυτό τις διαπραγματεύσεις στο πολιτικό πρόβλημα;»
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Αυτές ήταν μερικές μόνο από τις ερωτήσεις, με την παρουσιάστρια να μεταφέρει ξεκάθαρα την δυσφορία, για την πρωτοφανή παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή, προς υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η απάντηση του Γκουτέρες, όχι μόνο δεν κινήθηκε στην κατεύθυνση της επιδείνωσης μίας ήδη τελματωμένης διαδικασίας στο Κυπριακό, αλλά αντίθετα έδωσε μια νέα διάσταση, λέγοντας το εξής:
« Ο λαός του νησιού, θα πρέπει να επωφεληθεί από όλες τις ευκαιρίες του σύγχρονου κόσμου.»
Θα μπορούσε να αποκτήσει, λοιπόν, σάρκα και οστά, αυτή η προοπτική και να οδηγήσει η κρίση του Ιράν, κάπου το πολιτικό πρόβλημα του τόπου; Και εάν θα το οδηγούσε, θα ήταν προς την λύση που επιδιώκουμε, προς αυτές με τις οποίες διαφωνούμε ή σε εντελώς αχαρτογράφητα νερά; Ο πόλεμος στο Ιράν μας δίνει μια ευκαιρία να σώσουμε την παρτίδα, ή είμαστε ήδη προ τετελεσμένων γεγονότων;
Το timing και η αξιοποίησή του
Εκ πρώτης όψεως, η Κυβέρνηση δείχνει να αντιλαμβάνεται την ευκαιρία που πάει να δημιουργηθεί.
«Η κατάσταση στην περιοχή, καταδεικνύει τους πολλούς λόγους που θα πρέπει η Κυπριακή Δημοκρατία, να είναι ένα κανονικό κράτος,» δήλωνε πριν από μερικά εικοσιτετράωρα ο Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης.
Μάλιστα, το timing, για να αναδειχθούν εκ νέου αυτές οι θέσεις, δεν θα μπορούσε να ήταν καλύτερο, καθώς λίγο πριν την Σύνοδο Ηγετών την ερχόμενη εβδομάδα στις Βρυξέλλες, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, θα έχει συνάντηση(πιθανότατα το βράδυ της Τετάρτης), με τον ίδιο τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ.
Αν και πρόκειται για ένα ραντεβού που ζητήθηκε από την Λευκωσία, κυρίως για να καταγγείλει την… εξαφάνιση της Μαρίας Ολγίν από το νησί, επικαλούμενη την Ευρωπαϊκή Προεδρία και τις βουλευτικές, εν τούτοις, η χρονική συγκυρία προσδίδει ένα νέο ενδιαφέρον.
Όπως ο «Αlpha της Κυριακής» γνωρίζει, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα επαναλάβει στον Αντόνιο Γκουτέρεζ, την ετοιμότητα του για άμεση πενταμερή διάσκεψη, όπως ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας, είχε εξαγγείλει. Θα του επισημάνει παράλληλα, πως η καθυστέρηση στην έναρξη ουσιαστικής διαπραγμάτευσης, λόγω των προϋποθέσεων που θέτει ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, συντηρεί την ανώμαλη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Κύπρος, εμποδίζοντας την από το να διαδραματίσει ένα καθοριστικό ρόλο στην περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα, σε εποχές εξαιρετικά απρόβλεπτες και επικίνδυνες.
Από το κάδρο, δεν θα λείπει φυσικά η έντονη δυσφορία, για την ειδική του απεσταλμένη, χωρίς να αποκλείεται να τεθεί και θέμα, αντικατάστασης της.
Όπως ο «Alpha της Κυριακής» πληροφορείται, η ερμηνεία πως η κρίση στο Ιράν, δημιουργεί ένα παράθυρο ευκαιρίας, εκφράζεται και από στενούς συνεργάτες του Προέδρου Χριστοδουλίδη, στο Κυπριακό.
Διατυπώνουν την άποψη πως η Τουρκία, προκειμένου να καταφέρει να διαδραματίσει ηγεμονικό ρόλο σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή, μέσα από την νέα τάξη πραγμάτων που πάει να δημιουργηθεί, ίσως κατανοήσει πως την συμφέρει να λυθεί το Κυπριακό, παρά να μένει άλυτο.
Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Τι σκέφτονται στην Τουρκία;
Τα πολλά μέτωπα του Ερντογάν
Από την Άγκυρα, δεν φαίνεται κάποιο σημάδι μετατόπισης στο Κυπριακό. Ωστόσο, υπήρξαν γεγονότα τις τελευταίες μέρες που θορύβησαν, ως προς την πίεση που θα μπορούσε να ασκηθεί στην Τουρκία, για να κινηθεί προς την επίλυση του προβλήματος.
Όπως η παρουσία του Γάλλου Προέδρου Εμμάνουελ Μακρόν, στην αεροπορική βάση Ανδρέας Παπανδρέου στην Πάφο, και κυρίως το ξεκάθαρο μήνυμα πως «επίθεση κατά της Κύπρου, αποτελεί και επίθεση εναντίον ολόκληρης της Ευρώπης»
Δίνοντας το στίγμα πως μια ενδεχόμενη πολεμική ενέργεια κατά της Λευκωσίας, θα μπορούσε να ενεργοποιήσει μηχανισμούς των Βρυξελλών.
Απαρατήρητη φυσικά δεν πέρασε, ούτε η αποστολή δυνάμεων, από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Σκηνικό, που τουλάχιστον θεωρητικά, λέει στην Τουρκία, πως δεν μπορεί να επιτεθεί κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, και ως εκ τούτου, θα ήταν προτιμότερο να κατευθυνθεί προς την λύση του Κυπριακού.
Αυτό όμως που πραγματικά απεύχονται στην Άγκυρα, είναι η κρίση στο Ιράν, να αποτελέσει την έναρξη μιας συζήτησης για ένταξη της Κύπρου, στο ΝΑΤΟ.
«Αν ήταν εφικτό, θα υπέβαλλα αίτηση χθες» ήταν η χαρακτηριστική αναφορά του Προέδρου Χριστοδουλίδη, σε συνέντευξη στον Αλέξη Παπαχελά.
Αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι πως η κρίση έφερε στο προσκήνιο, την ευλογία και παράλληλα κατάρα του νησιού. Την γεωγραφική της θέση, που την καθιστά απαραίτητη στο ΝΑΤΟ.
Κοινό μυστικό, είναι παράλληλα πως η Συμμαχία ήταν αυτή που έκοψε την φόρα του Ερντογάν, για επικίνδυνες κινήσεις.
Τούρκοι αναλυτές δήλωναν χαρακτηριστικά πως ο Τούρκος Πρόεδρος ξέρει, ότι όποιος προκαλέσει κλιμάκωση ή ένταση, θα κατηγορηθεί από Αμερικανούς και Ισραηλινούς, ότι αποσπά την προσοχή από την κύρια προσπάθεια. Κάτι που δύσκολα θα μπορέσει να διαχειριστεί.
Ωστόσο την ίδια ώρα, και με φόντο την συσσώρευση δυνάμεων από Ευρώπη και ΝΑΤΟ, τα Τουρκικά Μέσα, κάλεσαν τον Ερντογάν, να αντιληφθεί πως στήνεται ένα σχέδιο περιορισμού μέχρι και πλήρους απομόνωσης της Τουρκίας στην περιοχή.
Κάποιοι μάλιστα τον προειδοποίησαν πως σύντομα έρχεται η ώρα των πιέσεων για το Κυπριακό. Άλλοι αναλυτές ωστόσο θεωρούν πως όσο αυξάνονται τα όπλα, απομακρύνεται η λύση.
Ναι μεν, αλλά…
Πίσω από την αναμφίβολα τεράστια δυσκολία, να κινηθούν τα πράγματα προς τα εμπρός, ακόμη και εάν προκύπτει ένα καλό timing, κρύβονται και άλλοι παράγοντες. Όπως για παράδειγμα, το Ισραήλ. Μέσα από την εντυπωσιακή αύξηση των υπηκόων του στο νησί, και την ενίσχυση των διπλωματικών σχέσεων, ο Νετανιάχου, (ο πιθανότατα απόλυτος νικητής αυτού του πολέμου, και κυρίαρχος πλέον της περιοχής,) δεν θα ήθελε να δει ποτέ την Κύπρο, σε ένα ομοσπονδιακό μοντέλο, με ουσιαστικά την Τουρκία-μέσω των Τ/κ-παρούσα.
Ερωτηματικά και ως προς τον ρόλο των Βρετανών. Ναι, θεωρητικά στηρίζουν λύση του Κυπριακού. Θα στήριζαν όμως μια λύση που προνοεί κατάργηση των εγγυήσεων και εξαφάνιση των βάσεων τους από την Κύπρο;
Το μεγαλύτερο όμως ερωτηματικό αφορά εμάς τους ίδιους. Θέλουμε πρόοδο; Θέλουμε πράγματι λύση του Κυπριακού; Και ποια λύση θέλουμε; Όχι σε επίπεδο πολιτικών, σε επίπεδο κοινωνίας. Μας βολεύει, μας εξυπηρετεί μια διευθέτηση;
Όλα αυτά, επισκιάζονται και από μια πικρή αλήθεια. Το Κυπριακό του σήμερα, δεν έχει καμία σχέση με το Κυπριακό του χθες. Σε πολλά επίπεδα. Ακόμη και σε σχέση με τον αποφασισμένο- όπως δήλωσε και από την Τουρκία, να λύσει το Κυπριακό, Γκουτέρες.
Και μια δεύτερη πικρή αλήθεια.Εάν αποφασίσει να επέμβει στο Κυπριακό ο Τραμπ, όχι ο Γκουτέρες , αλλά ενδεχομένως ούτε και οι κάτοικοι αυτού του νησιού, να μπορέσουν να αντιδράσουν σε ένα τέτοιο σενάριο.
