Η κίνηση της Αννίτας Δημητρίου να εκδηλώσει σε συνέντευξή της στο ΣΙΓΜΑ το ενδιαφέρον της να επανεκλεγεί Πρόεδρος της Βουλής με τη νέα σύνθεση, ήταν αρκετό για να ανοίξει μία νέα σειρά συζητήσεων στα κομματικά πηγαδάκια. Το πρώτο ζήτημα ήταν αν η απόφασή της σήμαινε παράλληλα και τέλος στην αρχική συμφωνία ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ. Μία συμφωνία που θέλει τον ΔΗΣΥ να στηρίζει τον Νικόλα Παπαδόπουλο για την Προεδρία της Βουλής και στη συνέχεια να στηρίζουν κοινό υποψήφιο για το 2028. Το δεύτερο αφορούσε τις δικές της προσωπικές επιδιώξεις. Αν δηλαδή το ενδιαφέρον της να διατηρήσει το αξίωμα της δεύτερης τη τάξει, σημαίνει πως κλείνει παράλληλα την πόρτα στις όποιες προσωπικές βλέψεις, που φάνηκε να είχε, για το 2028.
Μία ταραχώδης θητεία
Όσοι γνωρίζουν την Αννίτα Δημητρίου, δεν εκπλάγηκαν με την δήλωσή της καθώς αναφέρουν συχνά πως αν είχε να επιλέξει μεταξύ της Προεδρίας της Βουλής ή του Συναγερμού, η επιλογή της θα ήταν χωρίς δισταγμό η πρώτη. Είναι ο χώρος στον οποίο νιώθει πολύ πιο άνετα. Το έχει άλλωστε επαναλάβει πολλές φορές σε στελέχη ότι άφησε την θαλπωρή που της προσφέρει η Προεδρία της Βουλής – δεδομένου ότι λάμβανε από αυτήν πολιτικούς πόντους χωρίς κανένα πολιτικό κόστος- για να αναλάβει την προεδρία ενός κόμματος σε βαθιά εσωστρέφεια. Μία αναφορά που έκανε πολλούς να δυσφορήσουν για το γεγονός ότι η ανάληψη της προεδρίας από πλευράς της παρουσιάζεται εν πολλοίς ως αυτοθυσία. Το πόσο αλτρουιστική πράξη ήταν ωστόσο, για διάσωση του κόμματος, είναι κάτι που αμφισβητείται από πολλούς. Η ίδια είδε το παράθυρο ευκαιρίας -εξαιτίας της δημοτικότητάς της και της στήριξης που είχε τόσο από τον Νίκο Αναστασιάδη όσο και από τον Αβέρωφ Νεοφύτου- και έσπευσε να διεκδικήσει απέναντι από τον Δημήτρη Δημητρίου. Εκτιμώντας πως το ενδεχόμενο εκλογής ενός πολιτικού της ίδιας ηλικίας μαζί της, θα της έκλεινε την πόρτα της πολιτικής της ανέλιξης. Υποβαθμίζοντάς την από το 2026 και μετά, σε απλή βουλεύτρια του κόμματος.
Διαβάστε περισσότερα στον Alpha της Κυριακής.
