Ξανά στις ράγες βάζει την ιδέα για δημιουργία σιδηροδρομικού δικτύου στην Κύπρο, το επίσημο κάλεσμα της UNIFE προς τη χώρα μας.

Η Ένωση που εκπροσωπεί την Ευρωπαϊκή Βιομηχανία προμήθειας σιδηροδρομικού εξοπλισμού, θεωρεί ιδανική συγκυρία την ανάληψη της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να αρχίσει ο σχεδιασμός που θα βάζει τέλος σε μια περίοδο 75 ετών χωρίς σιδηροδρομικές μεταφορές επιβατών και εμπορευμάτων στο νησί.

«Η Κύπρος μπορεί να επαναφέρει τα τρένα για πρώτη φορά από το 1951, ενισχύοντας το μέλλον των σιδηροδρόμων στην Ευρώπη, καθώς και στρατηγικά σιδηροδρομικά έργα σε όλη την Ευρώπη που κατασκευάζονται από εταιρείες της ΕΕ σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.»
UNIFE

Την ίδια ώρα, η UNIFE καλεί την Κυπριακή Προεδρία να προωθήσει κρίσιμες μεταρρυθμίσεις στον τομέα των μεταφορών, διασφαλίζοντας μεταξύ άλλων αλλαγές στην επερχόμενη Οδηγία για τις δημόσιες συμβάσεις, ώστε μόνο σιδηροδρομικά προϊόντα ευρωπαϊκής κατασκευής να χρησιμοποιούνται στα δίκτυα της Ευρώπης.

Την προοπτική κατασκευής μιας σύγχρονης σιδηροδρομικής υποδομής στην Κύπρο είχε υποστηρίξει δημόσια και ο ίδιος ο Ευρωπαίος Επίτροπος Βιώσιμων Μεταφορών, Απόστολος Τζιτζικώστας, με το έργο – όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της UNIFE – να αποσκοπεί στην ταχύτερη μεταφορά εμπορευμάτων προς τα λιμάνια για αποστολή σε πολλαπλές ηπείρους.

Πληροφορίες από το Υπουργείο Μεταφορών αναφέρουν πως ο Αλέξης Βαφεάδης έχει ήδη ζητήσει επικαιροποίηση της σχετικής μελέτης, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο ένα τέτοιο εγχείρημα θα ήταν βιώσιμο.

Ταξίδι στον χρόνο

Το σιδηροδρομικό δίκτυο της Κύπρου αναπτύχθηκε κατά την περίοδο της Αγγλοκρατίας, με το πρώτο τρένο να κυκλοφορεί τον Οκτώβριο του 1905.

Η σιδηροδρομική γραμμή που άρχιζε από την Αμμόχωστο και κατέληγε στην Ευρύχου, είχε μήκος 122 χιλιομέτρων και εξυπηρετούσε μεταξύ άλλων τη Λευκωσία, τη Μόρφου και χωριά της Μεσαορίας.

Οικονομικοί λόγοι και η στροφή προς τις οδικές μεταφορές έφεραν το κλείσιμο του σιδηροδρόμου, με το τελευταίο ταξίδι να πραγματοποιείται την τελευταία ημέρα του 1951.

Δείτε το ρεπορτάζ της Ραφαέλλας Σταυρινού: