Γιατί η Τουρκία δεν αντέδρασε αρχικά στην αποστολή ελληνικών φρεγατών και F16 και το τηλεφώνημα Γεραπετρίτη-Φιντάν
«Πάμε να πάρουμε την Πόλη». «Ήρθε η ώρα να ανάψουμε κερί στην Αγιά Σοφιά». «Οι φρεγάτες και τα μαχητικά να μείνουν στην Κύπρο για πάντα». «Ο Κίμων πριν 2.500 χρόνια, πήγε να απελευθερώσει την Κύπρο, θα το κάνει και τώρα».
Αυτά είναι μόνο μερικά από τα διαδικτυακά δημοσιεύματα ή σχόλια στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, με αφορμή την αποστολή των Ελληνικών Δυνάμεων στην Κύπρο. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι οι ραγδαίες εξελίξεις στην περιοχή, «ξύπνησαν» τον κοιμισμένο γίγαντα μέσα μας και διέκοψαν απότομα την μερική νιρβάνα της καθημερινότητας μας.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
«Είναι μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας», ανέφερε χαρακτηριστικά σε συνέντευξη του σε ελλαδικό κανάλι, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, τονίζοντας πως με τα όσα λέει, μεταφέρει και τα αισθήματα του Κυπριακού λαού.
Ας είμαστε όμως ρεαλιστές. Και ας βάλουμε για λίγο μπροστά την λογική, παραμερίζοντας τα όποια συναισθήματα.
Υπάρχει περίπτωση η Τουρκία να δεχόταν και μάλιστα σχεδόν αδιαμαρτύρητα, την αποστολή δύο ελληνικών φρεγατών και τεσσάρων μαχητικών F-16, στην περιοχή της Κύπρου;
Ο ρόλος του ΝΑΤΟ και η Κύπρος που δεν κείται μακράν
Σχεδόν ταυτόχρονα με την ανακοίνωση για αποστολή της ελληνικής αποστολής στην Κύπρο, στην Αθήνα ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, μιλούσε στο τηλέφωνο με τον Τούρκο ομόλογό του Χακάν Φιντάν. Ένα τηλεφώνημα, που μέσα στον εθνικό ενθουσιασμό, πέρασε στα ψιλά. Δεν θα έπρεπε όμως.
Γιατί σε αυτή ακριβώς την επικοινωνία, οι δυο υπουργοί λειτούργησαν σαν σύμμαχοι εντός του ΝΑΤΟ, και συνεννοήθηκαν για τις επόμενες κινήσεις στην Κύπρο. Βέβαια, λίγες μέρες αργότερα, ο Γεραπετρίτης δήλωνε πως « η ανάπτυξη ελληνικών αμυντικών δυνάμεων σε ελληνικό έδαφος, καθώς και στην Κύπρο, αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας και δεν τίθεται προς διαπραγμάτευση». Ωστόσο, αυτό μοιάζει περισσότερο με διπλωματικό αστείο.
Λίγο πριν το τηλεφώνημα με τον Γεραπετρίτη, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας επικοινώνησε με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν ‘Ερχιουρμαν. Τον διαβεβαίωσε πως η Άγκυρα είναι δίπλα στους Τουρκοκύπριους ως εγγυήτρια δύναμη και τον καθησύχασε ως προς τις προθέσεις της Αθήνας.
Ο ρόλος του ΝΑΤΟ στην περιοχή, αναδείχθηκε λίγες μόνο ώρες μετά, όταν πύραυλος αγνώστου προελεύσεως, κινήθηκε προς το Τουρκικό έδαφος.
«Ο πύραυλος εξουδετερώθηκε εγκαίρως από τα στοιχεία αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας του ΝΑΤΟ», ανακοίνωσε αμέσως το Τουρκικό Υπουργείο ‘Άμυνας.
Το ΝΑΤΟ φυσικά επιβεβαίωσε, χαρακτηρίζοντας το συμβάν σοβαρό, αλλά όχι τόσο που να ενεργοποιεί το περίφημο άρθρο 5 της Συμμαχίας.
Η ουσία της ιστορίας, ήταν ότι η Συμμαχία δήλωνε παρούσα.
Την ίδια ώρα, τα τηλέφωνα έπαιρναν φωτιά. Ο Ταγίπ Ερντογάν συνομίλησε τόσο με τον Εμμάνουελ Μακρόν, τον Γάλλο ηγέτη, καθώς με την Τζόρτζια Μελόνι, την Πρωθυπουργό της Ιταλίας. Συνομιλίες, στις οποίες τονίστηκε η σημασία της συνεργασίας, υπό την ομπρέλα ποιου άλλου; του ΝΑΤΟ. Και αναφερόμαστε σε δυο χώρες, που είτε έστειλαν, είτε ήταν καθοδόν, οι ναυτικές δυνάμεις τους, προς την περιοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η Τουρκία, θα ήταν ακόμη πιο «αθόρυβη», εάν δεν πατούσε τα ευαίσθητα κουμπιά της, ο Νίκος Δένδιας.
Η δήλωση ότι «η Κύπρος δεν κείται μακράν», παρέπεμπε σαφώς (εκτός από την εθνικά απαράδεκτη τοποθέτηση του Καραμανλή τον Αύγουστο του 1974) σε ένα πολεμικό κλίμα, την ώρα που η Κυπριακή Δημοκρατία, υποστήριζε πως δεν ήταν στόχος.
Ακολούθησε μια δεύτερη, πως « η παρουσία των ελληνικών αεροπλάνων και των ελληνικών πλοίων, είναι για να προστατευθεί το σύνολο του νόμιμου πληθυσμού της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και δεν αναφέρομαι μόνο στους Ελληνοκύπριους».
Υπονοώντας πως η Ελλάδα βρίσκεται εκεί και για την προστασία των Τουρκοκυπρίων, άσχετα εάν ο ίδιος θεωρεί πως δεν κινδυνεύουν λόγω των αδελφικών σχέσεων της Χεζμπολάχ, της Τεχεράνης και της Άγκυρας.
Τοποθετήσεις, που εξόργισαν Τούρκους αλλά και Τουρκοκυπρίους, με την υπόδειξη του ίδιου του ‘Ερχιουρμαν, πως ο Δένδιας κάνει ανόητες δηλώσεις, και δεν έχουν την ανάγκη προστασίας κανενός.
Ο απών Ερντογαν και τα ανοικτά μέτωπα
Εύλογο είναι λοιπόν το ερώτημα:Γιατί ο Ερντογάν δεν έστειλε φρεγάτες και μαχητικά, με πρόσχημα την προστασία των Τουρκοκυπρίων; Ήδη η τελευταία ενημέρωση θέλει τον Τούρκο Πρόεδρο να στέλνει σήμερα τέσσερα πολεμικά αεροσκάφη στα Κατεχόμενα.
Όμως οι λόγοι που δεν το έκανε ακόμη είναι πολλοί.
Πρώτον, το ΝΑΤΟ έδωσε ξεκάθαρη οδηγία να μην κινηθούν οι τουρκικές δυνάμεις.
Σε ένα τέτοιο εύθραυστο σκηνικό, είναι μεγάλη η πιθανότητα ενός θερμού επεισοδίου, μεταξύ των ίδιων των χωρών-μελών της Συμμαχίας που έχουν ήδη δυνάμεις στην περιοχή, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Δεύτερο, ο ίδιος ο Ερντογάν, φαίνεται να περιμένει πως θα βγει κερδισμένος μέσα από αυτή την ιστορία, καθώς εάν δεν διατάξει την ανάπτυξη δυνάμεων, παραμένει ένας βασικός πρωταγωνιστής του διπλωματικού πεδίου και της ανάγκης για διάλογο και μεσολάβηση, που λογικά κάποια στιγμή θα προκύψει. Για αυτό άλλωστε τον λόγο, δεν επέτρεψε και την χρήση της βάσης του Ιντσιρλίκ.
Τρίτο, η προσοχή της Τουρκίας, είναι ξεκάθαρα στραμμένη στα σύνορα με το Ιράν.
Ενώ υπάρχουν ήδη σχεδόν 4 εκατομμύρια Σύροι πρόσφυγες στο έδαφος της, η μαζική, προσέλευση Ιρανών, αλλά και Αφγανών προσφύγων, φαντάζει εφιάλτης, δοκιμάζοντας την κοινωνική, αλλά κυρίως την οικονομική συνοχή της χώρας, εν μέσω μάλιστα δύσκολων εποχών για την Τουρκική οικονομία.
Τέταρτο, το κεφάλιο Κούρδοι. Ο Ερντογάν ανησυχεί πως οι δέκα σχεδόν εκατομμύρια Κούρδοι του Ιρανικού Κουρδιστάν, θα τύχουν στήριξης από τις Ηνωμένες Πολιτείες στο ενδεχόμενο χερσαίας επιχείρησης.
Οι προφητείες και ο… εξαφανισμένος Πούτιν
Μέσα σε αυτές τις δύσκολες για την περιοχή ώρες, επανεμφανίστηκαν οι προφητείες για το ξανθό γένος.
Χωρίς καμία απολύτως διάθεση ειρωνείας προς τα Θεία και τους Άγιους Πατέρες, η τωρινή συγκυρία μάλλον δεν είναι αυτή που περιμένει ο Ελληνισμός.
Το ξανθό γένος, εάν εννοούμε βεβαίως την Ρωσία, είναι κυριολεκτικά άφαντο.
Ο Πούτιν, μετά την περίπτωση του ‘Ασαντ, και του Μαδούρο, κάνει τον ..Κινέζο και στην κρίση του Ιράν, περιμένοντας την δική του ανταμοιβή στο κομμάτιασμα της Ουκρανίας, που ακολουθεί.
