Απάντηση εκ μέρους της κυβέρνησης στο ΑΚΕΛ δίνει ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης. Με αφορμή την ανακοίνωση του ΑΚΕΛ που ανέφερε μεταξύ άλλων πως «οι χθεσινές μαζικές πρωτομαγιάτικες πορείες έδωσαν απάντηση στον Νίκο Χριστοδουλίδη» και πως «ο Πρόεδρος δεν σχολίασε τα στοιχεία που ανακοίνωσε την Πέμπτη η Eurostat σύμφωνα με τα οποία 167 χιλιάδες συμπατριώτες μας το 2025 βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού», ο Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης απαντά.
«Η κοινωνία δεν χρειάζεται μαθήματα κοινωνικής ευαισθησίας από εκείνους που, όταν κυβέρνησαν, οι πολιτικές τους συνέβαλαν στην αύξηση της φτώχειας, στην έκρηξη της ανεργίας και στη δημιουργία κοινωνικών παντοπωλείων. Το ΑΚΕΛ θυμάται το 2025. Ξεχνά το 2013. Η κοινωνία όμως δεν μπορεί να ξεχάσει, γιατί οι συνέπειες των καταστροφικών πολιτικών του ακόμη κατατρέχουν τον τόπο. Το ΑΚΕΛ έχει κάθε δικαίωμα στην κριτική. Δεν έχει όμως δικαίωμα στην επιλεκτική μνήμη. Τα στοιχεία απαντούν πιο δυνατά από τα συνθήματα. Και τα στοιχεία δείχνουν ποιοι όταν κυβέρνησαν η φτώχεια εκτοξεύτηκε, ποιοι άφησαν πίσω τους κοινωνικά παντοπωλεία και ακόμη και σήμερα, 13 χρόνια μετά, καλούμαστε να πληρώνουμε τον λογαριασμό των δικών τους αλόγιστων πολιτικών».
Στην ανακοίνωσή του νωρίτερα το ΑΚΕΛ, ανέφερε πως «δεν διευκρίνισε ο κ. Χριστοδουλίδης ότι ο κατώτατος μισθός στην Κύπρο μόλις που φτάνει το 55% του διάμεσου ενώ ο στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον θέλει να κυμαίνεται τουλάχιστον στο 60%. Δεν εξήγησε ο κ. Χριστοδουλίδης τη μεγάλη καθυστέρηση που παρατηρείται στην κύρωση από την Κύπρο της ευρωπαϊκής οδηγίας για κάλυψη του 80% τουλάχιστον των εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις. Η οδηγία, που έπρεπε να ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο από την 15η Νοεμβρίου 2024, αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά όπλα στην αντιμετώπιση των πολιτικών απορρύθμισης της εργασίας και προστασίας των εργαζομένων».
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Κάνοντας λόγο για εξαγγελίες «χωρίς ουσιαστικό αντίκρυσμα του Προέδρου της Δημοκρατίας» στις οποίες έδωσαν απάντηση οι χιλιάδες εργαζόμενοι και εργαζόμενες κάθε ηλικίας που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της ΠΕΟ και πλημμύρισαν χθες τους δρόμους σε κάθε πόλη και κοινότητα του τόπου με μηνύματα και αιτήματα για τα δικαιώματα των εργαζομένων, για την αξιοπρέπεια της κοινωνίας.
«Μέσα στις πιεστικές κοινωνικές συνθήκες, στη φετινή πρωτομαγιά ξεχώρισε το ηχηρό μήνυμα που έστειλε ο κόσμος της εργασίας, ότι η χώρα δεν ανήκει στις τράπεζες και στο 1% των πλουσιότερων της Κύπρου που εκμεταλλεύονται τον πλούτο του τόπου και επωφελούνται με κάθε τρόπο από τις πολιτικές της κυβέρνησης και των κομμάτων του κατεστημένου. Ότι οι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι που κινούν καθημερινά την οικονομία της Κύπρου δικαιούνται αξιοπρεπείς μισθούς, κατοχυρωμένα βασικά δικαιώματα, συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ασφάλεια στην εργασία, ανθρώπινα ωράρια. Ότι η κοινωνία της χώρας χρειάζεται επειγόντως μια δραστική και δίκαιη ανακατανομή του πλούτου υπέρ της μεσαίας τάξης, των νοικοκυριών, των ευάλωτων ομάδων».
Από πλευράς του ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, σημειώνει:
«Η κοινωνική πολιτική δεν είναι σύνθημα. Είναι αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα μετριέται στην πράξη, στον μισθό, στο διαθέσιμο εισόδημα, στη σύνταξη, στην αγοραστική δύναμη του πολίτη. Το ΑΚΕΛ επικαλείται τους 167 χιλιάδες συμπολίτες μας που βρίσκονταν το 2025 σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Η Κυβέρνηση δεν υποτιμά κανέναν αριθμό και καμία κοινωνική δυσκολία. Κάθε συμπολίτης μας που πιέζεται αποτελεί λόγο για περισσότερη προσπάθεια, πιο στοχευμένες πολιτικές και ισχυρότερο κοινωνικό κράτος.
Η αλήθεια, όμως, χρειάζεται ολόκληρη εικόνα και όχι επιλεκτικές αναφορές. Το ΑΚΕΛ αμελεί να αναφέρει ότι το 2025 το ποσοστό των ατόμων σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ήταν 17,1%, ενώ την περίοδο που κυβέρνησε αυξήθηκε από 23,3% το 2008 σε 27,8% το 2013».
Με απλά λόγια:
Το 2008, με διακυβέρνηση ΑΚΕΛ, το ποσοστό ήταν 23,3%.
Το 2013, στο τέλος της διακυβέρνησης ΑΚΕΛ, έφθασε στο 27,8%.
Το 2025, βρίσκεται στο 17,1%.
Δηλαδή, επί διακυβέρνησης ΑΚΕΛ ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού αυξήθηκε κατά 4,5 ποσοστιαίες μονάδες. Σήμερα είναι 10,7 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερα από το 2013.
Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι απολογισμός.
Την ώρα που το ΑΚΕΛ επιλέγει να απομονώνει έναν αριθμό, η συνολική εικόνα δείχνει κάτι πολύ συγκεκριμένο: η σημερινή Κυβέρνηση εφαρμόζει πολιτικές που ενισχύουν πραγματικά το εισόδημα των πολιτών.
Στον κατώτατο μισθό, η αύξηση είναι σαφής:
Από 940 ευρώ το 2023, μετά το πρώτο εξάμηνο πρόσληψης.
Σε 1.000 ευρώ το 2024.
Σε 1.088 ευρώ από την 1η Ιανουαρίου 2026.
Δηλαδή αύξηση 148 ευρώ τον μήνα, περίπου 15,7%, μέσα σε τρία χρόνια.
Στις απολαβές της πραγματικής οικονομίας, σύμφωνα με τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας για το τέταρτο τρίμηνο του 2025:
Οι μέσες μηνιαίες απολαβές αυξήθηκαν κατά 4,9%.
Οι διάμεσες απολαβές αυξήθηκαν κατά 4,6%.
Και αυτό σε συνθήκες σχεδόν μηδενικού πληθωρισμού.
Άρα, μιλούμε για πραγματική ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης, όχι για λογιστική βελτίωση. Η ανάπτυξη αρχίζει να αγγίζει ευρύτερα την κοινωνία και οι θετικοί δείκτες αποκτούν κοινωνικό αποτύπωμα.
Στη φορολογία, από την 1η Ιανουαρίου 2026:
Το αφορολόγητο εισόδημα αυξάνεται από 19.500 ευρώ σε 22.000 ευρώ.
Περίπου 200 χιλιάδες εργαζόμενοι θα έχουν αυξημένο διαθέσιμο εισόδημα.
Στην ΑΤΑ:
Αυξήθηκε από το 50% στο 66,7%.
Με τη συμφωνία του Νοεμβρίου 2025, δρομολογείται η σταδιακή επιστροφή της στο 100% εντός 18 μηνών.
Στις συντάξεις:
Οι βασικές, κατώτατες και κοινωνικές συντάξεις αυξήθηκαν σωρευτικά κατά περίπου 10% τη διετία 2023-2025.
Και η προσπάθεια συνεχίζεται με τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Στόχος είναι ένα σύστημα μακροπρόθεσμα βιώσιμο, με πιο επαρκείς συντάξεις, ιδιαίτερα για τους χαμηλοσυνταξιούχους, και με δικαιοσύνη ανάμεσα στις γενιές. Γιατί η κοινωνική πολιτική δεν περιορίζεται στη στήριξη του σήμερα. Οφείλει να διασφαλίζει και την αξιοπρέπεια του αύριο.
Αυτό είναι το πραγματικό μέτρο της πολιτικής. Όχι η καταγγελία για εντυπώσεις, αλλά το αποτέλεσμα που φτάνει στον πολίτη.
Το ΑΚΕΛ θυμάται το 2025. Ξεχνά το 2013. Η κοινωνία όμως δεν μπορεί να ξεχάσει, γιατί οι συνέπειες των καταστροφικών πολιτικών του ακόμη κατατρέχουν τον τόπο.
Και βλέπει σήμερα μια Κυβέρνηση που αυξάνει εισοδήματα, ενισχύει την εργασία, στηρίζει τους συνταξιούχους και μετατρέπει την ανάπτυξη σε κοινωνικό αποτέλεσμα.
Όχι άλλα μαθήματα από όσους άφησαν κοινωνικά παντοπωλεία. Η φτώχεια έχει αριθμούς. Και οι αριθμοί έχουν ιστορία.
Η κοινωνική ευαισθησία δεν μετριέται σε ανακοινώσεις. Μετριέται σε μισθούς, συντάξεις, φορολογικές ελαφρύνσεις και πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα. Εκεί κρινόμαστε όλοι. Και εκεί τα στοιχεία είναι αμείλικτα και απαντούν πιο δυνατά από κάθε σύνθημα.
