ALPHA της Κυριακής

Είναι άραγε έτοιμη να θυσιάσει τις φιλοδοξίες της για το 2028 περιοριζόμενη στην Προεδρία της Βουλής;

Η κίνηση της Αννίτας Δημητρίου να εκδηλώσει σε συνέντευξή της στο ΣΙΓΜΑ το ενδιαφέρον της να επανεκλεγεί Πρόεδρος της Βουλής με τη νέα σύνθεση, ήταν αρκετό για να ανοίξει μία νέα σειρά συζητήσεων στα κομματικά πηγαδάκια. Το πρώτο ζήτημα ήταν αν η απόφασή της σήμαινε παράλληλα και τέλος στην αρχική συμφωνία ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ. Μία συμφωνία που θέλει τον ΔΗΣΥ να στηρίζει τον Νικόλα Παπαδόπουλο για την Προεδρία της Βουλής και στη συνέχεια να στηρίζουν κοινό υποψήφιο για το 2028. Το δεύτερο αφορούσε τις δικές της προσωπικές επιδιώξεις. Αν δηλαδή το ενδιαφέρον της να διατηρήσει το αξίωμα της δεύτερης τη τάξει, σημαίνει πως κλείνει παράλληλα την πόρτα στις όποιες προσωπικές βλέψεις, που φάνηκε να είχε, για το 2028.

Μία ταραχώδης θητεία

Όσοι γνωρίζουν την Αννίτα Δημητρίου, δεν εκπλάγηκαν με την δήλωσή της καθώς αναφέρουν συχνά πως αν είχε να επιλέξει μεταξύ της Προεδρίας της Βουλής ή του Συναγερμού, η επιλογή της θα ήταν χωρίς δισταγμό η πρώτη. Είναι ο χώρος στον οποίο νιώθει πολύ πιο άνετα. Το έχει άλλωστε επαναλάβει πολλές φορές σε στελέχη ότι άφησε την θαλπωρή που της προσφέρει η Προεδρία της Βουλής – δεδομένου ότι λάμβανε από αυτήν πολιτικούς πόντους χωρίς κανένα πολιτικό κόστος- για να αναλάβει την προεδρία ενός κόμματος σε βαθιά εσωστρέφεια. Μία αναφορά που έκανε πολλούς να δυσφορήσουν για το γεγονός ότι η ανάληψη της προεδρίας από πλευράς της παρουσιάζεται εν πολλοίς ως αυτοθυσία. Το πόσο αλτρουιστική πράξη ήταν ωστόσο, για διάσωση του κόμματος, είναι κάτι που αμφισβητείται από πολλούς. Η ίδια είδε το παράθυρο ευκαιρίας -εξαιτίας της δημοτικότητάς της και της στήριξης που είχε τόσο από τον Νίκο Αναστασιάδη όσο και από τον Αβέρωφ Νεοφύτου- και έσπευσε να διεκδικήσει απέναντι  από τον Δημήτρη Δημητρίου. Εκτιμώντας πως το ενδεχόμενο εκλογής ενός πολιτικού της ίδιας ηλικίας μαζί της, θα της έκλεινε την πόρτα της πολιτικής της ανέλιξης. Υποβαθμίζοντάς την από το 2026 και μετά, σε απλή βουλεύτρια του κόμματος.  

Τα πρώτα σύννεφα

Από την εκλογή της βεβαίως στο πηδάλιο του ΔΗΣΥ μέχρι σήμερα, δεν έχει απλώς να διαχειριστεί την σημαντική μείωση ποσοστών του κόμματος βάσει των δημοσκοπήσεων που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Δέχεται επικρίσεις για την απουσία πολιτικού λόγου, ενώ φάνηκε να χάνει προσωπικά ποσοστά δημοτικότητας λόγω της αναπόφευκτης φθοράς που προκαλεί η θέση του κομματάρχη. Παρά τον αρχικό ενθουσιασμό για την εκλογή της, δεν έχει πείσει μία μεγάλη μερίδα στελεχών ότι μπορεί να ανταπεξέλθει στον ρόλο της ως αρχηγού του κόμματος και της εν δυνάμει υποψήφιας του κόμματος για την προεδρία της Δημοκρατίας. Παράλληλα δεν έχει καταφέρει να δημιουργήσει την δική της ομάδα, όπως άλλωστε οι προκάτοχοί της.  Έμπιστα στελέχη που να την στηρίζουν, να την προστατεύουν από πολιτικά ολισθήματα και μαζί τους να στήσει το πλάνο για την επόμενη μέρα. Τόσο του κόμματος, όσο και της προεδρίας της. Αντιθέτως, εντός του ΔΗΣΥ φαίνεται να υπάρχει μία μεγάλη μερίδα που την ελέγχει ακόμη ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Φαίνεται η θέρμη που τον καλωσορίζουν άλλωστε στο ανώτατο συμβούλιο. Από την άλλη υπάρχει μία τάση που απομακρύνθηκε καθώς υποστηρίζει τον Νίκο Χριστοδουλίδη, ενώ άλλα στελέχη φαίνονται αδρανοποιημένα και εν πολλοίς απογοητευμένα από την απολιτίκ κατάσταση που έχει επικρατήσει στην Πινδάρου.  

Συσπειρώνοντας το κόμμα

Όλα αυτά ήγειραν το ερώτημα αν η Αννίτα Δημητρίου εξακολουθεί να ενδιαφέρεται για το 2028, ή αν με αυτά τα δεδομένα, περιορίζει την φιλοδοξία της στην Προεδρία της Βουλής. Υπάρχουν πολιτικοί κύκλοι που εκτιμούν πως η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ ζύγισε τις πιθανότητες εκλογής της και τα ποσοστά του κόμματος και επέλεξε να συγκρατήσει τις φιλοδοξίες της μέχρι την Προεδρία της Βουλής. Είναι όμως και μία έξυπνη μέθοδος που έχει να κάνει με την συσπείρωση του ΔΗΣΥ. Με το να εκδηλώσει το ενδιαφέρον της για την Προεδρία της Βουλής και να υπαινιχθεί κατ’ επέκταση πως δεν ενδιαφέρεται για τις Προεδρικές εκλογές, στέλνει το μήνυμα προς τους Συναγερμικούς οπαδούς του Νίκου Χριστοδουλίδη πως δεν αποτελεί απειλή για τον Πρόεδρο. Και κατ΄ επέκταση πως ψηφίζοντας ΔΗΣΥ δεν ενισχύουν την κύρια αντίπαλο του Νίκου Χριστοδουλίδη για τις προεδρικές εκλογές. Στέλνει παράλληλα και μήνυμα στα Συναγερμικά στελέχη που ενδιαφέρονται για το 2028 όχι μόνο να στηρίξουν την προσπάθεια του κόμματος, αλλά να ξεχάσουν το σενάριο αμφισβήτησής της την επομένη των εκλογών, καθώς δεν θα αποτελεί κίνδυνο ή απειλή για τις προεδρικές.

Βουλιάζει η μεγάλη Κεντροδεξιά συμμαχία;

Με τα νέα αυτά δεδομένα, δίδεται η αίσθηση πως βουλιάζει και η άτυπη συμφωνία μιας μεγάλης Κεντροδεξιάς συμμαχίας εντός της βουλής. Υπενθυμίζεται πως εδώ και καιρό στελέχη των δύο κομμάτων μιλούσαν σε άτυπο πλαίσιο για συμμαχία των δύο κομμάτων. Πρώτα με την στήριξη του Νικόλα Παπαδόπουλου για την προεδρία της Βουλής και στη συνέχεια με κοινό υποψήφιο για τις προεδρικές εκλογές.  Καθόλου τυχαία άλλωστε και η πρόταση που παρουσίασε στο διευρυμένο πολιτικό γραφείο ο Χάρης Γεωργιάδης για το ποιοι είναι οι φυσικοί σύμμαχοι του ΔΗΣΥ, δείχνοντας ΔΗΚΟ και ΔΗΠΑ. Αν σε αυτή την συμμαχία όμως ο Νικόλας Παπαδόπουλος εκλεγόταν Πρόεδρος της Βουλής τότε ποιος θα ήταν ο εκλεκτός για την Προεδρία της Δημοκρατίας; Συναγερμικά στελέχη έδειξαν προς την Αννίτα Δημητρίου δεδομένου ότι το κόμμα ανέκαθεν κατέρχεται με δικό του υποψήφιοι, άλλοι τον Χάρη Γεωργιάδη ως θεωρητικό πλέον αυτής της συμμαχίας και άλλοι τον Κωνσταντίνο Γιωρκάτζη ο οποίος εδώ και καιρό δραστηριοποιείται εντόνως. Κανείς βεβαίως από τους τρεις, σύμφωνα με ΔΗΚΟϊκά στελέχη δεν φαίνεται να συγκεντρώνει την θερμή υποστήριξη των ΔΗΚΟϊκών.   

Στην δυσκολία υλοποίησης αυτής της συμμαχίας ρόλο παίζουν και οι αριθμοί. Βάσει δημοσκοπικών ευρημάτων, ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ δεν μπορούν να αποτελέσουν πλειοψηφία εντός της βουλής. Αυτό φαίνεται να αντιλαμβάνονται και τα δύο μέρη όπως επίσης και το γεγονός ότι κανένας δεν μπορούσε να είναι συνεπής απέναντι σε αυτό το μνημόνιο συναντίληψης.

Στον ΔΗΣΥ υπήρξαν αρκετές αντιδράσεις στελεχών, όταν ο Χάρης Γεωργιάδης παρουσίασε την περιβόητη στρατηγική του κόμματος, όπως και στο ΔΗΚΟ υπήρξαν αρκετές αντιδράσεις στελεχών για τις δηλώσεις περί συμμαχίας ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ.  Αυτό που λέγεται από συγκεκριμένους κύκλους τόσο του ΔΗΣΥ όσο και του ΔΗΚΟ πως η συμμαχία για το 2028 μπορεί να υλοποιηθεί αν και όταν βρεθεί ο κατάλληλος υποψήφιος που να ικανοποιεί και τα δύο μέρη.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο εντός του ΔΗΚΟ δεν υπήρξε ενόχληση από την τοποθέτηση της Αννίτας Δημητρίου που στην ουσία έκλεινε την πόρτα διεκδίκησης στον Νικόλα Παπαδόπουλο. Η προϋπόθεση που έθεσε άλλωστε ο ΔΗΣΥ για να εκλέξει Πρόεδρο της Βουλής τον Νικόλα Παπαδόπουλο, ήταν να αποχωρήσει το κόμμα από την συγκυβέρνηση την επόμενη μέρα. Και η αλήθεια είναι πως κάτι τέτοιο θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να επιτευχθεί. Το ΔΗΚΟ, έχει ήδη ένα σκληρό χριστοδουλιδικό ακροατήριο που είναι όπως λέγεται πιο ένθερμο από αυτό του Νικόλα Παπαδόπουλου. Πέραν του ότι υπάρχει μία μεγάλη πιθανότητα να αμφισβητηθεί ή να παραιτηθεί ο Νικόλας Παπαδόπουλος αν το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό, τη δεδομένη στιγμή δεν υπάρχουν πολλοί που μπορούν να ακολουθήσουν μία τέτοια στρατηγική μεγάλης Κεντροδεξιάς συμμαχίας και αποχώρησης από την συγκυβέρνηση. Θεωρείται μάλιστα βέβαιο πως ούτε ο Μιχάλης Δαμιανός, ούτε ο Νεόφυτος Χαραλαμπίδης θα φύγουν από το υπουργικό σχήμα προκαλώντας περισσότερη εσωστρέφεια στο κόμμα.

Αναγκάζοντας το ΕΛΑΜ

Σε αυτό το πλαίσιο συνεπώς, δεν είναι καθόλου περίεργο που η Αννίτα Δημητρίου έχει ήδη εκδηλώσει το ενδιαφέρον της για την εν λόγω θέση. Άλλωστε η αλλαγή του τρόπου εκλογής Προέδρου της Βουλής την ευνοεί. Το ΑΚΕΛ αναμένεται να διεκδικήσει με υποψήφιο τον Στέφανο Στεφάνου, ενώ το ΑΛΜΑ, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα ξεκαθαρίζει πως δεν πρόκειται να μπει σε μία διαδικασία συνδιαλλαγής με το ΑΚΕΛ για την προεδρία της βουλής. Πλέον ενισχύεται η αίσθηση πως θα προτείνουν για την συγκεκριμένη θέση, την Ειρήνη Χαραλαμπίδου. Στον δεύτερο γύρο συνεπώς, η εκτίμηση και η προσδοκία του ΔΗΣΥ είναι ότι εκτός από την στήριξη του ΔΗΚΟ, θα έχει και την ψήφο του -ρυθμιστικού βάσει των δημοσκοπικών ευρημάτων- ΕΛΑΜ, καθώς το κόμμα της Ακροδεξιάς, σε μία μονομαχία Αριστερού-Δεξιού υποψήφιου, δεν πρόκειται να στηρίξει υποψήφιο του ΑΚΕΛ.  

 Το σίγουρο πάντως είναι πως η Προεδρία της Βουλής, αποτελεί μία πολύ καλή εναλλακτική για την Αννίτα Δημητρίου. Μία θέση που μπορεί να της δώσει πίστωση χρόνου για να μελετήσει τα επόμενη βήματά της. Είναι όμως και ένα ισχυρό πολιτικό χαρτί για να κερδίσει συμμαχίες, να εκπαραθυρώσει εσωκομματικούς αντιπάλους, αν θα επιλέξει τελικώς να διεκδικήσει την προεδρία το 2028.