Η συγγραφέας Κωνσταντία Σωτηρίου διαβάζει, ξεχωρίζει και προτείνει
Πάντα διαβάζω πολύ το καλοκαίρι, δεν είναι μόνο που θεωρητικά έχω περισσότερο χρόνο, είναι και που μαζεύω για το θέρος βιβλία που δεν κατάφερα να διαβάσω ολόκληρη την χρονιά, είναι και που φορτίσω μπαταρίες και μαζεύω στο κεφάλι μου είδη γραφής και λέξεις. Βοηθά πάντα ένα ταξίδι στην Αθήνα, τόσο για ενημέρωση, όσο για εφοδιασμό-χωρίς να παραβλέπω τα σπουδαία και πάντα ενημερωμένα μας βιβλιοπωλεία, όπως το Σολώνειο, το Πάργα και ασφαλώς το Μούφλον.
Πρώτο στην λίστα μου o «Χορευτής στον Ελαιώνα» του Θόδωρου Γρηγοριάδη, που κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις Πατάκη, τριάντα χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία από τις εκδόσεις Κέδρος. Χορταστικό, έξυπνο μυθιστόρημα, για ένα ζευγάρι χορευτών, την Αγγελική και τον Μύρωνα που αποδεχόμενοι να εργαστούν σε ένα νυχτερινό κέντρο στην Βόρεια Ελλάδα, βρίσκονται αντιμέτωποι με την προσωπική και την ευρύτερη ιστορία.
Βιβλίο για πιο ψαγμένους αναγνώστες οι «Άγνωστες Λέξεις» της Σοφίας Αυγερινού, από τις εκδόσεις Πόλις, όπου η επισκέψεις της αφηγήτριας στο σπίτι των τυφλών συγγενών της μετατρέπονται σε εναγώνιες προσπάθειες να σώσει τον γιο τους από την ψυχική κατάρρευση και τον αγώνα του ενάντια στις λέξεις. Εξαιρετική μεταφράστρια η Αυγερινού, καταφέρνει εδώ ως συγγραφέας να αποδώσει με τέχνη το εσωτερικό τοπίο της ψυχικής αγωνίας του ανθρώπου και της δίκης πάλης εμμέσως με το κείμενο. Βιβλίο εξαιρετικό που πήρε και το βραβείο του Αναγνώστη στην κατηγορία Νουβέλα.
Το αγαπημένο μου για φέτος, ο «Καιρός των Κρυστάλλων» πάλι από τις εκδόσεις Πόλις της Ελένης Στελλάτου. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια παραθαλάσσια πόλη, όπου τα σώματα των ανθρώπων μετατρέπονται σε πορσελάνη, ραγίζουν και σπάνε. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει, ο φόβος, η προκατάληψή και η ανάγκη για επιβίωση θεριεύουν στην πόλη. Ένα βιβλίο που αν γραφόταν στο εξωτερικό θα γινόταν διεθνές μπεστ σέλλερ, καλογραμμένο, ευφυέστατο, με πραγματικές και αλληγορικές εικόνες. Σπουδαία συγγραφέας η Στελλάτου, παράλληλα έξυπνη, ευαίσθητη και με κεραίες στην εποχή, το συνιστώ αυτό το βιβλίο με τα χίλια.
«Διαβάζοντας στην Χάνα» του Μπέρχανρτ Σλινκ, εκδόσεις κριτική. Παγκόσμιο μπεστ σέλλερ και δικαίως, ήθελα να το διαβάσω επειδή είχα δει παλιά την ταινία. Ο κρυφός έρωτας του 15χρονου Μίχαελ με μια γυναίκα που ανακαλύπτει αργότερα πως δικάζεται για εγκλήματα πολέμου. Η αποτύπωση του συγγραφέα για τη γενιά των παιδιών των πρωταγωνιστών του β’ παγκοσμίου πολέμου και τα αμαρτήματα της παλιάς στη νέα γενιά.
«Οι Καθεδρικοί», της σιδεράς κυρίας της Αργεντινής λογοτεχνίας. Κάθε βιβλίο της Κλαούδιας Πινιέιρο, που γράφει μεν αστυνομική λογοτεχνία είναι μια αποκάλυψη του κόσμου της Αργεντινής και των ανθρώπων της. Εξαιρετική λογοτεχνία χωρίς εκπτώσεις.
Τζούλιαν Μπαρνς, «Οι αναχωρήσεις», που όπως αναγράφει στο οπισθόφυλλο είναι ένα έργο μυθοπλασίας, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι αληθινό. Αυτό δεν το διάβασα ακόμα και το φιλάω για τις διακοπές μου. Το φυλάω με συγκίνηση και προσδοκώ στην ανάγνωση, επειδή είναι το κύκνειο άσμα ίσως του συγγραφέα ο οποίος μιλά μέσα από τις σελίδες για την δική του θνησιμότητα.
Και τέλος, ποιος είπε πως οι παραλίες δεν προσφέρεται για ποίηση; Και μάλιστα από υπέροχους κύπριους ποιητές.
Ένα πολύ καλό βιβλίο ποίησης που μας δίνει πάντα ευαίσθητος και ταλαντούχος Κύπριος Αντρέας Τιμοθέου στο «Η Μέση Λέξη κι άλλες ιστορίες του Βυθού», εκδόσεις Μανδραγόρας με την Κύπρο και την προσωπική του ιστορία να διαπερνούν υπέροχα την ποίηση του.
Τέλος, η Μαρία Α. Ιωάννου, επανέρχεται με ένα σπουδαίο βιβλίο από τις σημαντικές εκδόσεις Ίκαρος, με τίτλο: «Πυροτεχνήματα κάτω από τον ήλιο». Γραφή συμπυκνωμένη, λέξεις ενός παρατηρητή του κόσμου, η Ιωάννου θεωρώ γράφει το πιο ώριμο της βιβλίο που σε αφήνει με και αίσθηση ανεκπλήρωτης αγωνίας.