Ο Οδυσσέας, ο Βασιλιάς της Ιθάκης, ήταν ο βασικός χαρακτήρας του Όμηρου στην «Οδύσσεια» και διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο και στην Ιλιάδα, όντας ευρέως γνωστός για την πονηριά και εφευρετικότητά του.
Πίσω στις μέρες μας ένας άλλος Οδυσσέας, ο επικεφαλής του Κινήματος ΑΛΜΑ, μετά από ώρες συνεδρίας της Εκτελεστικής Γραμματείας εξέδωσε μια μακροσκελή ανακοίνωση επεξηγώντας λεπτομερώς πως εξέτασε τις καταγγελίες του Μακάριου Δρουσιώτη, οι οποίες εμπλέκουν τον υποψήφιο τους Δημήτρη Παπαδάκη και οι οποίες κατά το κίνημα «συνθέτουν μια εικόνα βαθιάς ηθικής και θεσμικής σήψης, η οποία, στο μέτρο που ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αποκαλύπτει ένα σύστημα που λειτουργεί παρασκηνιακά, υπονομεύοντας τη δημοκρατία, τη Δικαιοσύνη και την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.»
Παρά το γεγονός ότι το Κίνημα, όπως αναφέρει, έλαβε σοβαρά υπόψη σύμφωνα με την ανακοίνωση τόσο την θέση του κυρίου Παπαδάκη ότι τα μηνύματα που του αποδίδονται είναι κατασκευασμένα όσο και το γεγονός ότι προβλέπει σε καθυστέρηση ως προς την εξέταση της αυθεντικότητας των μηνυμάτων «αποφάσισε ότι θα πρέπει να αποστασιοποιηθεί από την όλη κατάσταση και να αποσείσει από το Κίνημα την κατάσταση σύγκρουσης συμφέροντος στην οποία θα βρίσκεται όσο ο κ. Παπαδάκης παραμένει στο ψηφοδέλτιό του.»
Επί της ουσίας το Κίνημα ΑΛΜΑ του τέως Γενικού Ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη, στην περίπτωση του Δημήτρη Παπαδάκη, αποφάσισε ότι ο καθένας είναι κατά κάποιο τρόπο καλύτερα να θεωρείται «ένοχος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου» παρά αθώος.
Για το ΑΛΜΑ κάτι τέτοιο δεν είναι μάλιστα καθόλου αποδεκτό και ως εκ τούτου ο πολυμήχανος Οδυσσέας εφηύρε στην προκειμένη περίπτωση το «τεκμήριο εμπιστοσύνης» θέτοντας τον τέως ευρωβουλευτή εκτός ψηφοδελτίου. Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι «σέβεται απολύτως το τεκμήριο της αθωότητας.»
«Η πολιτική σκιά που πλανάται δεν έχει να κάνει με το τεκμήριο της αθωότητας, αλλά με το τεκμήριο της εμπιστοσύνης με το οποίο ένα Κίνημα οφείλει να περιβάλλει τους υποψηφίους του. Η πολιτική σκιά που δημιουργήθηκε, η οποία πιθανόν να είναι αδικαιολόγητη, κλονίζει προσωρινά αυτή την εμπιστοσύνη.»
Ας ελπίσουμε οι καταγγελίες του Μακάριου Δρουσιώτη να σταματήσουν εδώ και να μην επεκταθούν και σε άλλα στελέχη του ΑΛΜΑ διότι αυτή η «εφεύρεση» κινδυνεύει να μετατραπεί σε πολιτική λαιμητόμο για το ίδιο το Κίνημα.
Το «τεκμήριο εμπιστοσύνης», η εφεύρεση του πολυμήχανου Οδυσσέα δεν αποτελεί τίποτα λιγότερο από την καρατόμηση ενός αθώου, έστω και προς το παρόν πολιτικού, με μοναδικό σκοπό το επικοινωνιακό κέρδος και το κομματικό όφελος του κινήματος που τάσσεται απέναντι ακόμα και στην υποψία διαφθοράς ή διαπλοκής.



