ALPHA της Κυριακής

Πόσο κοντά στον Νίκο Αναστασιάδη θα μείνει η Πινδάρου μετά το Πόρισμα και ποιές οι πολιτικές προεκτάσεις

Το μακρινό 2013, ο Νίκος Αναστασιάδης εκλεγόταν πανηγυρικά Πρόεδρος της Δημοκρατίας και καλούσε να αποδείξει πως ίσχυε το ομολογουμένως πετυχημένο προεκλογικό σύνθημά του «Η κρίση θέλει ηγέτη». Τόσο το σιγοντάρισμα των Ευρωπαίων αξιωματούχων όσο και το γενικότερο κλίμα ήθελαν να περάσουν πως αποτελεί την αξιόπιστη επιλογή που με το κύρος του θα διέσωζε την χώρα από τον διεθνή διασυρμό που ελλόχευε λόγω της οικονομικής κρίσης. Η Κύπρος προφανώς διασώθηκε από την οικονομική χρεωκοπία, όμως η δεκαετής εκείνη περιπετειώδης διακυβέρνησή εξακολουθεί να απασχολεί μέχρι σήμερα. Οι συνεχείς σκιές για σκάνδαλα διαφθοράς που προκάλεσαν πλήγμα στην αξιοπιστία του κράτους, επανήλθαν στο προσκήνιο με την ανακοίνωση της Αρχής κατά της Διαφθοράς που καταλογίζει στον Νίκο Αναστασιάδη ενδεχόμενα ποινικά αδικήματα που αφορούν κατάχρηση εξουσίας και εμπορία επηρεασμού, αλλά και ζητήματα που εμπλέκουν το δικηγορικό γραφείο Νίκος Αναστασιάδης σε φερόμενες διευκολύνσεις για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Ήταν ένας ψίθυρος που τον ακολουθούσε κατά την διάρκεια της διακυβέρνησής του. Το αν τα όσα καταλογίζονται στον Νίκο Αναστασιάδη ισχύουν θα διαφανεί στις αίθουσες των δικαστηρίων. Η πολιτική ωστόσο πτυχή της πορείας του, είναι ένα ζήτημα που συζητείται εντόνως. Πρώτα για το αμφιλεγόμενο κληροδότημα που αφήνει, την πολιτική του υστεροφημία αλλά και την σχέση του με τον ΔΗΣΥ.  Πόσο πλήττεται άραγε ο ΔΗΣΥ πολιτικά με την ανακοίνωση του πορίσματος και αν τελικά ο Νίκος Αναστασιάδης μετατράπηκε πλέον, από το ατού του κόμματος στο μεγάλο βαρίδι.

Την 24^η Μαϊου ο ΔΗΣΥ πανηγύριζε δικαίως, όχι μόνο για την πρωτιά που εξασφάλισε αλλά και για την διατήρηση των ποσοστών του σε μία κρίσιμη εκλογική μάχη. Το αφήγημα περί τοξικότητας, λαϊκών δικαστηρίων και της ανάγκης για σταθερότητα που μπορεί να διασφαλίσει μόνο ο ΔΗΣΥ λόγω της «επιτυχούς διακυβέρνησης Αναστασιάδη» αποτέλεσε εν πολλοίς το κύριο προεκλογικό αφήγημα που έπεισε την πλειοψηφία των ψηφοφόρων. Χρειάστηκε όμως να περάσουν λίγες μέρες, να ανακοινωθούν τα ευρήματα του πορίσματος για να προκληθεί μία μεγάλη αμηχανία εντός του κόμματος. Και να διαπιστωθεί πως το αφήγημα περί επιτυχούς δεκαετίας μπάζει πλέον νερά.

Οι σκιές έγιναν βούλα

Πέραν της έκρηξης του εκπροσώπου τύπου και προσφάτως διορισθέντα από την Αννίτα Δημητρίου εκτελεστικού διευθυντή του ΔΗΣΥ, Ονούφριου Κουλά, που θυμόταν την «καταστροφική για την οικονομία» διακυβέρνηση Χριστόφια, την αντίδραση του κόμματος γύρω από το πόρισμα για το Μαρί και κατήγγειλε το ΑΚΕΛ για αμαρτωλή προϊστορία, η αμηχανία για το Πόρισμα του «Κράτους Μαφία» διαπιστώθηκε στην πρώτη μόλις ανακοίνωση του ΔΗΣΥ όταν έγινε λόγος γενικά και αόριστα για ποινικές ευθύνες. Ο ΔΗΣΥ υπογράμμισε ότι θα πρέπει να διερευνηθούν πλήρως τα πιθανά αδικήματα με σεβασμό ωστόσο στο τεκμήριο της αθωότητας. Αυτό φαίνεται πως θα είναι και το επιχείρημά των στελεχών περί σεβασμού στην διαδικασία όσο θα διερευνάται το όλο θέμα, αλλά και σεβασμού στους θεσμούς. Στο πολιτικό σκέλος, στελέχη εκτιμούν πως ο,τι είχε να χάσει ο ΔΗΣΥ από τα σκάνδαλα της διακυβέρνησης Αναστασιάδη το έχασε όλο το προηγούμενο διάστημα καθώς το κόμμα από τα 30% που έγραφε έπεσε πλέον στο ιστορικά χαμηλό 27%. Άλλα στελέχη σημειώνουν πως δεν αναμένεται ιδιαίτερη περαιτέρω ζημιά δεδομένου ότι ο κόσμος δεν περίμενε το πόρισμα για να σχηματίσει άποψη. Κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει βεβαίως αν το εκλογικό αποτέλεσμα θα διαφοροποιείτο στην περίπτωση που το Πόρισμα δημοσιοποιείτο προεκλογικά, όπως άλλωστε αναμενόταν. Το σίγουρο πάντως είναι πως οι σκιές που ακολουθούσαν την δεκαετή διακυβέρνηση, δεν επανέρχονται απλώς στο προσκήνιο. Μπαίνει στην ουσία μία βούλα μέσα από τα συμπεράσματα μίας πολύχρονης έρευνας που κατέληξε στο επίμαχο πόρισμα. Και δεν επιτρέπει τόσο εύκολα στον ΔΗΣΥ να θυμίζει στο ΑΚΕΛ την «καταστροφική διακυβέρνηση Χριστόφια» κάθε φορά που στριμώχνεται.

Η κρίση και ο ηγέτης

Το πρώτο και κύριο που έχει να αντιμετωπίσει ο ΔΗΣΥ είναι η κατάρρευση του οικοδομήματος και του αφηγήματος μίας διακυβέρνησης που διέσωσε την χώρα, την μεταρρύθμισε και την σταθεροποίησε. Ένα αφήγημα που έβρισκε πρόσφορο έδαφος σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, από το 2014 και μετά. Και που σήμερα αρχίζει να μπάζει νερά. Όχι γιατί δεν ισχύει ότι επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη επήλθε η οικονομική σταθερότητα με την πιστή εφαρμογή του μνημονίου. Αλλά γιατί δημιουργούνται σκιές για όλα όσα ακολούθησαν που αγγίζουν πλέον όλες τις πτυχές της διακυβέρνησης. Δεν είναι μόνο ότι κάθε φορά που θα γίνεται αναφορά στην διακυβέρνηση Αναστασιάδη οι επικριτές του ΔΗΣΥ θα του αντιπαραθέτουν το πόρισμα. Όπως άλλωστε έκανε για χρόνια ο ΔΗΣΥ στο ΑΚΕΛ για το Μαρί και την Δρομολαξιά. Ο ΔΗΣΥ θα καλείται να απαντήσει για τα σκάνδαλα διαπλοκής και διαφθοράς που έπληξαν το όνομα της χώρας και αυτό δεν θα περιορίζεται στο πρόγραμμα των διαβατηρίων αλλά και σε άλλα που εμπλέκουν και μέλη της κυβέρνησης Αναστασιάδη. Η σπάθη της διαφθοράς θα επικρεμμάται σε κάθε πτυχή της διακυβέρνησης. Από το κυπριακό και τους λόγους που ο τέως Πρόεδρος φέρεται να συζητούσε στο παρασκήνιο την λύση δύο κρατών μέχρι και την αποτυχία μεγάλων έργων που ανακοινώθηκαν, όπως την περίπτωση του Βασιλικού.

Το ζήτημα είναι πώς μπορεί να διαχειριστεί το όλο κεφάλαιο Αναστασιάδη ο ΔΗΣΥ. Αποτελεί πλέον το μεγάλο βαρίδι του κόμματος που θα το σύρει μαζί του; Τα πράγματα πλέον είναι λίγο πιο περίπλοκα. Καθόλη την διάρκεια της ψιθυρολογίας περί σκανδάλων, συζήτησης για λύση δύο κρατών, ο Νίκος Αναστασιάδης εξακολουθούσε να έχει σημαντική επιρροή στην βάση και όλα αυτά φαίνεται να μην ακούμπησαν το κόμμα. Αυτό είχε να κάνει αναπόφευκτα και με το γεγονός ότι βρισκόταν στην εξουσία.  Η αντίδραση ξεκίνησε μετά και την επικράτηση της αντίληψης ότι βοηθούσε υπογείως τον Νίκο Χριστοδουλίδη στις προεδρικές εκλογές και πως υπονόμευσε εμμέσως το κόμμα. Η απομάκρυνση του από την ηγεσία αναμφίβολα μείωσε την επιρροή του στο σύστημα αλλά και στην βάση του ΔΗΣΥ. Το ζήτημα όμως είναι πόσο παίρνει τον ΔΗΣΥ να κρατήσει αποστάσεις. Με δεδομένο οτι η ηγεσία του ΔΗΣΥ μίλησε για την ανάγκη να διερευνηθούν όλα έχοντας ως σύνθημα την μηδενική ανοχή σε σκάνδαλα, εγείρεται το ερώτημα της παρουσίας του σε συλλογικά όργανα. Θα τεθεί άραγε ζήτημα απομάκρυνσής του μέχρι να διερευνηθούν όλα όσα τον αγγίζουν; Θα αναλάβει ο Νίκος Αναστασιάδης την πρωτοβουλία απομάκρυνσης για την διευκόλυνση του κόμματος; Αυτό θα φανεί στην πορεία από το αν θέσουν το θέμα συναγερμικά στελέχη, όπως για παράδειγμα έγινε στην περίπτωση Σύκα. Το άλλο που πρέπει να διαπιστωθεί είναι πόσο έτοιμη είναι η ηγεσία- η οποία δεν ήταν μέρος της διαδικασίας- να θέσει γραμμές. Η υφιστάμενη ηγεσία δεν έχει ακόμη αποκτήσει πολιτικό κόκκαλο και πολιτικό περιεχόμενο ούτως ώστε να θεωρηθεί αυτόφωτη. Καθόλου τυχαίο ότι κατά την διάρκεια της προεκλογικής η παρουσία του Νίκου Αναστασιάδη ήταν έντονη. Μία αποστασιοποίηση ή μία αυτοκριτική για την διακυβέρνηση Αναστασιάδη ενδεχομένως να ακυρώνει το παρελθόν του κόμματος την στιγμή που δεν έχει διαπιστωθεί όραμα για το μέλλον που να ισοζυγίζει την κατάσταση. Σε προσωπικό όμως επίπεδο, αυτή η κατάσταση ενός αποδυναμωμένου Νίκου Αναστασιάδη διευκολύνει την Αννίτα Δημητρίου για το 2028, δεδομένου ότι ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μετά τις βουλευτικές εκλογές με τις δηλώσεις του, έδειξε να στηρίζει την άποψη ότι ο ΔΗΣΥ θα πρέπει να στηρίξει τον Νίκο Χριστοδουλίδη για το 2028.  Και αυτό ακριβώς ρίχνει την μπάλα στον Νίκο Χριστοδουλίδη και πώς ο ίδιος θα διαχειριστεί τον άλλοτε πολιτικό του πατέρα, Νίκο Αναστασιάδη.