του Γιάννη Ξενοφώντος
Παρά τη λάμψη του, το κόκκινο χαλί και την αστερόσκονη του διεθνούς Κινηματογράφου, το 75ο Φεστιβάλ των Καννών πραγματοποιείται φέτος, στη σκιά του πολέμου στην Ουκρανία.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ο χάρτης ξανασχεδιάζεται
Για πρώτη φορά στα χρονικά, η αυλαία του Φεστιβάλ άνοιξε με έναν ηθοποιό, που εγκατέλειψε τα κινηματογραφικά πλατό και σήμερα ως Πρόεδρος μιας χώρας που δέχεται εισβολή, δεν έχει να παρουσιάσει κάποια ταινία, παρά μόνο την ωμή πραγματικότητα.
Καταχειροκροτούμενος και με μάτια βουρκωμένα ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι καθηλώνει το παγκόσμιο, με μια ομιλία, γεμάτη αλληγορίες.
AdvertisementΒολοντίμιρ Ζελένσκι – Πρόεδρος Ουκρανίας“Είναι σαφές ότι μπορείς να κατακτήσεις τους ανθρώπους με ομορφιά… συγκεντρώνοντάς τους μπροστά απο οθόνες… παρά να τους κατακτήσεις με ντροπή, συγκεντρώνοντάς τους στα καταφύγια βομβών”
Το κοινό παρακολουθεί αποσβολωμένο όσα με πόνο και οργή βγαίνουν απ` τα χείλη του.
AdvertisementΒολοντίμιρ Ζελένσκι – Πρόεδρος Ουκρανίας“229 παιδιά σκοτώθηκαν στη ρωσική εισβολή. Δεν κάνουν τίποτα άλλο, παρά μόνο να σκοτώνουν, να σκοτώνουν, να σκοτώνουν. Γέμισαν την Ευρώπη με πτώματα”
Πιο ανατριχιαστική στιγμή της βραδιάς, αυτή που Ουκρανός Πρόεδρος ανασύρει απο το χρονοντούλαπο την πρώτη ομιλούσα ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν… τον “Μεγάλο Δικατάτορα“, που 82 χρόνια μετά την προβολή της, μοιάζει δυστυχώς τόσο επίκαιρη.
Βολοντίμιρ Ζελένσκι – Πρόεδρος Ουκρανίας“Είμαι σίγουρος ότι ο δικτάτορας θα χάσει”
Τότε, το 1940, ο Τσάρλι Τσάπλιν άρθρωσε λόγο για πρώτη φορά σε ταινία του, και μέσα απ` τη σάτιρά του κατακεραύνωσε τον Αδόλφο Χίτλερ.
Απόσπασμα απο ταινία “Ο Μεγάλος Δικτάτορας”:“Tα κτήνη ανέβηκαν στην εξουσία, αλλά λένε ψέματα. Δεν τηρούν τις υποσχέσεις τους. Ποτέ δεν θα το κάνουν. Οι δικτάτορες ελευθερώνουν τους εαυτούς τους, αλλά υποδουλώνουν τον λαό. // Στρατιώτες, στο όνομα της Δημοκρατίας ας ενωθούμε όλοι”
Σήμερα, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι παραλληλίζει τον Πούτιν με τον Χίτλερ και εξηγεί στην υφήλιο γιατί μας χρειάζεται ένας σύγχρονος Σαρλό.
AdvertisementΒολοντίμιρ Ζελένσκι – Πρόεδρος Ουκρανίας“Πρέπει να ακούμε λόγια όπως το 1940.. λέξεις που βγαίνουν απ` τις οθόνες του ελεύθερου κόσμου. Χρειαζόμαστε έναν νέο Τσάρλι Τσάπλιν, που θα αποδείξει ότι ο κινηματογράφος δεν είναι βουβός”
