«Δεν ξέρω αν είμαι ήρωας, αλλά έκανα αυτό που έπρεπε». Με αυτή τη φράση περιγράφει την περιπέτεια που βίωσε, ο μόλις 13 ετών Όστιν Άπελμπι, που με αυτοθυσία και σχεδόν υπερφυσικές αντοχές για την ηλικία του, κατάφερε να σώσει την οικογένειά του από βέβαιο πνιγμό.

«Ήμουν σε μεγάλο σοκ. Δεν μπορούσα καν να κλάψω. Δεν ήξερα την κατάστασή τους. Δεν ήξερα αν ήταν ζωντανοί ή όχι.»
Όστιν Άπελμπι

Όλα συνέβησαν στη Δυτική Αυστραλία όταν η οικογενειακή εξόρμηση για κωπηλασία με φουσκωτές σανίδες και καγιάκ στην παραλία του Κουίνταλουπ, παραλίγο να μετατραπεί σε τραγωδία.

Τα άγρια κύματα και οι ισχυροί άνεμοι, τους παρέσυραν στον ωκεανό, κι όταν η ακτή δεν ήταν πια ορατή, τα φουρτουνιασμένα νερά πήραν και τα κουπιά τους.

O τρόμος κορυφώθηκε, καθώς μια μάνα με τρία παιδιά ήταν αβοήθητη στη μέση του πουθενά.

«Κρυώναμε, τρέμαμε και ήταν πολύ τρομακτικό.»
Τζόαν Άπελμπι – Μητέρα

Τότε ήταν, που ο Όστιν πήρε την απόφαση ν’ αφήσει την οικογένειά του και παίζοντας τη ζωή του κορώνα γράμματα, να κολυμπήσει, για να καλέσει σε βοήθεια.

Ένα ταξίδι τεσσάρων ωρών στην τρικυμισμένη θάλασσα. Μια απόσταση 4 χιλιομέτρων προς τη στεριά, όσο τα μανιασμένα κύματα έσπρωχναν ακόμη πιο βαθιά στον ωκεανό τη μητέρα του, τον αδελφό του Μπο και τη μικρότερη αδελφή του Γκρέις.

«Απλώς συνέχισα να κολυμπώ. Έκανα πρόσθιο, ελεύθερο, ύπτιο επιβίωσης. Είχα το σωσίβιο και το καγιάκ για 2 ώρες… και μετά, τις επόμενες 2 ώρες, κολυμπούσα απλά χωρίς σωσίβιο.»
Όστιν Άπελμπι

Κι όταν κατά το σούρουπο, κατόρθωσε να φθάσει στην ακτή, κατέρρευσε. Ο Γολγοθάς του, όμως, δεν τελείωσε, καθώς έπρεπε να τρέξει άλλα 2 χιλιόμετρα, προκειμένου να βρει τηλέφωνο.

«Έτρεξα στο τηλέφωνο και κάλεσα το “000”… και είπα ότι χρειάζομαι ελικόπτερα… χρειάζομαι αεροπλάνα, χρειάζομαι βάρκες, η οικογένειά μου είναι στη θάλασσα.»
Όστιν Άπελμπι

Και εξαντλημένος λιποθύμησε. Σε χρόνο ντε-τε διακομίστηκε στο νοσοκομείο, όσο το Λιμενικό έστηνε μια τεράστια επιχείρηση έρευνας και διάσωσης, που εντέλει οδήγησε – όπως καταγράφεται στα ντοκουμέντα – στον εντοπισμό της οικογένειας, 14 ολόκληρα χιλιόμετρα από την ακτή.

«Οι 8,5 αυτές ώρες ήταν οι πιο τρομακτικές, που περάσαμε. Τα καταφέραμε, είμαστε όλοι ζωντανοί κι αυτό είναι το πιο σημαντικό… και έχω και τα τρία μου παιδιά. Με συγχωρείτε. Και τα τρία τα κατάφεραν.»
Τζόαν Άπελμπι – Μητέρα

Οι διασώστες χαρακτήρισαν υπεράνθρωπη την προσπάθεια του μικρού Όστιν, ο οποίος αν και περπατά με πατερίτσες, λόγω των πόνων στα πόδια, επιμένει πως ήταν μια πράξη αυτονόητη και όχι μια πράξη ηρωισμού.

Δείτε το ρεπορτάζ του Γιάννη Ξενοφώντος: