ALPHA της Κυριακής

Η προδιαγεγραμμένη ήττα για την Προεδρία της Βουλής άφησε πίσω του ένα μακροπρόθεσμο όφελος

Η ομόφωνη απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ να κατέλθει στην αναμέτρηση για την Προεδρία της Βουλής με τον Στέφανο Στεφάνου ως υποψήφιο, έβαζε ένα τέλος στην ψιθυρολογία των τελευταίων ημερών που ήθελαν το κόμμα να σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο στήριξης του Νικόλα Παπαδόπουλου και άνοιγε παράλληλα μία νέα συζήτηση. Αφενός πόσο επωφελείται το κόμμα από την αυτόνομη αυτή πορεία με προδιαγεγραμμένη την ήττα και αφετέρου ποιοι μπορεί να είναι οι εν δυνάμει σύμμαχοί του την επόμενη μέρα.

Το πάθημα του 21

Αν υπήρχε κάτι που ανησυχούσε τον Στέφανο Στεφάνου όταν αναλάμβανε την ηγεσία του ΑΚΕΛ λίγο μετά την μεγάλη ήττα των βουλευτικών εκλογών του 2021, ήταν να μην βρεθεί σε μία παρόμοια κατάσταση με αυτή του Άντρου Κυπριανού κατά την διαβούλευση για την Προεδρία της Βουλής. Δεν ήταν μόνο η δυσκολία του να επιτευχθεί συμμαχία με τον ΔΗΚΟ δεδομένου οτι τόσο ο Άντρος Κυπριανού και ο Νικόλας Παπαδόπουλος διεκδικούσαν μέχρι τέλους το αξίωμα, ούτε το παιχνίδι που έστησε ο Μάριος Καρογιάν για να αποτρέψει την εν λόγω συμμαχία. Ήταν και το ότι πιάστηκαν εν πολλοίς στον ύπνο, παρακολουθώντας αμήχανοι τον ΔΗΣΥ να καταγράφει ακόμα μία σημαντική νίκη. Με αυτό ως δεδομένο, το γεγονός ότι ο Στέφανος Στεφάνου δεν ενδιαφερόταν να θέσει το όνομά του στο τραπέζι για το αξίωμα αλλά και με δηλώσεις ότι έγιναν λάθος χειρισμοί τότε, θεωρήθηκε δεδομένο ότι ο γ.γ του ΑΚΕΛ θα έκανε ό,τι μπορούσε για να επιτευχθεί κάποιου είδους συμμαχία σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση.

Οι πληγές νωπές

Τι συνέβη λοιπόν και η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος αποφάσισε ομόφωνα να κατέλθει με τον Στέφανο Στεφάνου;   Προφανώς τα πράγματα άλλαξαν άρδην από το 2021 μέχρι σήμερα μεταξύ των δύο κομμάτων και των σχέσεων τους. Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος άνηκε τότε στο αντιπολιτευτικό μπλοκ και μαζί με το ΑΚΕΛ μιλούσε για την ανάγκη αλλαγής της «πιο διεφθαρμένης κυβέρνησης». Σήμερα, είναι μέλος της συγκυβέρνησης με τον Νίκο Χριστοδουλίδη, δεν σκοπεύει να αποχωρήσει από αυτήν σύντομα και έκτισε ένα ολόκληρο προεκλογικό αφήγημα γύρω από το πόση ζημιά προκάλεσε η διακυβέρνηση Χριστόφια. Η στήριξη συνεπώς του Νικόλα Παπαδόπουλου, δεν θα μπορούσε να αιτιολογηθεί πολιτικά εντός του ΑΚΕΛ. Αντιθέτως θα προκαλούσε την αίσθηση σε ένα ακροατήριο που μέχρι χθες πανηγύριζε την ενίσχυση των ποσοστών του, πως το ΑΚΕΛ σύρθηκε σε μία ανακόλουθη και αναξιοπρεπή συμμαχία δεδομένων των επιθέσεων που δέχτηκε το κόμμα από τον ΔΗΚΟϊκό Πρόεδρο.

Εξάντλησε τις πιθανότητες

Η αλήθεια βεβαίως είναι πως ο Στέφανος Στεφάνου συνάντησε τον Νικόλα Παπαδόπουλο μόλις ο δεύτερος του πρότεινε συνάντηση και τον άκουσε σε ο,τι αφορά το ενδεχόμενο στήριξής του. Ο γ.γ του ΑΚΕΛ ξεκαθάρισε στον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ ότι  δεν έχει θέσει στο τραπέζι άλλο ΔΗΚΟϊκό όνομα όπως αυτό της Χριστιάνας Ερωτοκρίτου που γραφόταν στα ΜΜΕ, πως ήθελε να τον ακούσει και πως θα συζητούσε την υποψηφιότητά του ιδίου στα συλλογικά όργανα. Ο Νικόλας Παπαδόπουλος εξέφρασε την κατανόησή του για την δυσκολία αποδοχής της υποψηφιότητάς του από το ΑΚΕΛ λόγω των όσων προηγήθηκαν, ξεκαθάρισε πως δεν προτίθεται να φύγει από την κυβέρνηση και πως στο ενδεχόμενο ενός β’ γύρου μεταξύ Αννίτας Δημητρίου και Στέφανου Στεφάνου θα διάλεγε την πρώτη. Άφησε βεβαίως να εννοηθεί πως οι σχέσεις προφανώς και θα ομαλοποιηθούν αν το ΑΚΕΛ επέλεγε να τον στηρίξει. Αυτό που φάνηκε να προβληματίζει στελέχη του ΑΚΕΛ  ήταν πως η εν λόγω συμμαχία δεν θα είχε κανέναν απολύτως όφελος για το κόμμα της Αριστεράς, αλλά αντίθετα θα προκαλούσε σοβαρή εσωστρέφεια. Το μόνο που φάνηκε να απασχολεί μερίδα ΑΚΕΛικών στελεχών, ήταν ότι τυχόν στήριξη του Νικόλα Παπαδόπουλου, θα απέτρεπε μία ακόμη νίκη του ΔΗΣΥ και κατ’ επέκταση εκλογή της Αννίτας Δημητρίου. Θα άνοιγε παράλληλα γέφυρες στο ΔΗΚΟϊκό ακροατήριο και θα ενίσχυε τις πιθανότητες στήριξης του υποψηφίου του κόμματος στον β’ γύρο.

Το εφιαλτικό σενάριο

Αυτό βεβαίως, ήταν ένα σενάριο ιδιαίτερα σύνθετο, με πολλές υποσημειώσεις και υποθέσεις. Την πλάστιγγα για την άρνηση, φαίνεται να έγειρε και το γεγονός ότι ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν ήταν αρνητικός στο να υποστηριχθεί από το ΕΛΑΜ. Ένα σενάριο συνεπώς στήριξης του ΑΚΕΛ ενός υποψηφίου που όχι μόνο τους είχε απαξιώσει προεκλογικά αλλά θα στηριζόταν και από το κόμμα της Ακροδεξιάς στον β’ γύρο, θεωρήθηκε ως κίνηση πολιτικής αυτοχειρίας. Και πως θα φορτωνόταν αδιέξοδα άνευ λόγου και αιτίας.

Σε αντίθεση με το 2021, ο Στέφανος Στεφάνου και το ΑΚΕΛ οδηγήθηκαν στην Ολομέλειας της Βουλής γνωρίζοντας πως η υποψηφιότητά του δεν θα συγκέντρωνε την πλειοψηφική τάση. Πρόκειται λοιπόν για μία ακόμη ήττα του ΑΚΕΛ; Τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα καθώς ο Στέφανος Στεφάνου, δεν κατάφερε να πετύχει μία νικηφόρα συμμαχία για την εκλογή Προέδρου της Βουλής. Κατάφερε όμως βάλει σαφείς γραμμές ότι ηγείται του αντιπολιτευτικού μπλοκ που έχει διαμορφωθεί εντός βουλής και έχει καταφέρει να συσπειρώσει το ΑΚΕΛικό ακροατήριο για τις επόμενες μάχες.  Που μπορεί αυτό το ακροατήριο να ήλπιζε σε μία νίκη, αλλά όχι τόσο ώστε να θυσιάσει κόκκινες γραμμές και θέσεις αρχών.