Το Κυπριακό παραμένει μια ανοικτή πληγή, μια διαρκής υπενθύμιση της ευθύνης της διεθνούς κοινότητας απέναντι στις αρχές του δικαίου αλλά και προς τον κυπριακό λαό για το ότι δεν δικαιώθηκαν οι θυσίες των ηρώων, ανέφερε χθες, Τρίτη η Πρώτη Κυρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, Φιλίππα Καρσερά Χριστοδουλίδη. Μιλούσε σε επετειακή εκδήλωση για την 1η Απριλίου 1955 που διοργάνωσε η Επαρχιακή Επιτροπή ΟΕΛΜΕΚ Πάφου, στο Α΄ Λύκειο Εθνάρχη Μακαρίου Γ’.
Η αποκατάσταση αυτής της ιστορικής εκκρεμότητας αποτελεί, όπως ανέφερε, ηθική επιταγή και καθοδηγεί τις προσπάθειες για το μέλλον, καθώς ένα ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος, μέλος των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορεί να τελεί υπό την ομηρία στρατού κατοχής.
Υπογράμμισε ότι το στάτους κβο είναι επικίνδυνο και ότι υπάρχει υποχρέωση να παραδοθεί στα παιδιά μια πατρίδα που να τους δίνει το δικαίωμα να ζουν και να δημιουργούν σε συνθήκες ειρήνης, ασφάλειας και ευημερίας.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Στη συνέχεια σημείωσε ότι η ανοικτή πληγή του Κυπριακού και η γεωγραφική θέση της χώρας δημιουργούν προκλήσεις και προβλήματα, όχι μόνο ευκαιρίες, όπως και η κρίση που καλείται να διαχειριστεί σήμερα η Κυπριακή Δημοκρατία. Όπως ανέφερε, η Κυπριακή Δημοκρατία αξιοποιεί την ιδιότητά της ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με τα γειτονικά κράτη και αναπτύσσει συνεργασίες με ευρωπαϊκές και άλλες χώρες, επιδιώκοντας να συμβάλλει θετικά και να αποτελεί μέρος της λύσης.
Τόνισε ότι αυτή η δυνατότητα δεν είναι τυχαία, αλλά αποτέλεσμα συστηματικής προσπάθειας ενίσχυσης της θέσης της χώρας τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, στη βάση ενός προγράμματος διακυβέρνησης που αναβαθμίζει την Κύπρο οικονομικά, πολιτικά και ως κράτος δικαίου.
Ανέφερε ακόμη ότι η νέα κρίση στην περιοχή αναδεικνύει την ανάγκη να λειτουργεί το κράτος καθημερινά χωρίς λαϊκισμούς και με σοβαρότητα, ώστε να διασφαλίζεται ισχυρή οικονομία, άμυνα και ασφάλεια και να υπάρχει ετοιμότητα για κάθε είδους κρίση. Πρόσθεσε ότι όταν πρόσφατα έγινε αισθητή η απειλή στην περιοχή, διαπιστώθηκε η σημασία των προσπαθειών που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια και κατέστησαν την οικονομία ανθεκτική και δημιούργησαν δίκτυ ασφάλειας από συμμαχικές χώρες.
Σημείωσε ότι η Ελλάδα έσπευσε πρώτη να βοηθήσει, ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα μιας αξιόπιστης χώρας και βάσει ετών προετοιμασίας και στενής αμυντικής σχέσης, ενώ ακολούθησαν και άλλες χώρες, αποδεικνύοντας τους καρπούς των συνεργασιών και της ενίσχυσης των σχέσεων της Κύπρου. Όπως είπε, οι χώρες αυτές βοηθούν επειδή εμπιστεύονται την Κυπριακή Δημοκρατία και τη θεωρούν σοβαρό, αξιόπιστο και ωφέλιμο παράγοντα στην περιοχή.
Είπε επίσης ότι σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, το κράτος έχει την οικονομική δυνατότητα να στηρίζει ουσιαστικά και αποτελεσματικά τους πολίτες, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.
Αναφερόμενη στο έπος του 1955–59, δήλωσε ότι ο καθένας μπορεί να οδηγηθεί στα δικά του συμπεράσματα και να κρατήσει τις δικές του παρακαταθήκες. Για την ίδια, το μεγαλείο του αγώνα έγκειται στη φύση των πρωταγωνιστών του, στην ανιδιοτέλεια των εκατοντάδων αγωνιστών που ήταν απλοί καθημερινοί άνθρωποι του μόχθου, της αγροτιάς, της εκκλησίας και των λίγων αλλά ουσιαστικών γραμμάτων.
