ALPHA της Κυριακής

Πώς ο Φειδίας ετοιμάζεται να φορέσει δύο καπέλα κομματάρχη: Ένα στην Κύπρο και ένα στην Ευρώπη

Όσοι νομίζουν ότι ο Φειδίας είναι ένα τυχαίο και παρωδικό φαινόμενο ίσως να μην έχουν ακόμα αντιληφθεί τις προεκτάσεις και τις νέες πραγματικότητες. Ο Φειδίας Παναγιώτου δεν αφήνει τίποτε στην τύχη. Από τη μια, εφαρμόζει ρηξικέλευθες για το κυπριακό πολιτικό σύστημα πρακτικές, χωρίς να απεμπολεί τον απολιτίκ χαρακτήρα που του απέφερε χιλιάδες ψήφους και υποστηρικτές. Από την άλλη, υιοθετεί με επιτυχία και πολλά από τα στοιχεία της συμβατικής πολιτικής, ακόμα και χαρακτηριστικά του λεγόμενου «παλαιοκομματισμού» που τόσο έντονα δηλώνει ότι απεργάζεται. Αυτά διαπιστώσαμε γνωρίζοντας το Φειδία Παναγιώτου και συνομιλώντας μαζί του στο Ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες.

Κινηματογραφώντας τα πάντα

Την Τετάρτη της περασμένης εβδομάδας αναχωρήσαμε από την Κύπρο μία αποστολή δημοσιογράφων, οργανωμένη από κοινού από τα γραφεία του Ευρωκοινοβουλίου και της Κομισιόν στη Λευκωσία. Σκοπός να γνωρίσουμε τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωση και η κάλυψη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου με αφορμή την Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου. Στο πρόγραμμα περιλαμβανόταν off the record συναντήσεις με τους Κύπριους Ευρωβουλευτές για να ενημερωθούμε για τη δράση τους.

Εξαίρεση ο Φειδίας Παναγιώτου. Όταν ρωτήσαμε γιατί, δεν μπορώ να πω ότι η απάντηση που λάβαμε μας ξάφνιασε. Αλλάζει συνεχώς αριθμό τηλεφώνου, δεν ανταποκρίνεται σε κλήσεις και άρα είναι δύσκολος να προγραμματίσεις κάτι μαζί του ήταν οι εξηγήσεις που λάβαμε. Μέχρι λίγο πριν  προσέλθουμε στο Ευρωκοινοβούλιο η ενημέρωση που είχαμε ήταν ότι παρά τις προσπάθειες, δεν κατέστη δυνατό να διευθετηθεί η κάθοδός του στην αίθουσα που ενοικιάστηκε για τις συναντήσεις Ευρωβουλευτών-δημοσιογράφων. Εντέλει, την τελευταία στιγμή επικοινώνησε ο Φειδίας Παναγιώτου ζητώντας να μας συναντήσει και αυτός. Με τη νέα διευθέτηση του προγράμματος, προτελευταία μας συνάντηση ήταν αυτή με τον Γεάδη Γεάδη του ΕΛΑΜ, και τελευταία με το Φειδία.

Προς το τέλος της συνάντησης Γεάδη-δημοσιογράφων, μπαίνει ξαφνικά στην αίθουσα ο Φειδίας Παναγιώτου, συνοδευόμενος από ένα υπάλληλο του γραφείου του που τον ακολουθούσε κινηματογραφώντας κάθε στιγμή. Αφού βγήκε έξω για να περιμένει την ολοκλήρωση της συζήτησης με τον Ευρωβουλευτή του ΕΛΑΜ, ο Φειδίας Παναγιώτου επέστρεψε με το που αναχώρησε ο Γεάδης Γεάδη. Κάθισε στη θέση του συναδέλφου του, έχοντας πάνω του αναμμένο μικρόφωνο, και με τον υπάλληλο του γραφείου του να κινηματογραφεί κάθε στιγμή, τοποθέτησε στο τραπέζι ακόμα ένα μικρόφωνο, ζητώντας από τους δημοσιογράφους να παίρνουμε το μικρόφωνο στο χέρι κάθε φορά που θα του απευθύναμε ερώτηση.

Προτού προλάβουμε να του υποδείξουμε ότι κάτι τέτοιο είναι απαράδεκτο γιατί παραβιάζει θέσμια και δεοντολογία, δήλωσε ευθαρσώς και χωρίς αιδώ ότι αν δεν αποδεχτούμε τον όρο που απροειδοποίητα μας έθεσε προ τετελεσμένων γεγονότων, θα αποχωρούσε. Φυσιολογικά μειδιάσαμε αλλά αντιλαμβανόμενοι ότι ενδεχόμενη άρνηση μας θα οδηγούσε σε διαπόμπευση σε ένα από τα περίφημα βίντεο που αναρτά, το δεχτήκαμε υπό διαμαρτυρία, έστω, ζητώντας του εξηγήσεις για αυτή την απαράδεκτη πρακτική. Η εξήγηση που έδωσε ο Φειδίας ήταν εξίσου αφοπλιστική με τον όρο με τον οποίο έθεσε για να μας συναντήσει: «από τα 1000-2000 ρεπορτάζ που έγιναν από τα ΜΜΕ για μένα από τη μέρα που εκλέγηκα, το 98% είναι αρνητικά, και ποτέ δεν προβάλλεται οτιδήποτε θετικό πετυχαίνω».

Καινοτομεί αλλά ακόμη «μαθαίνει»

Υιοθετώντας αυτή την ασυνήθιστη πρακτική, ο Φειδίας δείχνει να έχει τα αντανακλαστικά που του επιτρέπουν να χρησιμοποιεί τα δικά του όπλα κατά το δωκούν. Εντόπισε ένα μειονέκτημα, που σε αυτή την περίπτωση είναι η αρνητική για αυτόν κάλυψη της οποίας άδικα, θεωρεί, τυγχάνει από τα ΜΜΕ, και επιχειρεί να το μετατρέψει σε πλεονέκτημα. Έχοντας διαγνώσει την οργή της κοινωνίας απέναντι σε αυτό που αναγνωρίζει ως το «σύστημα», που στα μάτια πολλών περιλαμβάνει και τους λειτουργούς του Τύπου, την εκμεταλλεύεται για να φυλάει τα νότα του, όπως ο ίδιος τα αντιλαμβάνεται. Αυτό ακριβώς έκανε στον απόηχο της περιβόητης, πλέον συνέντευξής του με τον Γιάννη Καρεκλά.

Υπό την κάλυψη του μανδύα της προσπάθειάς του να μάθει τι εστί πολιτική ως ένας 25χρονος με μόλις δύο χρόνια θητείας στην πολιτική σκηνή, ο Φειδίας Παναγιώτου μας αποκάλυψε ότι ένα από τα πράγματα που δεν έχει μάθει ακόμη είναι τα βασικά συστατικά της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και των θέσμιων που διέπουν την περίοπτη σχέση δημοσιογράφων και πολιτικών προσώπων. Κάτι το οποίο παραδέχθηκε, όταν απαντώντας στις ερωτήσεις μας, διερωτήθηκε γιατί τα δελτία τύπου που αποστέλλει στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων δεν αναρτώνται πάντοτε από όλα τα υπόλοιπα διαδικτυακά έστω ΜΜΕ. Όπως άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι επανειλημμένα έχει ακυρώσει την τελευταία στιγμή συνεντεύξεις αφήνοντας ξεκρέμαστους του δημοσιογράφους που θα τον φιλοξενούσαν, εγκαλώντας τους μετά για το ότι αυτοί δεν αποδέχτηκαν τις δικές του προσκλήσεις να προσέλθουν στα podcast του. Ο Φειδίας Παναγιώτου είτε δεν έχει μάθει ότι η σχέση του με τα ΜΜΕ και η αντιμετώπισή του από αυτά εξαρτάται και από το πως ο ίδιος τα αντιμετωπίζει, είτε ακριβώς έμαθε και το εργαλειοποιεί υπέρ του, αδιαφορώντας πλήρως για τα όποια θέσμια.

Η πρακτική του δε να προβάλλει εξολοκλήρου την δραστηριότητά του ως πολιτικός στα πολυάριθμα σε ακόλουθους μέσα κοινωνικής δικτύωσης του, μάλλον εξηγεί εν μέρει τη μεγάλη δημοτικότητά του και ειδικότερα ανάμεσα στους νέους. Είναι αυτή ακριβώς η απήχηση που γεννά την αλαζονεία από την οποία πηγάζει η ευκολία με την οποία αντιμετωπίζει μια ομάδα επαγγελματιών με ασέβεια και αναίδεια. Το πλέον προβληματικό, που χαρακτηρίζει τις τεκτονικές αλλαγές στις οποίες διέρχεται η κοινωνία, είναι ότι αυτές και ακόμη χειρότερες συμπεριφορές δεν είναι ικανές θέσουν σε αμφιβολία τις ηθικές αξίες πάνω στις οποίες στηρίζεται η υποψηφιότητα και το κόμμα του ώστε να τον αποδυναμώσουν εκλογικά. Με την εκτεταμένη χρήση των social media σε δράσεις όπως τη χθεσινή όπου διέσχισε την Κύπρο για να εγγράψει όσο το δυνατό περισσότερους νέους στου εκλογικούς καταλόγους είναι η καλύτερη απόδειξη ότι ο Φειδίας είναι ένα βήμα μπροστά από τα παραδοσιακά κόμματα της Κύπρου.

Οσονούπω κομματάρχης εις διπλούν

Επιλέγοντας συνειδητά να αδράξουμε την ευκαιρία να μάθουμε όσα περισσότερα μπορούμε για τον Φειδία Παναγιώτου δια ζώσης, από τον ίδιο, θέσαμε μια σειρά ερωτημάτων, τα οποία ήταν αποκαλυπτικά για τις προθέσεις του. Δήλωσε καταρχήν έτοιμος να καλύψει την ανάγκη πρόσληψης δεκάδων ατόμων για το κόμμα του. Επί τούτου μας ανέφερε, όπως επανειλημμένα πράττει το τελευταίο διάστημα με κάθε ευκαιρία, ότι είναι μαγνήτης ταλέντων, ότι κάθε αγγελία εργοδότησης που αναρτά συγκεντρώνει 300-400 αιτήσεις, και ότι έχει την ικανότητα να δρα σαν μαέστρος. Και μόνο το γεγονός ότι ακόμη και σε μία, υποτίθεται off the record, συζήτηση με δημοσιογράφους επανέλαβε φράσεις που διατυπώνει συνεχώς σε βίντεο και συνεντεύξεις, ο Φειδίας δείχνει να έχει αρχίσει να μαθαίνει τι εστί πολιτικός. Η επανάληψη μηνυμάτων για την καλύτερη δυνατή διάχυση και εμπέδωσή τους από το κοινό, αποτελεί ένα από τα Α και Ω των συμβουλών επικοινωνιολόγων σε πολιτικούς.

Το ίδιο μπορεί να λεχθεί και για τις απαντήσεις που έδωσε σε ακόμη πιο δύσκολες ερωτήσεις. Όταν μία ειλικρινής απάντηση θα έχει πολιτικό κόστος, οι παραδοσιακοί πολιτικοί μας συνήθισαν σε αόριστες απαντήσεις, μπλέκοντας άλλα θέματα και ξεφεύγοντας από την ουσία, ώστε να μην υποστούν το κόστος σε μία τόσο απαιτητική περίοδο, όπως είναι η προεκλογική. Δεν μας απάντησε ευθέως ο Φειδίας αν προτίθεται να παραμείνει στην Κύπρο αν εκλεγεί. Πολύ απλά γιατί δεν προτίθεται να το πράξει. Και αυτό γιατί νωρίτερα μας αποκάλυψε ότι έχει ήδη ξεπεράσει τα ελάχιστα κριτήρια για την ίδρυση πολιτικής ομάδας στο Ευρωκοινοβούλιο, την οποία ετοιμάζεται να ανακοινώσει, προφανώς, μετά τις βουλευτικές εκλογές, αφήνοντας το παράθυρο ανοικτό να πράξει αναλόγως αποτελέσματος. Για να συσταθεί πολιτική ομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο χρειάζονται 23 Ευρωβουλευτές από τουλάχιστον 7 χώρες, και σύμφωνα με το Φειδία, έχει ήδη πείσει να συνταχθούν μαζί του 25 Ευρωβουλευτές από 9 χώρες. Η διαφαινόμενη είσοδος της Άμεσης Δημοκρατίας και η αποποίηση της έδρας του ως Πρόεδρος του κόμματος, θυμίζει ακριβώς ό,τι έπραξε η Ελένη Θεοχάρους ως Πρόεδρος της Αλληλεγγύης το 2016. Η ανακοίνωση ίδρυσης πολιτικής ομάδας στην Ευρωβουλή που αναμένεται να ανακοινωθεί κάποια στιγμή μετά τις βουλευτικές, ουσιαστικά θα τον χρίσει αυτόματα έναν μοναδικό στο είδος του πολιτικό σε όλη την Ευρώπη. Πρόεδρος κοινοβουλευτικού κόμματος στη χώρα του με πρώτα βιολιά τους διαλεκτούς του υπασπιστές, Γιάννη Λαουρή και Λουκά Νίκο, και πρόεδρος πολιτικής ομάδας στο Ευρωκοινοβούλιο.

Με άλλα λόγια τον δικό του μεν τρόπο, ο Φειδίας ολοένα και ομοιάζει με οτιδήποτε παλαιό ευαγγελίζεται πως θέλει να συνθλίψει με το δικό του νέο. Στοχοποιεί δημοσιογράφους γιατί δεν αντέχει την κριτική που του ασκούν. Όπως και πολλοί εκπρόσωποι του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος, δεν συμπεριφέρεται ως να εκπροσωπεί θεσμό, αλλά τον εαυτό του. Εργαλειοποιεί τη δημοφιλία του προς άγρα ψήφων. Για όλα αυτά βρίσκει βολικές δικαιολογίες, όπως ότι είναι ένας 25χρονος «μιτσής που μαθαίνει και θέλει να φτιάξει τα πράγματα», και όπως φαίνεται, πολλά ευήκοα ώτα.