ALPHA της Κυριακής
Η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ είναι δημοφιλής, όμως ποιοί είναι οι άνθρωποι στους οποίους θα βασιστεί για καθιερωθεί ως η αδιαμφισβήτητη ηγέτιδα του χώρου;
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός βρίσκεται σε ένα νέο κύκλο εσωστρέφειας καθώς μαρσάρουν οι μηχανές για τις Προεδρικές εκλογές του 2028. Μία υπόγεια μάχη εκτυλίσσεται για το χρίσμα, με τάσεις υπέρ του Νίκου Χριστοδουλίδη που παραμένουν εντός του κόμματος, κύκλους που πρόσκεινται στον Αβέρωφ Νεοφύτου, την τάση του Γιώργου Παμπορίδη, ενώ στο προεκλογικό γαϊτανάκι έχει μπει, ειδικότερα μετά την επιτυχία στις Βουλευτικές εκλογές, και η ίδια η Πρόεδρος του κόμματος.
Καλύτερη απόδειξη αυτού, η ενίσχυση του Συμβουλίου Παρακολούθησης Κυβερνητικού Έργου. Ένα θεσμό που υλοποίησε η Αννίτα Δημητρίου μετά τη νίκη της στις εσωκομματικές το 2023. Με μέλη στα ψηλά δώματα του κόμματος να εποφθαλμιούν τη θέση του Προέδρου και την κοινοβουλευτική ομάδα να μην βρίσκεται υπό τον πλήρη έλεγχο της κ. Δημητρίου, το Συμβούλιο Παρακολούθησης φαντάζει ως το όχημα της Προέδρου για τη δημιουργία ενός σκληρού πυρήνα υποστήριξης της στην περίπτωση που τελικά διεκδικήσει το χρίσμα για την Προεδρία της Δημοκρατίας και κερδίσει.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Δημοσιογραφική αξιοπιστία, θεσμική εγκυρότητα και κρατική ισχύς
Η δύσκολη εξίσωση της Αννίτας Δημητρίου
Είναι δεδομένο ότι παρά τη νίκη στις Βουλευτικές εκλογές και την σημαντική δημοτικότητά της, η Αννίτα Δημητρίου δεν κατάφερε να καθιερωθεί ως ένα αυτόκλητο πολιτικό πρόσωπο και αδιαμφισβήτητη ηγέτιδα του ΔΗΣΥ. Από πάνω της εξακολουθεί να πλανάται το φάντασμα του Νίκου Αναστασιάδη και ιδιαίτερα του Αβέρωφ Νεοφύτου. Ως του ανθρώπου που της έστρωσε το δρόμο για τα πολιτικά αξιώματα που απολαμβάνει σήμερα. Κύκλοι εντός και πέριξ του κόμματος υποδεικνύουν ότι η κ. Δημητρίου δεν διαθέτει ακόμη δικούς της ισχυρούς πυρήνες υποστήριξης εντός και στη βάση του κόμματος, παρά τις εκτιμήσεις ότι η Συναγερμική βάση, θα λειτουργήσει εκ του ασφαλούς υποστηρίζοντας την ηγεσία του κόμματος όταν θα έρθει η ώρα της εσωκομματικής αναμέτρησης για το χρίσμα της υποψηφιότητας για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Με τις φιλοδοξίες εντός του κόμματος να ποικίλουν από στελέχη, η Αννίτα Δημητρίου, δεν αισθάνεται ασφαλής. Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών απλώς έβαλε προσωρινά τα σπαθιά πίσω στα θηκάρια, με τους δελφίνους εντός του κόμματος απλώς να ετοιμάζονται να τα ακονίσουν ενόψει προεδρολογίας. Ενδεχόμενη διολίσθηση των ποσοστών του ΔΗΣΥ, θα έφερναν την Αννίτα Δημητρίου μπροστά σε ένα κύμα ευθείας αμφισβήτησης.
Το δεύτερο ισχυρό χαρτί που διαθέτει η Αννίτα Δημητρίου, η Προεδρία της Βουλής, φαίνεται να αποτελεί ταυτόχρονα και βαρίδι. Ενώ της δίνει το εχέγγυο να διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας με αξιώσεις, ταυτόχρονα στέλνει και το μήνυμα ότι ο Προεδρικός θώος του ΔΗΣΥ ενδέχεται να κενωθεί το 2028. Σε περίπτωση νίκης στις Προεδρικές του 2028, προφανώς θα αποχωρήσει τόσο από την Προεδρία της Βουλής, όσο και του ΔΗΣΥ. Σε περίπτωση που αποτύχει να λάβει το χρίσμα του κόμματος σε μία ενδεχόμενη εσωκομματική διαδικασία με τον Αβέρωφ Νεοφύτου απέναντι της ή και τον Γιώργο Παμπορίδη, θα αναδείξει εκ νέου ότι η ισχύ της στη βάση του κόμματος δεν είναι αρκετή για να μπορεί να σταθεί ως μία στιβαρή ηγέτιδα. Σε περίπτωση που αποτύχει να περάσει στο δεύτερο γύρο, είναι επίσης πιθανό να βιώσει αυτό που βίωσε ο Αβέρωφ Νεοφύτου το 2023. Ακόμη και αν καταφέρει να φτάσει μέχρι τη δεύτερη Κυριακή των Προεδρικών εκλογών, ενδεχόμενη ήττα της θα κλονίσει την αυτοπεποίθηση του ΔΗΣΥ να διεκδικεί και να κερδίζει μάχες για την εξουσία, κάτι που επίσης πιθανόν να τη φέρει σε πολύ δύσκολη θέση.
Αυτά τα δεδομένα προσμετρούν όσοι έχουν βάλει στο μάτι την Προεδρία του ΔΗΣΥ και περιλαμβάνουν σχεδόν το σύνολο της ηγεσίας του κόμματος, παρά το ότι δεν φιλοδοξούν όλοι να βρεθούν στη θέση της Αννίτας Δημητρίου. Αρκεί να λάβει κανείς υπόψη ποιοι απαρτίζουν την κορυφή της ηγετικής πυραμίδας του ΔΗΣΥ για να γίνει αντιληπτό γιατί η κ. Δημητρίου δε θεωρεί δεδομένη την υποστήριξη στο πρόσωπό της. Ευθύμιος Δίπλαρος και Γιάννης Καρούσος θεωρούνται δύο από τα άτομα που καλοβλέπουν την Προεδρία του ΔΗΣΥ, ενώ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Δημήτρης Δημητρίου στάθηκε απέναντι από την κ. Δημητρίου το 2023.
Το shadow cabinet πυλώνας ισχύος
Η Αννίτα Δημητρίου γνωρίζει ότι η κυριαρχία της επί της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΣΥ δεν είναι αδιαφιλονίκητη. Αυτό εξηγεί για παράδειγμα γιατί το Συμβούλιο Παρακολούθησης Κυβερνητικού Έργου που έστησε η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ δεν περιλαμβάνει κανένα πρόσωπο από την ηγετική πυραμίδα του κόμματος, ούτε κάποιο μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας. Κάποια από τα πρόσωπα που απαρτίζουν το Συμβούλιο έχουν υπουργικό προφίλ δεδομένου ότι είχαν στο παρελθόν αξιώματα.
Συναγερμικοί κύκλοι υποδεικνύουν ότι παρά το ότι το Συμβούλιο αποτέλεσε μία καλή ιδέα, καινοτόμα για τα πολιτικά δρώμενα της χώρας, η δημιουργία του υπονομεύει τα συλλογικά σώματα του κόμματος τα οποία απαρτίζονται από εκλελεγμένα στελέχη. Στους διαδρόμους της Πινδάρου, δε μένει απαρατήρητο το γεγονός ότι το Συμβούλιο απαρτίζεται εν πολλοίς από άτομα που:
– είτε βρίσκονται στον στενό κύκλο της Αννίτας Δημητρίου,
– είτε η Πρόεδρος επιδιώκει μέσω του διορισμού τους να τους εντάξει στον κύκλο επιρροής της,
– είτε επιχειρεί να κατευνάσει τις αντιδράσεις τους για τη μη εκλογή τους.
Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι άτομα που εκλέγηκαν στη Βουλή, και ήταν μέλη στο Συμβούλιο, όπως η Νικολέτα Κωνσταντίνου, αποχώρησαν από αυτό ώστε να ανοίξει χώρος για το διορισμό νέου ατόμου. Ειρήσθω εν παρόδω το εν λόγω παράδειγμα λειτουργεί και αντίστροφα, με την έννοια ότι το Συμβούλιο, ενδεχομένως να λειτούργησε και ως βήμα ανάδειξης στελεχών. Παράλληλα, σημειώνεται η αναντιστοιχία του αριθμού των μελών του Συμβουλίου με αυτό του Υπουργικού Συμβουλίου, 23 έναντι 17. Ορισμένα χαρτοφυλάκια δεν υφίστανται σαν Υπουργείο ή Υφυπουργείο, όπως η επιχειρηματικότητα ή η διαφάνεια και πάταξη διαφθοράς.
Άλλοι που βρίσκονται ή πέρασαν από το Συμβούλιο βρέθηκαν στη διελκυστίνδα Νίκου Χριστοδουλίδη και Αννίτας Δημητρίου, όπως η Τίνα Παύλου που διορίστηκε πρόσφατα Υφυπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας. Μία τέτοια περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί ο Μιχάλης Ιωαννίδης, ο οποίος ανέλαβε πέραν από χαρτοφυλάκιο, και το συντονισμό του Συμβουλίου για να δρα ως επικεφαλής του εν τη απουσία και παράλληλα με την Πρόεδρο του κόμματος. Θα ανέμενε κανείς ότι εφόσον η ηγεσία του Συμβουλίου δεν είναι αποκλειστικότητα του Προέδρου του κόμματος, ο συντονιστής θα ήταν άνθρωπος εξ απορρήτων της Αννίτας Δημητρίου, όμως κάτι τέτοιο αμφισβητείται από κομματικούς κύκλους για την περίπτωση του. Ιωαννίδη.
Το ερώτημα για την Αννίτα Δημητρίου δεν είναι εάν το Συναγερμικό shadow cabinet, ανταποκρίνεται στα διεθνή και παραδοσιακά πρότυπα, αλλά εάν θα καταφέρει, και αν θα είναι αρκετό να επιτελέσει το σκοπό για τον οποίο πραγματικά στήθηκε. Πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι πρόκειται για έναν μηχανισμό υποστήριξης της Προέδρου του ΔΗΣΥ στις φουρτούνες που έρχονται, και το μοναδικό πραγματικό της στήριγμα για να ισχυροποιήσει τη θέση της εντός του κόμματος. Η Αννίτα Δημητρίου ελπίζει ή αναμένει ότι η Συναγερμική βάση που ιστορικά συσπειρώνεται γύρω από τον ηγέτη της παράταξης, θα κάνει το ίδιο στην περίπτωσή της εφόσον τελικά αποφασίσει ότι θα διεκδικήσει.
