Την υποχρέωση για καταγγελία αλλά πρώτιστα τη διασφάλιση της ταυτότητας του θύματος, έχει οποιοσδήποτε γνωρίζει για σεξουαλική κακοποίηση παιδιού, με βάση τη νομοθεσία του 2014.
Μιλώντας στην εκπομπή Alpha Ενημέρωση η Νομικός και τέως πρόεδρος του Συμβουλίου «Φωνή» Αναστασία Παπαδοπούλου, εξηγεί ότι η νομοθεσία του 2014 προνοεί ότι όποιος γνωρίζει για περιστατικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, οφείλει να προχωρήσει σε καταγγελία στις Αρχές.
«Δεν είναι υπεράσπιση ούτε το απόρρητο της πελάτιδας, είτε είναι ψυχολόγος, είτε είναι δικηγόρος είτε οποιαδήποτε άλλη σχέση εμπιστοσύνης και είναι και επιβαλλοντικός παράγοντας αν είσαι ένας τέτοιος επαγγελματίας. Ειδικότερα αν είσαι επαγγελματίας που ασχολείται με παιδιά.»
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Σημειώνει ότι τα φερόμενα αδικήματα φαίνεται να διαπράχθηκαν πριν την εφαρμογή της νομοθεσίας, για την κ. Παπαδοπούλου δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία καθώς η γνώση της διάπραξής τους ήρθε μετά την εφαρμογή της νομοθεσίας.
Επισημαίνει ότι όταν γράφτηκε η νομοθεσία ο στόχος ήταν να δοθεί το μήνυμα σε όλους ότι όταν γνωρίζουν για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών οφείλουν να πάρουν κάποια μέτρα και να κάνουν κάποια βήματα.
«Και αν δεν ήταν η άμεση καταγγελία το πρώτο βήμα, ήταν σίγουρα η διαφύλαξη της εμπιστευτικότητας της ταυτότητας αυτού του προσώπου και η προσπάθεια να δώσουμε βοήθεια σε αυτό το πρόσωπο. Και υπάρχουν αρκετοί θεσμοί πλέον και υπάρχουν και υποδομές στην Κύπρο που μπορούν να δώσουν επαγγελματική εξειδικευμένη βοήθεια σε τέτοια άτομα. Όπως για παράδειγμα το Κέντρο ΝΗΜΑ, που είναι ακριβώς για ανήλικες οι οποίοι κακοποιήθηκαν όταν ήταν παιδιά αλλά ποτέ δεν έσπασαν τη σιωπή τους όταν ήταν παιδιά.»
Τονίζει ότι αυτό το οποίο την απασχολεί είναι ότι πρέπει πρώτο να μπαίνει το συμφέρον του θύματος και να προστατευτεί το άτομο αυτό αλλά και άλλα παιδιά ή άτομα τα οποία συνδέονται με το συγκεκριμένο πρόσωπο, ώστε να παραπεμφθούν σε εξειδικευμένη βοήθεια.
«Δεν είναι η δική μας δουλειά να γίνουμε detective και να ερμηνεύσουμε κατά πόσον οποιοιδήποτε ισχυρισμοί για σεξουαλική κακοποίηση ευσταθούν ή όχι. Γι’ αυτό έχουμε φτιάξει υποδομές, διαδικασίες στην Κύπρο ούτως ώστε να υπάρχει εξειδικευμένη βοήθεια και διερεύνηση σε κάθε στάδιο. Και οφείλει οποιοσδήποτε από εμάς, και αυτή ήταν η έννοια, το πνεύμα της νομοθεσίας του 2014, να υπάρχει εξειδικευμένη βοήθεια και όλοι να καταλάβουμε ότι έχουμε καθήκον τα θύματα ή φερόμενα θύματα να τα παραπέμπουμε σε αυτές τις εξειδικευμένες δομές και σε αυτή την εξειδικευμένη διερεύνηση και βοήθεια.»
Εξηγεί ότι τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης έχουν μάθει να ζουν εγκλωβισμένα στο φόβο και στην ντροπή, και είναι πάρα πολύ δύσκολο να σπάσουν τη σιωπή τους και γι’ αυτό επενδύσαμε ως κράτος και πολλοί επαγγελματίες στην ιδιωτικό τομέα, για να προσφέρουν αυτή την ασφάλεια στα θύματα.
