Η Αννίτα Δημητρίου έχει κερδίσει χρόνο, όμως αυτή τη στιγμή θεωρείται από πολλούς ως πρόεδρος υπό προθεσμία η οποία αποδέχεται πολιτικούς εκβιασμούς
Ένα εικοσιτετράωρο μετά την ανακοίνωση του Αβέρωφ Νεοφύτου ότι θα είναι υποψήφιος για την Προεδρία της Δημοκρατίας, η Αννίτα Δημητρίου εξήγγειλε την δική της υποψηφιότητα για το χρίσμα. Για κάποιους, αποτελούσε την λογική συνέχεια της ανηφορικής πολιτικής της διαδρομής. Όχι μόνο επειδή είναι η αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος ή αρκετά δημοφιλής βάσει δημοσκοπήσεων αλλά και γιατί ενισχύθηκε πολιτικά μετά το απρόσμενο εκλογικό αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών. Για άλλους βεβαίως, ήταν μία εν βρασμώ αντίδραση της ίδιας και του περιβάλλοντός της, στις κινήσεις του τέως Προέδρου του κόμματος. Λίγο η αμήχανη εξαγγελία μπροστά από το ασανσέρ της Πινδάρου ενώπιον λιγοστών δημοσιογράφων, λίγο οι ερασιτεχνικές φωτογραφίες στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης στήριξής της από μέλη και στελέχη που ακολούθησε, προϊδέαζαν πως όλο αυτό δεν ήταν προγραμματισμένο. Τουλάχιστον όχι μέσα σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Και εμπεδώθηκε αυτό μετά την άτακτη απόσυρση της υποψηφιότητας της λίγες μέρες μετά. Η κίνηση αυτή παρουσιάστηκε ως μία γενναία πράξη που στόχο είχε την ενότητα του κόμματος. Ήταν όμως έτσι; Γιατί στην πραγματικότητα άνοιγε ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο. Του ποια μπορεί να είναι η επόμενη μέρα της Αννίτας Δημητρίου στο πολιτικό σκηνικό μετά τα όσα εκτυλίχθηκαν αυτές τις δύσκολες για τον ΔΗΣΥ μέρες.
Το αφήγημα της ενότητας
Παρότι η ίδια φρόντισε να διαμηνύσει πως η απόσυρση της υποψηφιότητάς της ήταν δική της αποκλειστική απόφαση, τόσο πρόσωπα του περιβάλλοντός της, όσο και άλλα στελέχη, διέρρεαν πως ήταν αποτέλεσμα ωμού πολιτικού εκβιασμού. Και αυτό δεδομένου ότι ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν διέψευδε όταν ερωτάτο από δημοσιογράφους αν μπορεί να κατέλθει και εκτός των διαδικασιών. Η μία τάση ήθελε την Αννίτα Δημητρίου να κάνει πίσω μπροστά στο ενδεχόμενο τριχοτόμησης του κόμματος. Η άλλη, την ήθελε να έχει διαβάσει τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που έδειχναν πως μία τέτοια υποψηφιότητα δεν θα αποτελεί υγιεινό περίπατο όπως άλλες φορές. Δεν κινδύνευε μόνο να μείνει εκτός β’ γύρου, αλλά να χάσει και την Προεδρία του κόμματος. Όποια ερμηνεία ωστόσο κι αν δοθεί, το ότι επιτεύχθηκε η ενότητα με την απόσυρση της αρχηγού του κόμματος, σίγουρα δεν πείθει κανέναν. Αντιθέτως, εγείρει περισσότερα ερωτήματα για το πολιτικό της βάρος, το πολιτικό της μέλλον και την επόμενη μέρα του ΔΗΣΥ.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ας είναι και τώρα!
Ο Αναστασιάδης στο παρασκήνιο του προεκλογικού
Ο παράγοντας χρόνος
Μετά την αναδίπλωση πάντως, η Αννίτα Δημητρίου κερδίζει επί του παρόντος χρόνο. Έβαλε φρένο στις επικρίσεις που άρχισαν να αυξάνονται και την φθορά που αναπόφευκτα ενισχύθηκε γύρω από την εικόνα της. Πρώτα για την διαχείριση των προεδρικών εκλογών, με διαρροές δημοσκοπήσεων και δημιουργία στρατοπέδων υπέρ της -από άτομα του εκτελεστικού γραφείου- που οδήγησαν στην οργίλη αντίδραση του Αβέρωφ Νεοφύτου και στις τοποθετήσεις του περί σημαδεμένης τράπουλας. Στη συνέχεια την έντονη ψιθυρολογία ότι η ίδια τα θέλει όλα δικά της -και την Προεδρία της Βουλής και την Προεδρία της Δημοκρατίας- που απομάκρυνε ενδεχόμενες συμμαχίες και πάρε δώσε. Κυρίως όμως τα περί διαπλοκής αν ληφθεί υπόψη το παρασκήνιο της ψαροταβέρνας και το τι συζητήθηκε σε αυτό.
Πρώτος στόχος είναι συνεπώς να διατηρήσει την Προεδρία του κόμματος, χωρίς να τύχει αμφισβήτησης για τα όσα εκτυλίχθηκαν το τελευταίο διάστημα. Το ενδεχόμενο να αμφισβητηθεί εν τω μέσω προεκλογικής αποκλείεται να πραγματοποιηθεί και το γνωρίζει καλά. Το ερώτημα είναι ποιο σενάριο συμφέρει την Αννίτα Δημητρίου ούτως ώστε να αποφευχθεί η αμφισβήτηση μετεκλογικά. Ήδη έχει διαμηνυθεί πως η ηγεσία δεν πρόκειται να πάρει θέση υπέρ του ενός υποψηφίου ή άλλου. Αν ληφθεί όμως υπόψη το τι προηγήθηκε με τον Αβέρωφ Νεοφύτου είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι σχέσεις της μαζί του έχουν διαρρηχθεί. Καθόλου τυχαίο ότι στελέχη και πρόσωπα του κοντινού της περιβάλλοντος όπως για παράδειγμα ο επικεφαλής του σκιώδους υπουργικού συμβουλίου Μιχάλης Ιωαννίδης έχουν φροντίσει να βρεθούν στο πλευρό του Γιώργου Παμπορίδη από την ίδια μέρα. Οι δύο, Αννίτα Δημητρίου και Γιώργος Παμπορίδης, βρίσκονται άλλωστε σε συχνή επικοινωνία και δεν είναι καθόλου τυχαία ή άδολη η πλήρης στήριξη από πλευράς Παμπορίδη -δήλωσε τον θαυμασμό και σεβασμό του- στο πρόσωπο της Αννίτας Δημητρίου. Στο ενδεχόμενο που λάβει το χρίσμα, η Αννίτα Δημητρίου κλείνει μια καλή το κεφάλαιο Αβέρωφ Νεοφύτου, ενώ στο ενδεχόμενο ακόμη και εκλογής του κ. Παμπορίδη, θα θεωρηθεί και η ίδια νικήτρια για την απόφαση που έλαβε. Αυτό που θα πρέπει να συνυπολογίσει βεβαίως είναι το νεαρό της ηλικίας του κ. Παμπορίδη που ενδεχομένως να τις ανατρέψει τις όποιες βλέψεις και σχεδιασμούς για το 2033. Στο ενδεχόμενο που ο Αβέρωφ Νεοφύτου λάβει το χρίσμα, περάσει στον β’ γύρο και εκλεγεί τότε δύσκολα κάποιος θα μπορέσει να αμφισβητήσει την Πρόεδρο που οδήγησε το κόμμα στη νίκη. Όπως και στην περίπτωση του κ. Παμπορίδη, θα της πιστωθεί η κίνηση του να κάνει πίσω.
Το σενάριο Χριστοδουλίδη
Τα πράγματα βεβαίως γίνονται πιο σύνθετα στο ενδεχόμενο της ήττας ή ακόμη της αδυναμίας να πάει στον β’ γύρο ο Συναγερμικός υποψήφιος. Η μία σχολή σκέψης θέλει να μειώνονται οι δικές της ευθύνες δεδομένου ότι η ίδια δεν ήταν υποψήφια. Είναι όμως η αρχηγός του κόμματος που έχει αναπόφευκτα ευθύνη για τον χειρισμό του προεκλογικού και για το αποτέλεσμα. Εδώ θα εξαρτηθεί και από το τι στάση θα τηρήσει το κόμμα μεταξύ των υποψηφίων που θα περάσουν στον β’ γύρο. Αυτό που διαμηνύεται πάντως από όλους τους κύκλους της Πινδάρου, είναι πως η «υπέρβαση» του 2023, έκανε ζημιά και σε συγκεκριμένα πρόσωπα που ακολούθησαν αυτή την γραμμή αλλά και στο ίδιο το κόμμα. Είναι λοιπόν πολύ πιθανό να συμπλεύσει το κόμμα με τον Νίκο Χριστοδουλίδη, που το μελετούσαν ως εναλλακτική στο ενδεχόμενο ενός κακού αποτελέσματος μετά τις βουλευτικές εκλογές. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλά στελέχη βλέπουν θετικά μία τέτοια κίνηση, όπως για παράδειγμα ο Νίκος Τορναρίτης, ο Ιωνάς Νικολάου αλλά και πρόσωπα ενεργά στον ΔΗΣΥ που επί του παρόντος κρατούν χαμηλούς τόνους. Αυτό κλειδώνει την Αννίτα Δημητρίου στην προεδρία του ΔΗΣΥ, δίνει στα Συναγερμικά στελέχη που δυσφορούν πλέον εκτός κυβέρνησης, εξουσία και μπορεί η ίδια να οργανώσει τα επόμενά της πολιτικά βήματα. Κάτι τέτοιο φαίνεται να σκέφτεται και ο Νίκος Αναστασιάδης (βλ. το σχετικό ρεπορτάζ του Ευάγγελου Αγαπίου) αν ληφθούν οι νουθεσίες που της έδωσε πρώτα επιβραβεύοντας την απόσυρση και στην συνέχεια υπογραμμίζοντάς της πως έχει χρόνο.
Πρόεδρος υπό προθεσμία
Όμως σε μία τέτοια εξέλιξη υπάρχουν πολλές παράμετροι που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θα αντιδράσουν και για το αποτέλεσμα αλλά και για την διαχείριση του προεκλογικού. Ήδη για την προεδρία φαίνεται να ενδιαφέρονται οι Ευθύμιος Δίπλαρος που δεν είναι ικανοποιημένος με τους υποψήφιους, ο Γιάννης Καρούσος που διαμήνυσε πως έμαθε για την απόσυρση από τα ΜΜΕ και βεβαίως ο τρίτος τη τάξη Δημήτρης Δημητρίου. Ερώτημα είναι αν πλέον ο Γιώργος Παμπορίδης που είχε βλέψεις θα είναι έτοιμος να αμφισβητήσει την Αννίτα Δημητρίου. Σε ένα κακό αποτέλεσμα θα έχουν αναπόφευκτα λόγο. Το μπες-βγες για το χρίσμα, ακόμη και το ενδεχόμενο να υπέκυψε σε πολιτικό εκβιασμό, έχει ανοίξει μία συζήτηση στο παρασκήνιο για την επάρκειά της ως αρχηγός του κόμματος. Ότι δηλαδή αν υποκύπτει τόσο εύκολα σε εκβιασμούς ή προχωρά σε άτακτη υποχώρηση μπροστά σε δύσκολες διαπραγματεύσεις τότε δεν μπορεί να διαχειριστεί δυσκολότερες καταστάσεις. Δεν θα πρέπει να αγνοείται πως αρκετά στελέχη ενοχλήθηκαν όταν έμαθαν είτε από την τηλεόραση είτε δια τηλεφώνου την απόφασή της. Το πρώτο ζήτημα που θέτουν είναι ο γενικός χειρισμός του κεφαλαίου που ονομάζεται προεκλογικός. Κάποιοι επιρρίπτουν ευθύνες για την διαρροή των δημοσκοπήσεων, άλλοι για τις παρασυναγωγές με τις κρυφές συμφωνίες και άλλοι για την άτακτη υποχώρηση μέσα σε λίγες μέρες. Κάποιοι επισημαίνουν ότι το γεγονός ότι αποδέχτηκε να εκβιαστεί μπροστά στην πιθανότητα να κατέλθει ο Αβέρωφ Νεοφύτου εκτός διαδικασιών, την καθιστά μία Πρόεδρο υπό προθεσμία. Η οποία στην πρώτη κρίση φάνηκε να καταρρέει. Υπάρχουν όμως και οι κύκλοι που είναι ιδιαίτερα ενοχλημένοι από το γεγονός ότι με τις δικές της ενέργειες κατέληξε το κόμμα με τους συγκεκριμένους δύο υποψήφιους. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι το όνομα του Χάρη Γεωργιάδη-ο οποίος έχει κτίσει μία καλή σχέση με το ΔΗΚΟ- είχε μπει στο τραπέζι ως επιλογή. Μία επιλογή ωστόσο που δεν παίζει λόγω του χρόνου που χάθηκε και το πώς διαμορφώθηκαν πλέον τα πολιτικά δεδομένα.
