Είναι αν οι πολίτες μπορέσουν να πιστέψουν ξανά ότι ο νόμος εφαρμόζεται χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς σκιές.
Είχαμε αναφέρει από την αρχή πως ο χειρισμός του πορίσματος και ο χρόνος ολοκλήρωσης της διερεύνησης θα κρίνει την θεσμική αξιοπιστία του κράτους. Και ακριβώς την ώρα που στόχος θα έπρεπε να είναι η επανάκτηση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς, διαπιστώνεται πως το ένα λάθος διαδέχεται το άλλο.
17 ημέρες μετά την ανακοίνωση της Αρχής κατά της Διαφθοράς, κατάφερε -επιτέλους- η κυβέρνηση να διορίσει ποινικούς ανακριτές. Και σχεδόν πριν ολοκληρωθούν οι δηλώσεις του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, διαπιστώνεται ότι προκύπτει σύγκρουση συμφέροντος με το διορισμό του κ. Μυλωνόπουλου ο οποίος ενεπλάκη στην υπόθεση Focus ως δικηγόρος του Ζολώτα.
Αναπόφευκτα οι πολίτες διερωτώνται για το πού μπορεί να αποδοθεί αυτή η γκάφα; Σε πρόχειρους και επιπόλαιους χειρισμούς; Σε ανέξοδες δηλώσεις πριν μελετηθούν με σοβαρότητα όλα τα δεδομένα; Όποια κι αν είναι η απάντηση, σίγουρα δεν τιμά την κυβέρνηση.
Δυστυχώς από την επόμενη μέρα της ανακοίνωσης του Πορίσματος για το Κράτος Μαφία η κοινωνία παρακολουθεί συγχυσμένη να παραλύουν οι μηχανισμοί του κράτους. Έχουμε μία γενική εισαγγελία που εξαιρείται εξαιτίας της σχέσης της με τον τέως Πρόεδρο παραδεχόμενη στην ουσία αδυναμία να εκτελέσει τα καθήκοντά της με ανεξαρτησία και αμεροληψία. Και εξαιτίας αυτού, δημιουργείται ένα μεγάλο νομικό κουβάρι. Παρακολουθήσαμε να εγείρονται ερωτήματα για το εισαγγελικό συμβούλιο και τη σύνθεσή του, όχι από πολίτες που στήνουν λαϊκά δικαστήρια, αλλά από έγκριτους νομικούς. Και στο τέλος είδαμε το εισαγγελικό να αρνείται να κάνει την αξιολόγηση στέλνοντας αυτούσια την έκθεση στο υπουργικό συμβούλιο και την αστυνομία.
Το πώς θα τύχει χειρισμού το Πόρισμα και ο χρόνος που θα χρειαστεί για να ολοκληρωθούν οι έρευνες αποτελούν πλέον ένα κρίσιμο τεστ για τους θεσμούς. Από τον τρόπο που θα ενεργήσει η Πολιτεία θα κριθεί όχι μόνο η αξιοπιστία της Δικαιοσύνης, αλλά και η αξιοπιστία του ίδιου του κράτους. Γιατί το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο αν θα αποδοθούν ευθύνες. Είναι αν οι πολίτες θα μπορέσουν να πιστέψουν ξανά ότι ο νόμος εφαρμόζεται χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς σκιές και χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αν χαθεί και αυτή η ευκαιρία, το πλήγμα δεν θα είναι επικοινωνιακό. Θα είναι βαθιά θεσμικό.



