Λύση που θα στηρίζεται στην αδικία είναι καταδικασμένη, τόνισε απόψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, σε εκτός κειμένου αναφορά, στην ομιλία του κατά τα αποκαλυπτήρια των Επιταφίων Πλακών ηρωικώς πεσόντων μαχητών της κοινότητας Πολεμίου κατά τους τουρκικούς βομβαρδισμούς στην Τηλλυρία τον Αύγουστο του 1964, στο Παλιό Κοιμητήριο της Κοινότητας.
Πρόσθεσε ακόμη πως με λύπη είναι υποχρεωμένος να απαντήσει στις νουθεσίες του κ. Ακκιντζί πως θα πρέπει τάχα η ελληνοκυπριακή κοινότητα να συνειδητοποιήσει τι είναι ομοσπονδία.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Αυτό που απαιτείται, υπέδειξε, “είναι και από την τουρκοκυπριακή κοινότητα να κατανοήσει πως για να γίνει μια λύση αποδεκτή και από τις δύο κοινότητες θα πρέπει να δείξουν τον ανάλογο σεβασμό και προς την ελληνοκυπριακή κοινότητα, ανάλογο που και εμείς επιδεικνύουμε και για αυτούς”.
Να κατανοήσουν -όπως είπε- ότι η αδήριτη ανάγκη οδήγησε σε ένα οδυνηρό συμβιβασμό, της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, για να διασφαλίσουμε ή να διασφαλιστούν.
“να κατανοήσουν ότι μπορεί να γίνουν συμβιβασμοί που να είναι ανώδυνοι και να γίνονται ανεκτοί και αποδεκτοί από τη μια κοινότητα, όμως την ίδια ώρα θα πρέπει να κατανοήσουν ότι αν είναι να κάνουμε ή να κτίσουμε ένα κράτος που την επομένη θα καταρρεύσει, αν αυτός είναι ο στόχος, τότε καλύτερα να επιμείνουμε στο διάλογο, να επιμείνουμε στις θέσεις που θα δημιουργήσουν τις προοπτικές και προϋποθέσεις ώστε επιτέλους να επικρατήσει αυτό που είναι επιθυμία, ιδιαίτερα της ελληνοκυπριακής κοινότητας”.
Επίσης, συνέχισε ο ΠτΔ, να δημιουργήσουμε συνθήκες που επιτέλους δεν θα διαφοροποιούν τους Κύπριους πολίτες από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους συμπολίτες μας.
Δυστυχώς αυτό που καταγράφεται είναι η συνεχής προσπάθεια της Τουρκίας να μολύνει τα κατεχόμενα εδάφη μέσα από την προσπάθεια τουρκοποίησης και αλλοίωσης του χαρακτήρα της πολιτιστικής κληρονομιάς που σήμερα κατέχεται από την Τουρκία, πρόσθεσε.
“Αυτό που αναφέρω είναι τη δική μας αποφασιστικότητα να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Αυτό που ζητούμε είναι ένα: να γίνουν σεβαστά και τα δικά μας δικαιώματα”.
