Ο Αβέρωφ Νεοφύτου παρουσιάζεται προδομένος από το ίδιο του το κόμμα και πλέον πρέπει να επιλέξει πώς θα πορευθεί και μαζί με ποιους
«Τους ήρωες τους ξεχνούν, τους προδότες ποτέ», έλεγε με ένταση μετά τον αποκλεισμό από τον β’ γύρο στις προεδρικές εκλογές του 2023, ο Αβέρωφ Νεοφύτου όταν έπαιρνε την απόφαση να κάνει την «υπέρβαση» και να στηρίξει τον Ανδρέα Μαυρογιάννη. Μία τοποθέτηση που δεν περιοριζόταν αποκλειστικά στην κίνηση του Νίκου Χριστοδουλίδη να εξαγγείλει υποψηφιότητα εκτός ΔΗΣΥ, αλλά και στην ισχυρή πεποίθησή του, ότι ένας παράλληλος μηχανισμός με τις ευλογίες του Νίκου Αναστασιάδη, ενεργούσε υπέρ της υποψηφιότητας Χριστοδουλίδη. Και που υπονόμευε στην ουσία την δική του υποψηφιότητα. Σήμερα, αφήνοντας και πάλι αιχμές περί προδοσίας, καταγγέλλει την έλλειψη αντιπολιτευτικού ρόλου στον ΔΗΣΥ, αποκαλύπτει μυστικά δείπνα σε ψαροταβέρνες και κατέρχεται υποψήφιος για την Προεδρία. Αφήνοντας ωστόσο ανοικτό το ενδεχόμενο να διεκδικήσει εκτός των κομματικών διαδικασιών. Αυτό από μόνο του ήγειρε ερωτήματα αν το πνεύμα του Νίκου Χριστοδουλίδη κατέλαβε το σώμα του Αβέρωφ Νεοφύτου αναγκάζοντάς τον να λειτουργήσει με τον τρόπο που ο ίδιος αναθεμάτιζε το 2023. Άνοιξε παράλληλα την συζήτηση αν μπροστά στην μεγάλη επιθυμία του να εκλεγεί στην Προεδρία δεν έχει όρια. Τόσο που να μην τον ενοχλεί αν διακατέχεται από ανακολουθία και αυτοακύρωση. Ή αν αισθάνεται την αναβίωση εκείνου του παράλληλου μηχανισμού υπόσκαψης της υποψηφιότητάς του που δεν του αφήνει άλλη επιλογή από την αυτόνομη πορεία.
Έστηνε επιτελείο- έγραφε μέλη
Το σενάριο μίας ανεξάρτητης υποψηφιότητας του Αβέρωφ Νεοφύτου, θεωρείτο ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας πριν από το καλοκαίρι. Όχι μόνο γιατί ως αρχηγός κόμματος για δέκα χρόνια ήταν ο θεματοφύλακας του καταστατικού, υποστηρικτής της εκλογής υποψηφίου από την βάση και θιασώτης του κομματικού πατριωτισμού στις προεδρικές του 2023. Αλλά και γιατί ο ίδιος βρισκόταν σε ένα συνεχές προεκλογικό, στήνοντας επιτελείο, γράφοντας μέλη και επικοινωνώντας με συναγερμικά στελέχη. Μία κατάσταση που έστελνε το μήνυμα πως είχε μπει στην διαδικασία να διεκδικήσει εντός του κόμματος το χρίσμα.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Καθρέφτες
Ο Αβέρωφ κοιτάζει προς τα αριστερά
Οι κινήσεις που ενόχλησαν
Χρειάστηκε όμως να γίνουν δύο συγκεκριμένες κινήσεις που να ενισχύσουν την πεποίθησή του, πως η υποψηφιότητά του επιχειρείτο υπόσκαψης από την Πρόεδρο του ΔΗΣΥ και από άλλα ηγετικά στελέχη. Η πρώτη κίνηση, ήταν η διαρροή δημοσκοπήσεων που έγιναν για λογαριασμό του ΔΗΣΥ και που παρουσίαζαν την Αννίτα Δημητρίου να έχει το προβάδισμα μεταξύ των Συναγερμικών υποψηφίων. Μία κίνηση που εκλήφθηκε από το περιβάλλον του τέως Προέδρου του ΔΗΣΥ ως προσπάθεια να κερδίσει η κα Δημητρίου την παράσταση νίκης, όπως άλλωστε έγινε με τον Νίκο Χριστοδουλίδη το 2023. Μία συνεχής διαρροή δημοσκοπήσεων που θα έδειχναν την Αννίτα Δημητρίου να έχει το προβάδισμα εντός των Συναγερμικών στελεχών, θα εμπέδωνε στην βάση ότι δεν είναι εκλέξιμος και ενδεχομένως να τον οδηγούσε στην απόσυρση της υποψηφιότητάς του. Αυτό από μόνο του, θεωρήθηκε ως κτύπημα κάτω από τη μέση.
Το δεύτερο σημείο ήταν η διαρροή ότι το εκτελεστικό γραφείο «έσπρωχνε» την Αννίτα Δημητρίου να θέσει υποψηφιότητα. Κάποια στελέχη-και όχι όλο το εκτελεστικό- που βρίσκονται δίπλα της -μεταξύ του οποίου ο αναπληρωτής Πρόεδρος Ευθύμιος Δίπλαρος- της είχαν πει ότι η ίδια πρέπει να κατέλθει υποψήφια, καθώς είναι η πιο δημοφιλής. Αυτή ακριβώς η ξεκάθαρη προτίμηση του εκτελεστικού γραφείου- που θα ηγηθεί της προεκλογικής καμπάνιας- δεν θεωρήθηκε απλώς εκτός των θεσμίων δεδομένου ότι ως ηγεσία όφειλαν να δείξουν ουδετερότητα μπροστά στην εσωκομματική μάχη που θα ακολουθούσε. Έκαναν τον Αβέρωφ Νεοφύτου να αισθάνεται πως ακόμη κι αν κερδίσει εντός της εσωκομματικής διαδικασίας, ενδεχομένως να υποσκάψουν την υποψηφιότητά του.
Το κεφάλαιο Δίπλαρος
Δεν είναι μόνο ότι στελέχη της ηγεσίας που ήταν στο πλευρό του το 23, του έθιξαν το ζήτημα της εκλεξιμότητας, αλλά κυρίως το κεφάλαιο που ονομάζεται Ευθύμιος Δίπλαρος. Ο κ. Δίπλαρος, που βάσει καταστατικού ηγείται της προεκλογικής εκστρατείας του ΔΗΣΥ, όχι μόνο έδειξε ξεκάθαρη προτίμηση προς την Αννίτα Δημητρίου με κάποιους να συνδέουν την προτίμηση αυτή με τις φιλοδοξίες του να αναλάβει την προεδρία του κόμματος στη συνέχεια. Ούτε γιατί έριξε λάδι στην φωτιά με πρόσφατες δηλώσεις του ότι το μητρώο του ΔΗΣΥ δόθηκε στο ΑΚΕΛ το 2023, αλλά και γιατί πρόσφατα υποστήριξε να γίνει από τώρα μία συμφωνία μεταξύ ΔΗΣΥ και Νίκου Χριστοδουλίδη ώστε όποιος μείνει εκτός δεύτερου γύρου να στηρίξει τον άλλο. Ακόμη όμως και μετά την εξαγγελία της υποψηφιότητας του Αβέρωφ Νεοφύτου, ζήτημα προκλήθηκε από το γεγονός ότι δεν κλήθηκε από το κόμμα να εξηγήσει τι πρόκειται να κάνει. Αν δηλαδή η υποψηφιότητά του μπαίνει εντός των εσωκομματικών διεργασιών, αλλά αποφάσισε μόνο του το εκτελεστικό να προχωρήσει στην υποψηφιότητα της Αννίτας Δημητρίου και στις ημερομηνίες εξπρές για το πότε θα γίνει το εκλογικό συνέδριο. Όλα αυτά ερμηνεύθηκαν από τον κ. Νεοφύτου ως μία τράπουλα σημαδεμένη που θα τον οδηγούσε σε ακόμη μία ήττα. Ή χρησιμοποιήθηκαν ως πρόσχημα για να ακολουθήσει την δική του πορεία.
Μία προδιαγεγραμμένη πορεία;
Το ερώτημα είναι αν πλέον υπάρχουν περιθώρια ώστε ο Αβέρωφ Νεοφύτου να κατέλθει εντός της εσωκομματικής διαδικασίας. Η αρχική του τοποθέτηση-εξαγγελία, ότι θα είναι παρών στις προεδρικές εκλογές, θέτοντας το ζήτημα του κυπριακού, άφηνε ανοικτό το ενδεχόμενο να κατέλθει και εντός των διαδικασιών. Ενώ η αναφορά του ότι ο ίδιος έκανε «ό,τι περνά από το χέρι του για να έλθει ο Νίκος Χριστοδουλίδης και να διεκδικήσει εντός των διαδικασιών» έδινε την αίσθηση πως θέλει υπό προϋποθέσεις να διεκδικήσει εντός του κόμματος. Οι δηλώσεις του όμως, περί άτυπης συμφωνίας σε ψαροταβέρνα -κάτι που διέψευδε η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ και στο εκτελεστικό γραφείο- ήταν το τελικό καρφί στην ρήξη. Αυτό, σε συνδυασμό με την αναφορά του ότι «δεν βγαίνουν τα χρονοδιαγράμματα για τις εσωκομματικές διαδικασίες» τον απομακρύνουν από ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Η δύσκολη μοναχική πορεία
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου παρουσιάζεται για τρίτη φορά προδομένος από πρόσωπο που εμπιστεύτηκε και που ανέδειξε. Πρώτα από τον Νίκο Χριστοδουλίδη τον οποίο προώθησε πολιτικά, από τον Νίκο Αναστασιάδη που θεωρεί ότι υπέσκαψε την υποψηφιότητά του και τώρα από την Αννίτα Δημητρίου. Αξίζει να σημειωθεί πως ο τέως Πρόεδρος του ΔΗΣΥ την βοήθησε να εκλεγεί δύο φορές Πρόεδρος της Βουλής, και Πρόεδρος του ΔΗΣΥ. Αυτή συνεπώς η σχέση οδήγησε σε δύο συμπεράσματα. Το πρώτο ήταν οτι η Αννίτα Δημητρίου φάνηκε αγνώμον απέναντι στο πρόσωπο που την ανέδειξε και η δεύτερη πως ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν έχει την σωστή πολιτική κρίση. Όσο όμως κι αν ο Αβέρωφ Νεοφύτου παρουσιάζεται ως θύμα στην όλη διαδικασία επιλογής υποψηφίου του ΔΗΣΥ για τις προεδρικές εκλογές, το σίγουρο είναι πως τόσο οι δηλώσεις του όσο και το ενδεχόμενο να κατέλθει εκτός εσωκομματικών εκλογών εγείρουν ζητήματα πολιτικής ηθικής, συνέπειας και αξιοπιστίας. Ένα ενδεχόμενο δύο Συναγερμικών υποψηφιοτήτων -πέραν αυτής του Νίκου Χριστοδουλίδη ο οποίος έχει σημαντικό έρεισμα εντός του ΔΗΣΥ- ενδεχομένως να τον καταστήσει ως τον κύριο υπεύθυνο για την ήττα του κόμματος. Θα θεωρηθεί ως το πρόσωπο που εξαιτίας των προσωπικών του φιλοδοξιών άφησε τον ΔΗΣΥ εκτός εξουσίας για μία δεύτερη θητεία.
Ένα τέτοιο ενδεχόμενο δυσκολεύει πολύ την υποψηφιότητά του καθώς έστω κι αν Συναγερμικά στελέχη μπορεί να βλέπουν σήμερα θετικά την υποψηφιότητά του, είναι πολύ απίθανο να βγουν μπροστά και να στηρίξουν την ανεξάρτητη υποψηφιότητά του. Και αυτό γιατί και οι ίδιοι θα χαρακτηριστούν διασπαστές και ανακόλουθοι των θέσεων τους που είχαν προεκλογικό του 2023. Ενδεχομένως να έχουν και προσωπικό κόστος στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές ή στις εσωκομματικές αν κάποιοι εξ αυτών θέλουν να διεκδικήσουν θέση στην ηγεσία. Με αυτό το δεδομένο ο Αβέρωφ Νεοφύτου και σε αντίθεση με το ότι το 2023 είχε μία σειρά πρωτοκλασάτων στελεχών στο πλευρό του, θα βρεθεί να διεκδικεί χωρίς στελέχη και συμμάχους. Παρότι ο ίδιος φαίνεται να προσβλέπει στην στήριξη μερίδας της προοδευτικής βάσης (ΒΟΛΤ και μέρος του ΑΚΕΛ), στο ΑΛΜΑ, ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης έχει ξεκαθαρίσει πως δεν πρόκειται να στηρίξουν υποψήφιο που συνδέεται με κόμμα. Ενώ ο Φειδίας Παναγιώτου στην στήριξη του οποίου φαίνεται να προσβλέπει ο τέως Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, δεν φαίνεται να είναι σε θέση να σύρει σύσσωμο το ιδιόμορφο ακροατήριο της Άμεσης Δημοκρατίας σε έναν υποψήφιο.
Το μεγάλο ερώτημα είναι το τι θα κάνει ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Θα ακολουθήσει την εσωκομματική διαδικασία, θα κινηθεί αυτόνομα ή σχεδιάζει ένα τρίτο πλάνο που θα τον διασώσει στα μάτια των Συναγερμικών και θα διατηρήσει την πολιτική του συνέπεια; Η απόφασή του θα κρίνει τόσο την δυναμική του ΔΗΣΥ, όσο και την δική του πολιτική διαδρομή.
