Έξω από την Αμερικανική Πρεσβεία συγκεντρώθηκαν πολίτες το απόγευμα της Δευτέρας, μετά το κάλεσμα εκ μέρους του ΑΚΕΛ σε διαμαρτυρία που διοργάνωσε το Παγκύπριο Συμβούλιο Ειρήνης, στον απόηχο της αμερικανικής επέμβασης στη Βενεζουέλα.

Σε ανακοίνωσή του το ΑΚΕΛ ανέφερε ότι «η ωμή επέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του εκλεγμένου Προέδρου της χώρας και της οικογένειάς του συνιστούν κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και ωμή επέμβαση στα εσωτερικά ενός κυρίαρχου κράτους», καλώντας τον κυπριακό λαό να συμμετέχει στη διαμαρτυρία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: «Το ΑΚΕΛ καλεί τον κυπριακό λαό»: Διαμαρτυρία έξω από την Αμερικανική Πρεσβεία

Στον χαιρετισμό του στην εκδήλωση διαμαρτυρίας ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ, Στέφανος Στεφάνου, τόνισε μεταξύ άλλων: «Κατηγορηματικά δηλώνουμε ότι κανένα άλλοθι, κανένας ισχυρισμός και καμία δικαιολογία δεν μπορεί να δικαιώνει την όποια παρανομία. Είναι γι’ αυτό που κατηγορηματικά απορρίπτουμε απόψεις του τύπου ότι η αμερικανική επέμβαση είναι δικαιολογημένη γιατί έγινε σε βάρος ενός δικτάτορα ή για να εμποδιστεί -τάχα- η διακίνηση ναρκωτικών προς τις ΗΠΑ. Είναι κάτι περισσότερο από φανερό ότι η Κυβέρνηση των ΗΠΑ έδρασε με στόχο την εκμετάλλευση των πλούσιων κοιτασμάτων πετρελαίου της Βενεζουέλας και όχι για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα».

Αυτούσια τα όσα ανέφερε:

Τι μας φέρνει όλους και όλες εδώ στην εκδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στην ωμή και απροκάλυπτη επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του εκλεγμένου Προέδρου της χώρας Νικολά Μαδούρο;

Μας φέρνει η δέσμευσή μας στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου.

Μας φέρνει η αφοσίωσή μας στον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος αποτελεί τον βασικό πυλώνα, το πλαίσιο και το μέτρο νομιμότητας της διεθνούς έννομης τάξης.

Μας φέρνει η αποφασιστικότητά μας να συνεχίσουμε να απαιτούμε και να αγωνιζόμαστε για να συνεχίσουν οι αρχές και οι διαδικασίες του Διεθνούς Δικαίου να αποτελούν την πυξίδα και το κριτήριο των ενεργειών και της πολιτικής όλων των κρατών, χωρίς καμία εξαίρεση.

Αυτό είναι το μήνυμα που αποστέλλουμε από την εκδήλωση διαμαρτυρίας. Αυτό είναι το ζητούμενο, για αυτό αγωνιζόμαστε και αυτό διεκδικούμε. Χωρίς μισόλογα και μασημένες κουβέντες.

Κατηγορηματικά δηλώνουμε ότι κανένα άλλοθι, κανένας ισχυρισμός και καμία δικαιολογία δεν μπορεί να δικαιώνει την όποια παρανομία. Είναι γι’ αυτό που κατηγορηματικά απορρίπτουμε απόψεις του τύπου ότι η αμερικανική επέμβαση είναι δικαιολογημένη γιατί έγινε σε βάρος ενός δικτάτορα ή για να εμποδιστεί -τάχα- η διακίνηση ναρκωτικών προς τις ΗΠΑ. Είναι κάτι περισσότερο από φανερό ότι η Κυβέρνηση των ΗΠΑ έδρασε με στόχο την εκμετάλλευση των πλούσιων κοιτασμάτων πετρελαίου της Βενεζουέλας και όχι για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα.

Αν ήταν αυτός ο στόχος -που και πάλι δεν θα δικαιολογούσε την επέμβαση- οι ΗΠΑ θα έπρεπε να επέμβουν και σε μια σειρά άλλες χώρες όπου το καθεστώς είναι απολυταρχικό και τυραννικό, αλλά αποτελούν για τις ΗΠΑ στενοί σύμμαχοι.

Είναι τοις πάσι γνωστό ότι οι ΗΠΑ πάντοτε επιχειρούν να καλύψουν τις παράνομες επεμβάσεις και εισβολές που έχουν πραγματοποιήσει σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου, με κατασκευασμένες ειδήσεις. Σε κάθε εισβολή και επέμβαση των ΗΠΑ πάντοτε λειτουργεί ένας παντοδύναμος προπαγανδιστικός μηχανισμός. Και τώρα γίνεται το ίδιο με αφορμή την αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα. Τούτη τη φορά βέβαια, η επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις ακόμα και στο εσωτερικό της χώρας. Μέλη του Αμερικανικού Κογκρέσου, περιλαμβανομένων και Ρεπουμπλικανών, κατηγορούν την Κυβέρνηση Τραμπ για παραβίαση όχι μόνο του διεθνούς νόμου, αλλά και της αμερικανικής νομοθεσίας.

 Μέχρι και η εφημερίδα New York Times -η οποία στην περίπτωση της εισβολής των ΗΠΑ στο Ιράκ διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο για τη διασπορά των ψευδών ειδήσεων περί όπλων μαζικής καταστροφής που δήθεν κατείχε το καθεστώς του Σαντάμ Χουσέιν- σε κύριο άρθρο της κατηγορεί τον Τραμπ για ενέργειες που υπονομεύουν τη διεθνή νομιμότητα. Η εφημερίδα σημειώνει ότι η επέμβαση στη Βενεζουέλα αποτελεί ευθεία επιβολή του Δόγματος Μονρόε για την αποκατάσταση της αμερικανικής υπεροχής στο Δυτικό Ημισφαίριο και καταλήγει ότι αυτό «αντιπροσωπεύει μια επικίνδυνη και παράνομη προσέγγιση στη θέση της Αμερικής στον κόσμο». 

Όταν ο Τραμπ, λοιπόν, κατηγορείται και επικρίνεται μέσα από την ίδια την Αμερική, είναι να διερωτάται κάποιος, τι εξυπηρετούν και ποιες είναι οι σκοπιμότητες όλων αυτών που έχουν ήδη προτρέξει να δικαιολογήσουν τον Αμερικανό Πρόεδρο; Όπως έχει κάνει για παράδειγμα το Ακροδεξιό ΕΛΑΜ εδώ στην Κύπρο, παρέχοντας πλήρη κάλυψη στις παρανομίες της αμερικανικής διοίκησης.

Σε αυτό το σκηνικό, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη η υποκριτική στάση της Ευρωπαϊκής Ένωση. Η ευρωπαϊκή ηγεσία αποφεύγει να κατονομάσει την ωμή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Περιορίζεται σε γενικόλογες και χωρίς νόημα τοποθετήσεις. Και σε αυτό το θέμα η ηγεσία της ΕΕ αποδεικνύει ότι δεν στηρίζεται σε θέσεις αρχών, αλλά εφαρμόζει πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών. Οι ευαισθησίες της ευρωπαϊκής ηγεσίας είναι επιλεκτικές και κατά περίπτωση, υπονομεύοντας ακόμα περισσότερο την ήδη τραυματισμένη αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Απέναντι στις παρανομίες και την επιθετικότητα των ΗΠΑ σε βάρος της Βενεζουέλας η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας οφείλει να τοποθετηθεί με σαφήνεια καταδικάζοντας τις ενέργειες της κυβέρνησης Τραμπ απαιτώντας πλήρη σεβασμό του Χάρτη του ΟΗΕ και του Διεθνούς Δικαίου. Είναι το λιγότερο που μπορεί να ζητήσει η κυβέρνηση μιας χώρας όπως είναι η Κύπρος η οποία είναι θύμα εισβολής, κατοχής και παραβίασης της εδαφικής της ακεραιότητας.

Ενώπιον της κατάστασης που έχει δημιουργήσει η αμερικανική επέμβαση αρνούμαστε να μπούμε στη λογική αναζήτησης δικαιολογιών για νομιμοποίηση μιας επικίνδυνης διεθνούς παρανομίας. Ποτέ δεν μπήκαμε σε αυτή τη λογική και δεν θα μπούμε ούτε και τώρα. Θα παραμείνουμε προσηλωμένοι στη μεγάλη εικόνα, στο μεγάλο διακύβευμα που βάζει μπροστά μας η νέα απροκάλυπτη παρανομία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού: η υπεράσπιση της διεθνούς νομιμότητας.

Οι αρχές του Διεθνούς Δικαίου είναι πολύ συγκεκριμένες. Είναι οι αρχές της κυρίαρχης ισότητας των κρατών, της μη επέμβασης στις εσωτερικές τους υποθέσεις, η διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητάς τους, το δικαίωμα κάθε λαού να αποφασίζει για την τύχη του.

Αυτές οι αρχές δεν μπορούν να εφαρμόζονται επιλεκτικά. Τέτοιες προσεγγίσεις το μόνο που κάνουν είναι να υποσκάπτουν, να περιφρονούν, να περιθωριοποιούν και τελικά να καταργούν το Διεθνές Δίκαιο. Και τι μένει μετά από αυτό; Το μόνο που μένει είναι η επιβολή της θέλησης του ισχυρού. Είναι εκεί που λαοί πνίγονται στο αίμα. Είναι εκεί που χώρες ολόκληρες καταστρέφονται. 

Όταν ισχυρά κράτη δρουν έξω από το πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου και τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, υποκαθιστώντας το διεθνές δίκαιο με τα συμφέροντα του ισχυρού, τότε δεν πλήττεται μόνο ένα κράτος ή ένας λαός. Υπονομεύεται συνολικά το σύστημα συλλογικής ασφάλειας, ανοίγοντας τον δρόμο στην αυθαιρεσία, στην αποσταθεροποίηση και στην επιβολή τετελεσμένων.

Για εμάς στην Κύπρο, τέτοιες πρακτικές δεν είναι μια μακρινή θεωρητική συζήτηση. Το Κυπριακό είναι ζωντανή απόδειξη του τι σημαίνει παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας, της κυριαρχίας και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ. Η λύση του προβλήματος μας στηρίζεται στο διεθνές δίκαιο, στον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Αν αφεθεί να κυριαρχήσει διεθνώς η λογική ότι η ισχύς υπερισχύει του δικαίου, τότε οι προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού υπονομεύονται σοβαρά, με κίνδυνο να επιβληθούν λύσεις που θα είναι σε βάρος των συμφερόντων του λαού μας και των προοπτικών της πατρίδας μας. Σε ένα περιβάλλον διεθνούς παρανομίας, η ειρήνη, η επανένωση και η δικαιοσύνη απομακρύνονται.

Γι’ αυτό η υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου δεν είναι επιλεκτική ούτε συγκυριακή. Είναι όρος επιβίωσης για τους λαούς, και ιδιαίτερα για τους μικρούς και αδύναμους. Είναι προϋπόθεση για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση στο Κυπριακό και για έναν κόσμο όπου το δίκαιο θα υπερισχύει της ισχύος.

Αυτό υποστηρίζουμε, γι’ αυτό θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε εκφράζοντας την αλληλεγγύη μας στον λαό της Βενεζουέλας ενάντια στις απειλές και τις μεθοδεύσεις των ΗΠΑ.