Η γνωστή ηθοποιός εξηγεί ποιες τρεις ταινίες που είδε πρόσφατα άφησαν το δικό τους στίγμα
Γράφω τις πρώτες τρεις ταινίες που ήρθαν στο μυαλό μου. Τις είδα σχετικά πρόσφατα και, για διαφορετικούς λόγους, μου άφησαν το στίγμα τους.
ΤοSirât (2025) του Oliver Laxe, μια ταινία που με εντυπωσίασε. Ακόμα έχω στ’ αυτιά μου τη μουσική της ταινίας, που με παρέσυρε σαν υπνωτισμένη να την ακολουθήσω. Φανταστική η σκηνή που οι χαρακτήρες περνούν μέσα από ναρκοπέδιο… (σπόιλερ) Κάποιοι γίνονται σκόνη, ένα με την έρημο, και κάποιοι καταφέρνουν να περάσουν την «γέφυρα».
Επίσης το Fish Tank (2009) της Andrea Arnold. Η σκηνοθέτρια εντόπισε την πρωταγωνίστρια μέσω μιας casting assistant έξω από έναν σταθμό τρένου, να καβγαδίζει με το αγόρι της. Μου αρέσει πολύ αυτή η ιστορία, γιατί είναι σαν η πρωταγωνίστρια να ανήκει ήδη στην ταινία πριν καν ξεκινήσει να γυρίζεται. Η ταινία κουβαλά έναν ωμό και ταυτόχρονα λυρικό ρεαλισμό, με μια ντοκιμαντερίστικη αυθεντικότητα. Τόσο αναγνωρίσιμοι διάλογοι και τόση ανθρωπιά μέσα στους ήρωες της ταινίας.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πολιτιστική ατζέντα: Πού να πας και τι να δεις
To must-see list του Κλείτου Κλείτου
Το Anatomy of a Fall (2023) της Justine Triet, με μια από τις αγαπημένες μου Γερμανίδες ηθοποιούς, τη Sandra Hüller.Η πρωταγωνίστρια κατηγορείται για τον φόνο του άντρα της, με μοναδικό αυτόπτη μάρτυρα τον γιο της, ο οποίος έχει σοβαρή οπτική αναπηρία.
Η ερμηνεία της Hüller κρατάει τον θεατή σε διαρκή αμφιβολία. Οι διάλογοι είναι ευφυείς και η ταινία συγκρίνει το έγκλημα με τη σταδιακή κατάρρευση ενός γάμου. Επίσης, ο μοναδικός μάρτυρας αυτής της τραγωδίας είναι κάποιος που δεν μπορεί να δει καθαρά, όπως ακριβώς και οι θεατές σε αυτή την ταινία.
