Τόσο η παρουσία των δύο ηγετών στην Κύπρο την Δευτέρα, όσο και τα όσα εκτυλίχθηκαν την τελευταία βδομάδα στέλνουν δύο σαφή μηνύματα.
Το πρώτο είναι πως εμπεδώνεται ποιοι τελικά είναι οι πραγματικοί σύμμαχοι της Κύπρου. Γιατί λέμε συχνά ότι ανήκουμε στην Δύση και ισχύει. Όμως η Δύση στην οποία ανήκουμε είναι με κράτη αλληλέγγυα, που θα λάβουν σίγουρα υπόψη τα συμφέροντά τους αλλά σέβονται παράλληλα το διεθνές δίκαιο. Έχουν θέσεις αρχών και είναι έτοιμα να προσφέρουν στήριξη σε κρίσιμες στιγμές.
Το δεύτερο είναι η ανάγκη αφύπνισης της Ε.Ε. Γιατί σε αυτό το ασταθές γεωπολιτικό σκηνικό, με ηγέτες χωρών που όπως φάνηκε καταστρατηγούν πλήρως το διεθνές δίκαιο, που οι πόλεμοι γίνονται με άλλους όρους και μέσα, η Ε.Ε πρέπει να αποτελέσει το αντίβαρο. Είναι ώρα για μία κοινή φωνή, για κοινή άμυνα και κοινή εξωτερική πολιτική.
Με δεδομένο ότι η Κύπρος προεδρεύει του Συμβουλίου της Ε.Ε έχει διπλή σημασία να φανεί αυτή τη στιγμή ότι η Ε.Ε είναι ενωμένη απέναντι στα όσα εκτυλίσσονται.
Σε ο,τι αφορά την παρουσία των F16 από την Τουρκία, ήταν μία αναμενόμενη κίνηση, προτάσσοντας το ότι αποτελεί εγγυήτρια δύναμη, όπως είναι και η Ελλάδα. Από την στιγμή που άλλες χώρες και κυρίως η Ελλάδα έστειλαν φρεγάτες, η Τουρκία ήθελε να δείξει παρουσία και για λόγους γοήτρου στο εξωτερικό αλλά και για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης αν ληφθούν υπόψη οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν.
Σίγουρα οι στιγμές είναι κρίσιμες, η Κύπρος οφείλει να είναι προετοιμασμένη με την λήψη μέτρων. Την ίδια στιγμή καλό είναι να αποφεύγονται οι υπερβολές. Η αίσθηση ότι η Κύπρος βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, ούτε αληθής είναι ούτε επωφελής για την χώρα.



