ALPHA της Κυριακής

Ο ρόλος των Κληρίδηδων στην ιστορία , η ανάρτηση της Ειρήνης και η νοοτροπία που θα ακολουθήσει το Κίνημα 

Η κίνηση του Οδυσσέα Μιχαηλίδη να θέσει εκτός ψηφοδελτίου τον Δημήτρη Παπαδάκη, δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία, ούτε βεβαίως προκάλεσε έκπληξη σε κανέναν. Αντίθετα, για όσους γνωρίζουν τον τέως γενικό ελεγκτή, ήταν η προδιαγεγραμμένη πορεία που θα ακολουθούσε, από την στιγμή που ξέσπασαν οι καταγγελίες του Μακάριου Δρουσιώτη. Για κάποιους, ήταν η απόδειξη της «ιαβερικής» νοοτροπίας που τον ακολουθούσε και όσο βρισκόταν στην θέση του γενικού ελεγκτή. Για άλλους, καταλυτικό ρόλο έπαιξε η πλήρης εμπιστοσύνη που έχει στον Κώστα Κληρίδη και τον περίγυρό του. Ενώ για πολλούς οι καταγγελίες που προκύπταν αποτελούσαν βούτυρο στο ψωμί του προεκλογικού του Κινήματος ΆΛΜΑ και κατ’ επέκταση στον δρόμο του Οδυσσέα Μιχαηλίδη για τις προεδρικές εκλογές. Ένα παραδικαστικό κύκλωμα λοιπόν που ενέπλεκε εμμέσως και πρόσωπα που στάθηκαν απέναντί του κατά την παύση του, ήταν αναμφίβολα μία ιστορία για την οποία θεωρούσε πως θα έπρεπε να έχει ξεκάθαρη θέση, χωρίς υποσημειώσεις και σύγκρουση συμφέροντος. Είτε για να είναι συνεπής στην μέχρι τώρα πορεία του είτε για να του επιφέρει πολιτικούς πόντους. Η παρουσία συνεπώς του Δημήτρη Παπαδάκη στο ψηφοδέλτιο, θα αποτελούσε για τον ίδιο και το αφήγημά του ένα βαρίδι που θα τους κρατούσε πίσω. Και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο καρατομήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Αυτές λοιπόν οι συνοπτικές διαδικασίες που ακολουθήθηκαν άνοιξαν μία νέα συζήτηση. Αφενός για το ηθικό κομμάτι και το προηγούμενο που δημιουργείται, όταν οι πολίτες είναι ένοχοι μέχρι να αποδείξουν την αθωότητά τους. Αφετέρου για το πολιτικό κομμάτι και τα ερωτήματα που μπαίνουν για το αν η κίνηση αυτή θα ωφελήσει ή αν θα πλήξει καίρια τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη.  

Όταν καείς με τον Χασαπόπουλο 

Το ζήτημα των συνεργατών του τέως γενικού ελεγκτή και η κρίση του, ήταν κάτι που απασχόλησε ιδιαιτέρως την δημόσια σφαίρα με την είσοδό του στην πολιτική σκηνή. Δεν ήταν μόνο εκείνα τα πρόσωπα που παρακάθονταν στο πάνελ του με την ίδρυση του Κινήματος και αποχώρησαν ηχηρά. Ήταν κυρίως το ακανθώδες κεφάλαιο που ονομάζεται Ανδρέας Χασαπόπουλος. Η σχέση του Οδυσσέα Μιχαηλίδη μαζί του προκαλούσε εξαρχής αντιδράσεις και η απόφασή του να τον απομακρύνει, οδήγησε σε ένα πολύ αιματηρό διαζύγιο. Και το λέμε αυτό, αν ληφθούν υπόψη οι καταγγελίες που εξαπέλυε ο κ. Χασαπόπουλος αλλά και τα μηνύματα που αντάλλασσαν, που δημοσιοποιούσε και που ενέπλεκαν τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη στις επιθέσεις προσώπων δια μέσω της σελίδας υποστήριξής του. Αυτή λοιπόν η κατάσταση, ήταν αρκετή για να οδηγήσει τον τέως γενικό ελεγκτή σε πιο δραστικές κινήσεις στο μέλλον, σε ο,τι αφορά τους συνεργάτες του, και στην περίπτωση αυτή σε ο,τι αφορά τον Δημήτρη Παπαδάκη, ούτως ώστε να προλάβει την ζημιά που θα έκανε στο κόμμα και στον ίδιο. 

Συμμαχίες σε γυάλινα πόδια  

Όμως σε αυτή την περίπτωση υπήρξε το εξής συμπέρασμα: Αν ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης δεν μπορούσε να εμπιστευτεί τον συναγωνιστή του ότι λέει την αλήθεια, τότε η συνεργασία τους που ακριβώς βασιζόταν; Ένα Κίνημα που δεν δείχνει την ελάχιστη εμπιστοσύνη για την ακεραιότητά των υποψηφίων του ή έστω την ελάχιστη υπομονή να διαλευκανθούν ζητήματα, στέλνει αναμφίβολα το μήνυμα πως η συνεργασία τους είναι τυχοδιωκτική καθώς στέκεται σε γυάλινα πόδια.  Σύμφωνα με τις εξηγήσεις του Οδυσσέα Μιχαηλίδη, το κίνημα δεν είναι δικαστήριο. Και αν τα μηνύματα ήταν αυθεντικά θα έδειχναν «μια πολιτικά μεμπτή συμπεριφορά η οποία δεν θα ήταν σύμφωνη με τις αρχές τις οποίες πρεσβεύει το Άλμα», προσθέτοντας πως οι πολίτες πρέπει να έχουν ενώπιον τους υποψήφιους χωρίς σκιές. Βεβαίως δεν έδωσε κανένα χρόνο στον Δημήτρη Παπαδάκη να αποδείξει έστω μέσω δικανικού ελέγχου την αθωότητά του και προχώρησε στην απομάκρυνσή του, μία μέρα πριν την δημοσιογραφική του διάσκεψη. Για κάποιους εντός κόμματος, ρόλο έπαιξε η ανάρτηση της Ειρήνης Χαραλαμπίδου αμέσως μετά τις καταγγελίες η οποία ζητούσε πλήρη διερεύνηση και σύμφωνα με τους ίδιους έδειξε τον δρόμο για το πώς πρέπει να κινηθεί το κόμμα. Σύμφωνα μάλιστα με κομματικές πηγές, η απόφαση από πλευράς του Οδυσσέα Μιχαηλίδη είχε ληφθεί μέρες πριν καθώς θεωρούσε πως αυτή η εξέλιξη άφηνε σκιές στο Κίνημα σε μία κρίσιμη χρονική συγκυρία. Μία χρονική συγκυρία που θα μπορούσε το ΑΛΜΑ να βγει μπροστά σε ο,τι αφορά το αφήγημα πάταξης της διαφθοράς και να κερδίσει πολιτικούς πόντους.  Εντός του Κινήματος όμως υπήρξαν δύο τάσεις: εκείνοι που θεωρούσαν ότι έπρεπε να δοθεί πίστωση χρόνου στον κ. Παπαδάκη δεδομένου ότι δεν κατηγορείται μέσω των μηνυμάτων για κάτι ποινικό και εκείνοι που θεωρούσαν πως όλο αυτό θα ερχόταν σε αντίφαση με την φιλοσοφία του κόμματος. Καθόλου τυχαίο ότι η απόφαση στο εκτελεστικό συμβούλιο για την απομάκρυνση του Δημήτρη Παπαδάκη ήταν 6 προς 4, με αρκετούς να δυσαρεστούνται, ενώ η αποχώρηση του δημοφιλούς στη Λεμεσό Νίκου Στυλιανίδη θα έχει πολιτικό κόστος στο Κίνημα. 

Η επιρροή Κληρίδη  

Ρόλο βεβαίως στην απόφαση του Οδυσσέα Μιχαηλίδη, δεν έπαιξαν μόνο οι καταγγελίες του Μακάριου Δρουσιώτη με τον οποία διατηρεί σχέσεις και θεωρεί έγκριτο ερευνητή αλλά και ποιοι εμπλέκονταν σε αυτή την υπόθεση. Στην υπόθεση παρουσιάζεται ο Κώστας Κληρίδης ως θύμα παρακολούθησης επί της θητείας του ως γενικός εισαγγελέας και με τον οποίο είχε εξαιρετική σχέση ακόμη και μετά την αποχώρησή του. Και ο Χρίστος Κληρίδης ο οποίος δήλωσε πως είδε τα σχετικά μηνύματα ήταν ο ένας εκ των δικηγόρων που τον υπερασπίστηκαν στο ανώτατο δικαστήριο. Από το 2019, έχει αποκαλυφθεί άλλωστε μία σοβαρή διαμάχη μεταξύ των δικηγόρων Κληρίδη εναντίον του Πόλυ Πολυβίου και Μύρωνα Νικολάτου. Σύμφωνα μάλιστα με τον Μύρωνα Νικολάτο ο λόγος για τον οποίο η στενή του φιλία με τον Κώστα Κληρίδη διασαλεύτηκε είχε να κάνει με την απόφαση που έλαβε για την υπόθεση Ανδρέα Ηλιάδη και της Τράπεζας Κύπρου μετά την οικονομική κατάρρευση.  Το να σταθεί απέναντι συνεπώς από το αφήγημα «φαγώματος» του Κώστα Κληρίδη θα αναιρούσε πολλά από τα όσα ο ίδιος υπερασπιζόταν όλο αυτό το διάστημα. Αυτό σε συνδυασμό με το ότι το Κίνημα ΑΛΜΑ έχει κτιστεί πάνω στο αφήγημα της ανάγκης αναθέσμισης του κράτους και της πλήρους αντιπαράθεσης με την γενική εισαγγελία -που εμπλέκεται σε αυτές τις ιστορίες- ήταν αρκετό για να ληφθούν οι τελικές αποφάσεις που έθεσαν τον Δημήτρη Παπαδάκη εκτός.  

Σήμερα ωστόσο ο δικανικός έλεγχος που έγινε στο κινητό του Δημήτρη Παπαδάκη δείχνει πως ο ίδιος είναι καθαρός. Και εδώ ακριβώς ανοίγει μία νέα συζήτηση εντός του κόμματος για το κατά πόσο έχουν βιαστεί να εξάγουν συμπεράσματα και τελικώς θα εκτεθούν. Σύμφωνα με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη το «Άλμα» δεν μπορούσε να ταυτιστεί με τη θέση του υποψηφίου του ότι τα μηνύματα που είδαν το φως της δημοσιότητας είναι προϊόν «φάμπρικας», καθώς αυτό θα καθιστούσε το κόμμα μέρος της αντιπαράθεσης και θα το εμπόδιζε να απαιτεί αντικειμενική διερεύνηση.Έθιξε και το ζήτημα ότι η αποφαση αυτή ήταν επιβεβλημένη για τη διατήρηση της πολιτικής ηθικής και της αξιοπιστίας του κινήματος. Εγείρονται όμως ερωτήματα και για τον τρόπο που αντέδρασε ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης. Μία αντίδραση πολύ σκληρή απέναντι σε έναν συνεργάτη του, δεδομένου ότι δεν του έδωσε πίστωση χρόνου, ούτε επέδειξε τα ελάχιστα ψήγματα εμπιστοσύνης. Δημιουργώντας συνεπώς την αίσθηση ενός πολιτικού προσώπου που δεν διστάζει -χωρίς πλήρη διαλεύκανση- να εκπαραθυρώσει αμέσως πρόσωπα του περίγυρού του που με την συμπεριφορά τους μπορεί να καταστούν εμπόδιο: και για το αφήγημα που θέλει να περάσει αλλά και για το δικό του πολιτικό μέλλον.