Σε νέα φάση κλιμάκωσης φαίνεται να εισέρχεται η ένταση μεταξύ Ιράν και Δύσης, καθώς η Τεχεράνη εκτόξευσε βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς προς τη στρατηγικής σημασίας βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, χωρίς ωστόσο να σημειωθεί πλήγμα στον στόχο.
Όπως επιβεβαίωσε Αμερικανός αξιωματούχος, δύο πύραυλοι εκτοξεύθηκαν προς τη βάση, η οποία βρίσκεται σε απόσταση περίπου 3.810 χιλιομέτρων από τις ιρανικές ακτές, χωρίς κανένας να καταφέρει να πλήξει τις εγκαταστάσεις. Η Ντιέγκο Γκαρσία αποτελεί κρίσιμο κόμβο για τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ, φιλοξενώντας μεταξύ άλλων στρατηγικά βομβαρδιστικά και λειτουργώντας ως προωθημένη βάση για αποστολές σε Ασία και Μέση Ανατολή.
Η ημιεπίσημη ιρανική υπηρεσία Mehr επιβεβαίωσε την εκτόξευση, κάνοντας λόγο για «σημαντικό βήμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στην απειλή των συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους πέρα από τα σύνορα της Δυτικής Ασίας», χωρίς να διευκρινίζει αν η επίθεση πέτυχε τον στόχο της.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Τα μηνύματα της αποτυχημένης επίθεσης
Παρά την αποτυχία πλήγματος, η εκτόξευση πυραύλων σε τόσο μεγάλη απόσταση αναδεικνύει τη στρατιωτική εμβέλεια του Ιράν και τη δυνατότητά του να απειλεί στόχους πολύ πέρα από τη Μέση Ανατολή. Χαρακτηριστικό είναι ότι σύμφωνα με αναλυτές η εμβέλεια των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων δεν ξεπερνούσε τα 2.000 χλμ, ωστόσο η κίνηση αυτή σηματοδοτεί πιθανόν την χρήση νέου τύπου πυραύλων με μεγαλύτερη εμβέλεια τους οποίους η Τεχεράνη δεν είχε χρησιμοποιήσει στο παρελθόν.
Ταυτόχρονα, εγείρονται ανησυχίες για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας, καθώς οι πύραυλοι διέσχισαν εναέριες ζώνες που χρησιμοποιούνται από εμπορικές πτήσεις που αποφεύγουν τον ιρανικό εναέριο χώρο.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι η προστασία των Στενών του Ορμούζ –κομβικής σημασίας για την παγκόσμια ενεργειακή ροή– θα απαιτήσει ευρύτερη διεθνή συμμαχία, τα μέλη της οποίας ενδέχεται να αποτελέσουν στόχους αντιποίνων από την Τεχεράνη.
Η σημασία της Ντιέγκο Γκαρσία
Η βάση βρίσκεται στο αρχιπέλαγος των Τσάγκος, υπό βρετανική κυριαρχία, και έχει διαδραματίσει κομβικό ρόλο σε μεγάλες στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ, όπως οι εισβολές στο Ιράκ. Από το 1971, όταν κατασκευάστηκε από ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα στρατιωτικά προγεφυρώματα της Δύσης.
Παράλληλα, έχει χρησιμοποιηθεί για αποστολές μεγάλης εμβέλειας βομβαρδιστικών, ενώ στο παρελθόν έχει συνδεθεί και με επιχειρήσεις μεταγωγών κρατουμένων.
Εμπλοκή του Ηνωμένου Βασιλείου και αλλαγή στάσης
Η επίθεση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το Λονδίνο φαίνεται να μεταβάλλει τη στάση του απέναντι στη σύγκρουση.
Όπως έγινε γνωστό από ανακοίνωση της Downing Street, το Ηνωμένο Βασίλειο επιτρέπει πλέον τη χρήση των βάσεών του –συμπεριλαμβανομένων των Fairford και Ντιέγκο Γκαρσία– για αμερικανικές επιχειρήσεις που στοχεύουν «τις δυνατότητες που χρησιμοποιούνται για επιθέσεις κατά πλοίων στα Στενά του Ορμούζ».
Η εξέλιξη αυτή ερμηνεύεται ως διεύρυνση του πλαισίου «συλλογικής άμυνας», εντείνοντας τις ανησυχίες για βαθύτερη εμπλοκή της Βρετανίας στη σύγκρουση. Μάλιστα, βρετανικά κόμματα της αντιπολίτευσης ζητούν ήδη κοινοβουλευτική έγκριση, κάνοντας λόγο για «διολίσθηση αποστολής».
Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, αντέδρασε μέσω ανάρτησης, υποστηρίζοντας: «Η συντριπτική πλειοψηφία του βρετανικού λαού δεν θέλει καμία εμπλοκή στον πόλεμο επιλογής ΗΠΑ–Ισραήλ κατά του Ιράν». Παράλληλα προειδοποίησε ότι «αγνοώντας τον ίδιο του τον λαό, ο κ. Στάρμερ θέτει σε κίνδυνο βρετανικές ζωές, επιτρέποντας τη χρήση βρετανικών βάσεων για επιθετικές ενέργειες κατά του Ιράν. Το Ιράν θα ασκήσει το δικαίωμά του στην αυτοάμυνα».
