Νέα τροπή φαίνεται πως παίρνει η πολυσυζητημένη διαμάχη ανάμεσα στον Νίκο Καρβέλα και την Άννα Βίσση, καθώς, σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά μέσα από την εκπομπή «Πρωινό», ο συνθέτης φέρεται να κινείται πλέον νομικά, προχωρώντας στην κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων κατά της τραγουδίστριας.
Το αίτημα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδόθηκαν, αφορά την απαγόρευση ερμηνείας των τραγουδιών που έχει δημιουργήσει ο ίδιος.
Εφόσον η συγκεκριμένη διαδικασία οδηγήσει σε δικαστική απόφαση που θα περιορίζει την εκτέλεση των έργων, οι συνέπειες για την καλλιτεχνική πορεία της Άννας Βίσση αναμένεται να είναι ιδιαίτερα σημαντικές. Και αυτό γιατί ένα μεγάλο μέρος του ρεπερτορίου της, αλλά και της προσωπικής της καλλιτεχνικής διαδρομής, έχει συνδεθεί άμεσα με τις δημιουργίες του Νίκου Καρβέλα.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Η εξέλιξη έρχεται μάλιστα σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη χρονική στιγμή για την τραγουδίστρια. Η Άννα Βίσση ετοιμάζεται να επιστρέψει στο ανακαινισμένο «Αθηνών Αρένα», το οποίο προετοιμάζει το ζεύγος Κούστα, παρουσιάζοντας ένα νέο πρόγραμμα. Ωστόσο, σημαντικό μέρος αυτού αναμενόταν να αποτελείται από τραγούδια που έχει γράψει ο Νίκος Καρβέλας για εκείνη.
Σε περίπτωση, επομένως, που υπάρξει δικαστικός περιορισμός, η Άννα Βίσση θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει σε μεγάλο βαθμό το πρόγραμμά της, αφήνοντας πιθανότατα εκτός πολλές από τις γνωστές επιτυχίες που έχουν χαρακτηρίσει την καριέρα της.
Όπως μεταφέρθηκε στην εκπομπή, ο Διονύσης Θανάσουλας ανέφερε πως ο Νίκος Καρβέλας εμφανίζεται αποφασισμένος να προχωρήσει μέχρι τέλους και πως τα ασφαλιστικά μέτρα αναμένεται να κατατεθούν μέσα στην ημέρα. Αν αυτό συμβεί, θα πρόκειται για μια εξέλιξη που ουσιαστικά θα θέσει υπό νέα βάση την καλλιτεχνική σχέση των δύο πλευρών, η οποία μετρά αρκετές δεκαετίες.
Πέρα από την προσωπική διάσταση της υπόθεσης, ιδιαίτερο βάρος φαίνεται πως έχει και το οικονομικό κομμάτι. Σύμφωνα με όσα αποκάλυψε ο Γιώργος Λιάγκας, στις συζητήσεις που είχαν προηγηθεί είχε τεθεί στο τραπέζι ένα συνολικό ποσό που υπολογιζόταν περίπου στο 1,5 εκατομμύριο ευρώ.
Στο ποσό αυτό, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, περιλαμβάνονταν περίπου 300.000 ευρώ που σχετίζονταν με τα τραγούδια, καθώς και η διαγραφή ποσού 500.000 ευρώ, το οποίο είχε δοθεί ως δάνειο στον Νίκο Καρβέλα από τον Γιάννη Κούστα. Παράλληλα, γινόταν λόγος και για μία επιπλέον απαίτηση περίπου 700.000 ευρώ.
Όπως διευκρινίστηκε, τα συγκεκριμένα ποσά αποτελούσαν μέρος της διαπραγμάτευσης και δεν επρόκειτο απλώς για χρήματα που ο εφοπλιστής θα παραχωρούσε στον συνθέτη.
Σημαντικό σημείο της αντιπαράθεσης φαίνεται πως αποτέλεσε και το ποσοστό που λάμβανε ο Νίκος Καρβέλας από τα δικαιώματα των τραγουδιών. Όπως αναφέρθηκε στην εκπομπή, το ποσοστό αυτό φέρεται να ανερχόταν περίπου στο 50%.
Από την πλευρά των Κούστα, σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες που μεταδόθηκαν, υπήρχε πρόθεση το ποσοστό αυτό να περιοριστεί σε επίπεδα μεταξύ 20% και 30%. Η συγκεκριμένη πρόταση φέρεται να ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την ένταση ανάμεσα στις δύο πλευρές.
Στο επίκεντρο βρίσκεται πλέον και το νομικό καθεστώς των τραγουδιών. Όπως ειπώθηκε στο «Πρωινό», η νομική σύμβουλος της «Αυτοδιαχείρισης» φέρεται να έχει εξηγήσει πως, σε περίπτωση που κατατεθούν ασφαλιστικά μέτρα και γίνουν δεκτά με τέτοιο τρόπο ώστε να απαγορεύεται η εκτέλεση συγκεκριμένων έργων, η Άννα Βίσση δεν θα έχει τη δυνατότητα να τα ερμηνεύει.
Μάλιστα, σύμφωνα με όσα μεταφέρθηκαν στην εκπομπή, σε περίπτωση παραβίασης μιας τέτοιας δικαστικής απόφασης θα μπορούσε να υπάρξει ακόμη και διαδικασία Αυτοφώρου.
Το άλλοτε εμβληματικό καλλιτεχνικό δίδυμο βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση. Η εξέλιξη της δικαστικής διαδικασίας αναμένεται να κρίνει όχι μόνο το μέλλον της επαγγελματικής τους σχέσης, αλλά ενδεχομένως και το περιεχόμενο του προγράμματος που θα παρουσιάσει η Άννα Βίσση στο «Αθηνών Αρένα».
Την ίδια ώρα, η υπόθεση συνεχίζει να προκαλεί αντιδράσεις, καθώς ο Νίκος Καρβέλας προχώρησε σήμερα, Πέμπτη 8 Οκτωβρίου, σε νέα δημόσια τοποθέτηση.
Μέσα από την εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι» μεταδόθηκε νέα ανακοίνωση του συνθέτη σχετικά με την Άννα Βίσση, με τον ίδιο να τοποθετείται εκ νέου για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί.
Η ανακοίνωση
«Η Άννα Βίσση, μιλώντας προφανώς και εξ ονόματος της εταιρίας παραγωγής, εξέδωσε εχθές μία δημόσια ανακοίνωση ως απάντηση στο δελτίο τύπου μου. Αυτά είναι όσα έχω να πω για την ώρα: Η Εταιρία παραγωγής και η Άννα υποστηρίζουν ότι ήμουν ενήμερος για τη συναυλία στο ΟΑΚΑ και “περήφανος” γι’ αυτό που θα παρουσίαζαν. Ενήμερος με το ίδιο το προαποφασισμένο (ερήμην μου) γεγονός ήμουν – όπως ενήμερη ήταν και όλη η Ελλάδα. Περήφανος, όχι. Και δεν υπήρξα, ούτε είμαι περήφανος. Όχι μόνο για το τελικό αποτέλεσμα, αλλά και για την ανοχή που ανοήτως επέδειξα σε συμπεριφορές όπως αυτή της Άννας και της κας Μέργμηγκα/Κούστα, οι οποίες άλλωστε, μου απαγόρευσαν να έχω οποιοδήποτε ρόλο, δημιουργικό ή συμβουλευτικό στην συγκεκριμένη συναυλία, προφανώς για να μην “αλλοιώσω” το είδος του θεάματος που μόνες τους είχαν προαποφασίσει να παρουσιάσουν. Με την ανακοίνωσή της, η Άννα Βίσση επιβεβαιώνει ξεκάθαρα ότι υπήρχε συμφωνία σε όλες τις συνεργασίες μας για αμοιβή μου πέραν των πνευματικών δικαιωμάτων που εισπράττω μέσω του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης.
Εμμέσως και σαφώς, επιβεβαιώνει επίσης, ότι η ίδια ήταν απολύτως ενήμερη και ενέκρινε την ντροπιαστική και σκόπιμα προσβλητική και υποτιμητική αλλαγή της δικής μου, των οικείων και των προσκεκλημένων μου και την απειλή της απαγόρευσης εισόδου μου στο ΟΑΚΑ, εάν εμφανιζόμουν για να καθίσω στην αρχική μου θέση. Δεν θα προσθέσω τίποτα περισσότερο από το ότι αυτή δεν είναι η Άννα που εγώ ήξερα, αγάπησα και θαύμασα. Είναι χονδροειδές ψέμα ότι ζήτησα 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Ζήτησα την ίδια αμοιβή και είχα λάβει, βάσει πάγιας συμφωνίας μου με την Άννα, για τις συναυλίες στο Καλλιμάρμαρο (επιπλέον, ασφαλώς, των όποιων δικαιωμάτων είχα λαμβάνειν από τον Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης). Αυτά και μόνο είναι η απόλυτη αλήθεια. Η “θέση” τους (αποφεύγω συνειδητά σκληρότερο χαρακτηρισμό) ήταν η εξής: ή παίρνεις τα μισά ή δεν παίρνεις τίποτα και μάλιστα (τα μισά) υπό τον όρο να μη μιλήσω ποτέ αρνητικά για την Άννα. Αρνήθηκα κατηγορηματικά, μη δεχόμενος, όπως έχω αναφέρει στο δελτίο τύπου μου, να απαρνηθώ την ελευθερία της γνώμης μου και να την ανταλλάξω με χρήμα. Τα περί δήθεν απειλών μου να “διασύρω” και να “καταστρέψω” την Άννα, σε προσωπικό και καλλιτεχνικό επίπεδο, είναι αστειότητες και ψεύδη. Γιατί να καταστρέψω την Άννα; Να τη διασύρω για ποιον λόγο κα με ποιο κίνητρο ή επιχείρημα; Η Άννα είναι, όπως έχω ξαναπεί, ελεύθερη να επιλέξει τον δρόμο της και εγώ να συνεχίσω να ακολουθώ τον δικό μου. Εγώ ως δημιουργός ακολουθώ τις υποδείξεις του δημιουργικού μου γίγνεσθαι.
Ποτέ μου δεν συμβιβάστηκα, ποτέ μου δεν έσκυψα το κεφάλι και ποτέ μου δεν εξαγοράσθηκα. Προτιμώ λοιπόν την οικονομική μου αυτοκτονία παρά την ηθική μου δολοφονία. Εν τέλει, μία είναι η πικρή αλήθεια: η Άννα με την συμπεριφορά της και τις επιλογές όψιμων συνεργατών και φίλων, έθεσε συνειδητά και ίσως προγραμματισμένα τον εαυτό της εκτός πλαισίου οποιασδήποτε καλλιτεχνικής μας συνεργασίας στο μέλλον. Το σημείο όμως της ανακοίνωσης που πραγματικά ξεπερνά το όριο του ανεκτού είναι εκείνο στο οποίο, με μία εντελώς χαοτική και ακατανόητη διατύπωση (όπου συμφύρονται, άτακτα, δήθεν “δάνεια” και δήθεν “εξυπηρετήσεις”), η Άννα μιλάει για δήθεν “εξυπηρέτηση” ύψους 500.000 ευρώ που υποτίθεται πως μου έκανε ο κ. Κούστα και μάλιστα επειδή “είχα ανάγκη”. Ουδέποτε έλαβα χρήματα από τον κ. Κούστα. Όπως λέγεται, το “το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα”. Μαθαίνω όμως τώρα, από την ανακοίνωση της Άννας, ότι ειδικά το κεφάλαιο του κ. Κούστα έχει τουλάχιστον μεγάλη καρδιά. Φαίνεται πως η εταιρία παραγωγής του κ. Κούστα μπορεί να αισθάνεται άβολα όταν πρέπει να πληρώσει σε έναν δημιουργό αυτά που δικαιούται αλλά αντ’ αυτού, ο ίδιος ο κ. Κούστας επιδίδεται σε “φιλανθρωπία” για να βοηθήσει (προφανώς ως “αναξιοπαθούσα”). Αλλά επειδή η μεγαλοψυχία και η φιλανθρωπία έχουν φαίνεται, και τα όρια τους, από όσα διαβάζω στην ανακοίνωση της Άννας συνάγεται ότι ο κ. Κούστας δεν με “ελέησε” ακριβώς: υποτίθεται μου “δάνεισε” ποσά για να του τα επιτρέψω (ελπίζω τουλάχιστον άτοκα). H ανακοίνωση χαρακτηρίζει τα όσα αναφέρω στο δικό μου δελτίο τύπου ως λαϊκισμό. Αναρωτιέμαι ποια λέξη μπορεί να αποδώσει την κατασκευή μιας τόσο ακραίας μυθοπλασίας με την οποία οι άνθρωποι αυτοί φτάνουν στο σημείο να αυτοπαρουσιάζονται ως “φιλάνθρωποι”.
Στο σημείο αυτό, θα παρακάμψω τόσο την Εταιρεία όσο και την Άννα Βίσση και θα στραφώ στο κοινό: κατανοώ απόλυτα ότι όλη αυτή η συζήτηση περί αμοιβών φαντάζει προκλητική σε ανθρώπους που παλεύουν να βγάλουν τον μήνα. Θα ήθελα όμως να απευθυνθώ μία ερώτηση σε ερώτηση σε εκείνους που παρακάμπτουν το θέμα αρχών, που τίθεται εδώ, επικεντρώνοντας στο ύψος των χρημάτων. Ας αναρωτηθούν οι ίδιοι το εξής και ας απαντήσουν ανυπόκριτα αν ο μόχθος και η εργασία τους αποτέλεσε την βασική πρώτη ύλη του υψηλού κέρδους ενός τρίτου που την εκμεταλλεύεται, θα δεχόταν να αποποιηθούν τα δικαιώματά τους; Πέρα από το θέμα των αρχών, όποιος με ξέρει, γνωρίζει ότι δεν ασχολήθηκα ποτέ με τη διαχείριση και εξοικονόμηση χρημάτων. Αυτή είναι και η αιτία που, όσο εξωφρενικό και να ακούγεται σε τρίτους, όσο καιρό συμπορευόμασταν η Άννα έχει όντως χρειαστεί να με στηρίξει οικονομικά. Όπως και εγώ εκείνην. Αυτή την αμοιβαία στήριξη που έδωσα και που έλαβα, ωστόσο, ποτέ δεν την εξέλαβα ως απλοχερία ή μεγαλοψυχία. Θεωρούσα πάντα ότι η αλληλοστήριξη είναι κάτι αυτονόητο για δύο ανθρώπους που έχουν συμπορευτεί εμείς. Κάποτε, Βίσση χωρίς Καρβέλα δεν υπήρχε, όπως και το αντίστροφο. Για να τελειώνουμε, όσα της οφείλω, τόσα μου οφείλει. Κάτι αποκλειστικά για την Άννα: τίποτα δεν αναφέρεται στην ανακοίνωση για το καλλιτεχνικό μέρος, που αποτελεί την αφετηρία και τον κορμό της θέσης μου. Όλη η ανακοίνωση αναλώνεται στα χρήματα. Δεν είναι όμως αυτή η ουσία. Η ουσία είναι τα ίδια τα τραγούδια, η δική της ερμηνεία και η διάδραση με τον κόσμο. Εάν η Άννα Θεωρεί ότι η διάδραση με τον κόσμο στο ΟΑΚΑ ήταν η ίδια με όλες τις άλλες εμφανίσεις της, πλανάται. Δεν είναι θέμα επιλογής χώρων. Όπως έχω πει, είναι σύγκρουση μεταξύ τελείως διαφορετικών προθέσεων και οραμάτων. Μετά από τα όσα έμαθα περί “φιλανθρωπίας” και τα όσα υπέστην ως προσβολή, δικαιούμαι να προσθέσω και νοοτροπιών. Και κάτι τελευταίο περί “κόντρας”. Η θεωρία του πολέμου διδάσκει το εξής: στον πόλεμο, δεν είναι σοφό να ξυμένεις σε μία θέση αποκομμένη από πόρους. Αγαπητοί, χρηματικούς πόρους μπορεί να έχετε άφθονους, τους μουσικούς πόρους πάλι, πολύ φοβάμαι ότι πρέπει να ξεκινήσετε να τους αναζητάτε από το μηδέν»
