Πόσο πιθανό είναι το σενάριο αυτόνομης καθόδου, γιατί μπαίνει στο τραπέζι και ποιοί είναι οι κίνδυνοι
Όταν ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος καλείτο από τον Ανδρέα Κημήτρη στο ΡΙΚ να σχολιάσει το σοβαρό πλέον ενδεχόμενο κοινής συμπόρευσης πλάι στον Νίκο Χριστοδουλίδη, θυμίζοντάς του πως μέχρι πρότινος το χαρακτήριζαν Χρυσή Αυγή της Κύπρου, ακροδεξιό κόμμα και το κατήγγειλαν για λαϊκισμό, η απάντησή του ήταν αφοπλιστική. «Θα βρείτε δηλώσεις μου» έλεγε «που έλεγα για την κυβέρνηση του Δημοκρατικού Συναγερμού ότι είναι η πιο διεφθαρμένη στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα βρείτε δηλώσεις μου που ήμουν ιδιαίτερα επικριτικός με το ΑΚΕΛ και με στελέχη και με αξιωματούχους, θα βρείτε πάρα πολλές δηλώσεις μου. Δεν είναι με τις δηλώσεις που θα αποφασίσουμε τι θα κάνουμε στις προεδρικές εκλογές» υποστήριζε χαρακτηριστικά. Μία τοποθέτηση που για τον ίδιο έδειχνε πως τα πάντα ρει στην πολιτική και για άλλους αναδείκνυε τον άκρατο κυνισμό που διακατέχει το πολιτικό μας σύστημα. Μία τοποθέτηση ωστόσο που εμπέδωνε και την δυσκολία στην οποία βρίσκεται, ίσως για πρώτη φορά ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Αδυνατώντας να θέσει τις δικές του κόκκινες γραμμές, χωρίς εμφανείς εναλλακτικές που θα ενισχύσουν την διαπραγματευτική του ισχύ και χωρίς έξοδο διαφυγής, όπως όλα δείχνουν από την υποψηφιότητα Νίκου Χριστοδουλίδη.
Ένα μωσαϊκό αντιφάσεων
Η αλήθεια είναι πως σύγχυση επικρατεί το τελευταίο διάστημα στο Δημοκρατικό Κόμμα, αλλά και πολυδιάσπαση για το πώς πρέπει να κινηθεί. Αυτό διαπιστώθηκε το τελευταίο δεκαήμερο όταν μία σειρά πρωτοκλασάτων στελεχών του ΔΗΚΟ ξεκίνησαν να βγαίνουν μπροστά και να τοποθετούνται για το πώς το κόμμα θα πρέπει να κινηθεί ενόψει εκλογών. Την αρχή έκανε ο αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ και υπουργός Ενέργειας Μιχάλης Δαμιανός όταν ξεκαθάριζε πως για τον ίδιο, η μόνη επιλογή του κόμματος είναι ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Για να του απαντήσει εμμέσως ο γ.γ του ΔΗΚΟ Γιώργος Σολωμού πως το όνομα του Νικόλα Παπαδόπουλου πρέπει να βρίσκεται στο τραπέζι της συζήτησης και για λόγους αρχής και για λόγους επιβίωσης του Κέντρου. Στο μεσοδιάστημα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Πανίκος Λεωνίδου διαφοροποιούσε με τις δηλώσεις του την πάγια στάση του ΔΗΚΟ απέναντι στο ΕΛΑΜ και άνοιγε η συζήτηση για το κατά πόσο μπορούν τα δύο κόμματα να βρίσκονται κάτω από την ίδια κυβερνητική στέγη. Ενώ ο βουλευτής Αμμοχώστου Ζαχαρίας Κουλίας δείχνοντας μία απρόσμενη θέρμη απέναντι στο ΑΚΕΛ, δήλωσε πως τα δύο κόμματα μπορούν να συνεργαστούν. Έχοντας μάλιστα-όπως είπε- στο μυαλό του και τον υποψήφιο, που δεν είναι άλλος από τον Νικόλα Παπαδόπουλο.
Η λογική συνέχεια
Το γιατί το ΔΗΚΟ παρουσιάζει αυτό το μωσαϊκό αντιφάσεων, επιδέχεται πολλών ερμηνειών. Κάποιοι θεωρούν ότι είναι μέρος ενός τακτικισμού για να κερδίσει περισσότερα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τον Νίκο Χριστοδουλίδη και άλλοι υπογραμμίζουν ότι είναι αποτέλεσμα της ανησυχίας για το ποια θα είναι η επόμενη μέρα του κόμματος αν θα τον στηρίξει για δεύτερη φορά. Όπως υποστηρίζουν στελέχη που πρόσκεινται στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τα πράγματα δεν θα έπρεπε να είναι τόσο σύνθετα. Και αυτό γιατί από τη στιγμή που το κόμμα βρίσκεται- πολύ ενισχυμένο- εντός της κυβέρνησης, δεν έχει κανένα λόγο για ρήξη ή μη ανανέωση της στήριξης του Νίκου Χριστοδουλίδη. Όπως είναι άλλωστε εμφανές το Δημοκρατικό Κόμμα -πέραν του GSI και των χειρισμών του Μάκη Κεραυνού—δεν έχει εκφράσει μέχρι τώρα σοβαρή διαφωνία με τις πολιτικές της κυβέρνησης.
Το ζήτημα βεβαίως αυτή τη φορά δεν είναι τόσο απλό όσο το 2023 καθώς δύο νέοι παράγοντες μπαίνουν στο παιχνίδι.
- Το ποιος θα είναι ο ρόλος του ΔΗΚΟ εντός κυβέρνησης
- Το αν θα στηρίξει τον Νίκο Χριστοδουλίδη το ΕΛΑΜ από την πρώτη Κυριακή
Ο Νικόλας Παπαδόπουλος και τα στελέχη που βλέπουν με επιφύλαξη την ανανέωση στήριξης προς τον κ. Χριστοδουλίδη, αντιλαμβάνονται την δυσκολία εξεύρεσης εναλλακτικής. Την ίδια στιγμή όμως το να μπουν σε μία κυβέρνηση ως θεατές και αποδυναμωμένοι είναι κάτι που τους ανησυχεί. Παρότι ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης έχει ενισχύσει σημαντικά το κόμμα εντός της κυβέρνησης και εντός των ημικρατικών οργανισμών, είναι καλά γνωστό πως οι σχέσεις του με τον Νικόλα Παπαδόπουλου δεν είναι οι ιδανικές. Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ είναι ενοχλημένος με την αυξημένη επιρροή που έχει αποκτήσει ο Νίκος Χριστοδουλίδης εντός του κόμματος. Έχει δημιουργήσει πυρήνες εντός του ΔΗΚΟ και περνά εν πολλοίς την δική του γραμμή παρακάμπτοντας τον ίδιο. Η ισχυρή εσωκομματική αντιπολίτευση εντός του ΔΗΚΟ αποδυναμώνει αφενός την διαπραγματευτική ισχύ του κόμματος- φάνηκε το καλοκαίρι όταν οι αντιπρόεδροι-υπουργοί στήριζαν μικρότερο αριθμό ΔΗΚΟϊκών υπουργών- και υπονομεύει σταδιακά το βάρος του Νικόλα Παπαδόπουλου ως αρχηγού. Ενδεικτικό ότι στο παρασκήνιο ακούγεται πως η προτίμησή του για την επόμενη μέρα του ΔΗΚΟ θα είναι ο Μιχάλης Δαμιανός. Ο Νικόλας Παπαδόπουλος συνεπώς αναμένεται να μπει σε μία συνεργασία όπου όχι μόνο δεν θα έχει τον πρώτο λόγο σε ο,τι αφορά το κόμμα, αλλά θα ενορχηστρώνεται παράλληλα και η διαδοχή του από τον ίδιο τον Πρόεδρο.
Το δεύτερο σοβαρό ζήτημα είναι αυτό της συνεργασίας με το ΕΛΑΜ για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι η ιδεολογική διαφορά που ανέκαθεν προέτασσε το ΔΗΚΟ έναντι του ΕΛΑΜ. Ως κόμμα που ιδρύθηκε από τον Μακάριο, θεωρείται πως θα προκαλέσει σοβαρούς τριγμούς στη βάση και στα Μακαριακά εκείνα μέλη του το ενδεχόμενο μίας τέτοιας σύμπραξης. Αυτό θεωρείται πως δεν θα επηρεάσει μόνο την συσπείρωση του κόμματος απέναντι στον Νίκο Χριστοδουλίδη αλλά και τα ποσοστά του ΔΗΚΟ. Εκτιμάται πως θα δεχτεί σοβαρή φθορά καθώς σε όλη την προεκλογική περίοδο θα καλείται να απαντήσει στο τι κοινά έχει με το ΕΛΑΜ.
Υπάρχει ωστόσο και μία άλλη πτυχή, αυτή της μειωμένης επιρροής του ΔΗΚΟ. Το κόμμα του Κέντρου δεν θα αποτελεί το μεγαλύτερο κόμμα της συγκυβέρνησης, θα χάσει συνεπώς τον ρυθμιστικό του ρόλο και θα τον κερδίσει το ΕΛΑΜ, με ο,τι κι αν αυτό συνεπάγεται σε θέμα αριθμού υπουργείων και επικράτησης των πολιτικών του. Σε ένα τέτοιο σενάριο το ΔΗΚΟ θα καταστεί κόμμα θεατής. Και αν είχε πρόβλημα στην πρώτη θητεία για το γεγονός ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης το αγνοούσε, υπάρχει η ανησυχία γιγάντωσης αυτής της τακτικής κατά την δεύτερη θητεία.
Το σενάριο της αυτόνομης καθόδου
Με αυτά τα δεδομένα και τις ανησυχίες για το πώς θα εκληφθεί μία τέτοια συνεργασία στα μέλη του κόμματος, έχει μπει από το περασμένο καλοκαίρι – το είχε αποκαλύψει ο «Alpha της Κυριακής»- το σενάριο αυτόνομης καθόδου με τον Νικόλα Παπαδόπουλο. Το σενάριο συμπόρευσης με τον ΔΗΣΥ το οποίο καλλιεργείτο από κάποιους απομακρύνθηκε μετά την απόσυρση της Αννίτας Δημητρίου. Μία υποψηφιότητα του Νικόλα Παπαδόπουλους βγάζει το ΔΗΚΟ από την δύσκολη θέση συνεργασίας με το ΕΛΑΜ -αν βεβαίως το ΕΛΑΜ δεν κατέλθει αυτόνομα και στηρίξει εξ αρχής τον Νίκο Χριστοδουλίδη- και αποτρέπει τους αντιπρόεδρους-υπουργούς να διαχωρίσουν την θέση τους από αυτή του κόμματος. Κάτι τέτοιο θεωρείται πως θα εκληφθεί από ΔΗΚΟϊκά μέλη ως συνέπεια σε θέσεις αρχών. Ανοικτό είναι αν θα στηρίξουν μία τέτοια λύση και στελέχη του ευρύτερου Κέντρου. Αυτό ωστόσο που ανησυχεί στελέχη είναι η καταγγελία που θα προκύψει από το περιβάλλον του Νίκου Χριστοδουλίδη ότι ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ προσπαθεί να στηρίξει με αυτό τον τρόπο υπόγεια τον υποψήφιο του ΔΗΣΥ ή να ενισχύσει το ΑΚΕΛ. Υπάρχει ωστόσο και η ανησυχία μίας σημαντικής ήττας του Νικόλα Παπαδόπουλου. Γιατί ένα είναι να τελειώνει τον πολιτικό του κύκλο ως προεδρικός υποψήφιος με το 25,7% που εξασφάλισε το 2018. Και άλλο να διαχειριστεί πολύ πιο χαμηλά ποσοστά. Με τα σύννεφα επίκρισης από πλευράς των Χριστοδουλιδικών στελεχών να ενισχύονται την επόμενη μέρα και να τον καταγγέλλουν, πως για να αποδυναμώσει τον Νίκο Χριστοδουλίδη λόγω προσωπικών διαφορών, άφησε το ΔΗΚΟ εκτός εξουσίας ή ισχυρής διαπραγματευτικής θέσης.